دیابت علل، عوامل و راههای درمان آن

طبقه بندی مقالات سایت
دارو درمانی در دیابت
اهتمام به کیفیت - صفحه داخلی
کلوران
  •   1396/11/28

در این مطلب پزشکی هر آنچه را که از دیابت باید بدانید شرح داده ایم. در ابتدا به تعریف دیابت ،انواع ، علل وعوامل خطر آن پرداخته ایم ؛ و در ادامه آزمایش های تشخیصی دیابت ؛ راههای پیشگیری و درمان دیابت ؛ نحوه ی مصرف داروهای دیابت ، خودارزیابی بیماری دیابت و نقش تغذیه و ورزش در دیابت ذکر شده است. با ما همراه باشد .

دیابت چیست؟

دیابت بیماری است که تمام طول عمر فرد را درگیر می کند و با سطوح بالای قند خون مشخص می شود.

بیماری دیابت می تواند ناشی از کاهش شدید ترشح انسولین (هورمون تولید شده توسط پانکراس برای تنظیم قندخون)، مقاومت در برابر انسولین (زمانی که سلول های بدن نمی توانند به طور موثر از انسولین استفاده کنند) یا هر دو باشد. دیابت می تواند منجر به عواقب جدی در سلامت از جمله بیماری های قلبی، نابینایی، نارسایی کلیه و قطع اندام های تحتانی بدن مانند پا یا قسمت پایین آن شود.

انجمن دیابت آمریکا (ADA) در استاندارد های مراقبت های پزشکی در دیابت (2014)، برای دیابت نوع 2 در سن 45 سالگی آزمایشات معمول غربالگری ، به خصوص در صورت اضافه وزن یا چاقی توصیه می کند، در صورت عادی بودن نتایج ، آزمایش باید هر 3 سال یک بار تکرار شود، غربالگری همچنین برای همه افراد زیر 45 سال و دارای اضافه وزن یا چاقی و در صورت داشتن موارد زیر توصیه می شود:

  • سابقه بیماری قلبی
  • سابقه خانوادگی دیابت نوع 2
  • قرار گیری در گروه های پر خطر با توجه به نوع قومیت
  • سابقه قبلی دیابت حاملگی یا تولد یک کودک با وزن بیش از 9 پوند
  • سابقه سندرم تخمدان پلی کیستیک
  • کلسترول HDL زیر 35 میلی گرم / دسی لیتر یا تری گلیسیرید بالای 250 میلی گرم / دسی لیتر
  • فشار خون بیش از 140/90 میلیمتر در هر میلی متر جیوه و یا دریافت دارو درمانی فشار خون
  • شرایطی که منجر به مقاومت به انسولین می شود (acanthosis nigricans (یک بیماری پوستی است که با تغییر رنگ پوست در چین و چروک های بدن مشخص می گردد. پوست آسیب دیده می تواند ضخیم شود. اغلب، acanthosis nigricans بر روی زیر بغل، کشاله ران و گردن تاثیر می گذارد)، چاقی شدید)

دیابت هفتمین علت مرگ و میر در ایالات متحده است. از سال 2010، 25.8 میلیون نفر - 8.3 درصد از جمعیت - دیابت دارند؛ 1.9 میلیون مورد دیابت جدید در سال 2010 در افراد 20 سال و بالاتر تشخیص داده شده است. شیوع دیابت در افراد مسن بیشتر است. در میان آمریکایی های 65 ساله و بالاتر، 26.9 درصد (10.9 میلیون نفر) مبتلا به دیابت هستند. بیش از 7 میلیون نفر مبتلا به دیابت تشخیص داده می شوند و تقریبا 79 میلیون نفر پره دیابت یا در آستانه ابتلا به  دیابت هستند،  این حالت زمانی ایجاد می شود که سطح قند خون بالاتر از حد طبیعی است اما هنوز به اندازه ای که در مرحله تشخیص دیابت قرار گیرد، نیست. آسیب های طولانی مدت به سیستم قلب و گردش خون با پیش دیابت هم رخ دهد.

در میان بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 1 یا دیابت نوع  2، 12٪  انسولین  تنها دریافت می کنند، 14٪ هم انسولین و هم داروهای خوراکی را مصرف می کنند، 58٪ تنها داروهای خوراکی هستند و 16٪ از انسولین یا داروهای خوراکی استفاده نمی کنند.

انجمن دیابت آمریکا معتقد است که هزینه های کل دیابت تشخیص داده شده از 174 میلیارد دلار در سال 2007 به 245 میلیارد دلار در سال 2012 افزایش یافته است. این رقم در مقایسه با مدت مشابه پنج سال گذشته افزایش 41 درصدی داشته است.

علل دیابت چیست؟

برای درک بهتر دیابت، مهم است که ابتدا فرایند طبیعی متابولیسم مواد غذایی درک شود. وقتی غذا هضم می شود، موارد مختلفی اتفاق می افتد:

  • قندی به نام گلوکز وارد جریان خون می شود. گلوکز یک منبع سوخت برای بدن است.
  • عضوی به نام لوزالمعده، که نزدیک معده قرار دارد، انسولین را تولید می کند. نقش انسولین این است که گلوکز را از جریان خون به داخل سلول های عضلانی، چربی ، کبد و جایی که بتواند به عنوان سوخت مورد استفاده قرار گیرد، هدایت می کند.

افراد مبتلا به دیابت دارای قند خون بالا هستند؛ زیرا پانکراس آنها انسولین را به میزان کافی تولید نمی کند و یا سلولهای عضلانی، چربی و کبد به طور طبیعی به اسولین پاسخ نمی دهند (مقاومت به انسولین) و یا هر دو دلیل

انواع دیابت

به طور کلی سه نوع دیابت وجود دارد:

  • دیابت نوع 1 معمولا در دوران کودکی تشخیص داده می شود. سلول بتا لوزالمعده انسولین را به میزان که ترشح می کنند و یا اصلا انسولین تولید نمی کنند . بنابر این تزریق روزانه انسولین برای حفظ زندگی ضروری است. بدون مدیریت منظم روزانه درمان، ممکن است اورژانس های پزشکی در این بیماران بوجود آیند. دیابت نوع 1 قبلا به عنوان دیابت وابسته به انسولین (IDDM) یا دیابت نوجوانان شناخته شده بود.
  • دیابت نوع 2 بسیار شایع تر از نوع 1 است و 90٪ یا بیشتر از کل موارد دیابت را شامل می شود. دیابت نوع 2 قبلا "دیابت بزرگسالان" یا "دیابت غیروابسته به انسولین" نامیده می شد. این بیماری معمولا در بزرگسالی روی می دهد، اگر چه در حال حاضر موارد زیادی نیز در کودکان اتفاق می افتد. در اینجا، پانکراس انسولین کافی جهت حفظ طبیعی سطح قند خون تولید نمی کند، اغلب به دلیل اینکه بدن به خوبی به انسولین پاسخ نمی دهد. بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 نمی دانند که در معرض این بیماری هستند، هرچند که وضعیت آن ها جدی است. میزان دیابت نوع 2 با توجه به افزایش سن و افزایش تعداد افراد در سنین بزرگسالی، افزایش چاقی و عدم انجام ورزش، بیشتر شده است.
  • دیابت بارداری : در این نوع دیابت، قند خون در مراحل پایانی بارداری در فردی که تاکنون مبتلا به دیابت نبوده است، افزایش می یابد. اگرچه دیابت بارداری معمولا پس از تولد کودک از بین می رود اما ممکن است فرد در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 قرار گیرد. دیابت حاملگی می تواند ناشی از هورمون ها یا فقدان انسولین باشد.

عوامل خطر برای دیابت

عوامل خطرساز دیابت نوع 1

  • ژنتیک و سابقه خانوادگی
  • وجود آنتی بادی هایی که سلول های تولید کننده انسولین رامورد حمله قرار می دهند
  • عوامل محیطی یا احتمال قرار گرفتن در معرض ویروس
  • نژاد قفقازی
  • به نظر می رسد افراد فنلاندی و سوئدی بیشتر در معرض ابتلا به دیابت نوع 1 باشند

عوامل خطر دیابت نوع 2 (چگونه به دیابت نوع 2 مبتلا می شوید؟)

  • والدین، برادران یا خواهران مبتلا به دیابت باشند
  • چاقی
  • سن بیش از 45 سال
  • برخی از گروه های قومی (به ویژه آمریکایی های آفریقایی-آمریکایی و آمریکایی های اسپانیایی)
  • دیابت بارداری یا تحویل یک کودک با وزن بیش از 9 پوند (4 کیلوگرم)
  • فشار خون بالا
  • سطح بالای تری گلیسیرید
  • سطح کلسترول خون بالا (تشخیص و کنترل کلسترول بالای خون)
  • عدم فعالیت فیزیکی

عوامل خطر دیابت بارداری

  • سن بالای 25 سال
  • سابقه قبلی دیابت حاملگی
  • ابتلا یکی از اعضای خانواده به دیابت نوع 2
  • پره دیابت بودن فرد در زمان بارداری
  • اضافه وزن در زمان بارداری
  • نژاد غیرسفید
  • سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

همانطور که قبلا ذکر شد، انجمن دیابت آمریکا توصیه می کند که تمام افراد بزرگسال حداقل برای هر سه سال از لحاظ دیابت کنترل شوند. فردی که در گروه های پر خطر قرار دارد، باید بیشتر آزمایش داده و پایش شود.

تحقیقات نشان می دهد که شما می توانید خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را به 58 درصد کاهش دهید:

  • از دست دادن 7٪ وزن بدن (حدود 15 پوند درفردی با وزن 200 پوند)
  • مشارکت در ورزش های متوسط ​​(مانند راه رفتن سریع) به مدت 30 دقیقه در روز و پنج روز در هفته

علائم دیابت

سطح بالای گلوکز می تواند علایم متعددی را شامل شود، از جمله ادرار مکرر، تشنگی بیش از حد، گرسنگی، خستگی، کاهش وزن و تاری دید. با این حال، به دلیل اینکه دیابت نوع 2 به آرامی رشد می کند، برخی افراد مبتلا به قند خون بالا هیچ علائمی ندارند.

علائم دیابت نوع 1:

  • افزایش تشنگی
  • افزایش ادرار
  • از دست دادن وزن علی رغم افزایش اشتها
  • خستگی
  • حالت تهوع
  • استفراغ

علائم دیابت نوع 2:

  • افزایش تشنگی
  • افزایش ادرار
  • افزایش اشتها
  • خستگی
  • تاری دید
  • ترمیم آهسته زخم های عفونی
  • ناتوانی جنسی در مردان

علائم دیابت حاملگی

  • معمولا نشانه های قابل توجهی ندارند .
  • به ندرت ممکن است موجب تشنگی یا افزایش شود .
  • به طور معمول دیابت بارداری از طریق تست معمول تحمل گلوکز بین هفته 24 تا 28 بارداری مشخص می شود .

آزمایشات و تست های تشخیصی دیابت:

آزمایش ادرار برای بررسی گلوکز و کتون های حاصل از تجزیه چربی استفاده می شود. با این حال، آزمایش ادرار به تنهایی دیابت را تشخیص نمی دهد. آزمایشات  خون زیر تشخیص دیابت استفاده می شود:

  • آزمایش هموگلوبین A1C به نام (HbA1C) : این آزمایش متوسط سطح ​​قند خون را برای 2 تا 3 ماه گذشته اندازه گیری می کند. سطح A1C 6.5 درصد یا بالاتر تشخیص دیابت است. نتیجه 5.7 تا 6.4 درصد تشخیص پیش دیابتی گذاشته می شود، که نشان دهنده خطر بالای ابتلا به دیابت است. سطوح زیر 5.7 درصد، نرمال است.
  • میزان قند خون ناشتا (FBG) - اگر دو بار قند خون ناشتا بیش از 126 میلی گرم در دسی لیتر گزارش شود، دیابت تشخیص داده می شود. سطوح بین 100 و 126 میلی گرم در دسی لیتر (7.0 mmol / L) به عنوان اختلال گلوکز ناشتا یا پیش دیابت نامیده می شود. ناشتا بودن عدم مصرف کالری برای حداقل 8 ساعت تعریف شده است. این سطوح به عنوان عوامل خطر برای دیابت نوع 2 در نظر گرفته می شود.
  • آزمون خوراکی تحمل گلوکز (OGTT) - اگر میزان گلوکز پس از 2 ساعت از مصرف نوشیدنی حاوی شکر، بیش از 200 میلی گرم در دسی لیتر (11.1 mmol / L) گزارش شود، به عنوان آزمون  خوراکی تحمل گلوکز (OGTT) تشخیص دیابت داده می شود. این آزمایش اغلب برای تشخیص دیابت نوع 2 مورد استفاده قرار می گیرد.

**در صورت عدم وجود هیپرگلیسمی واضح  (بیمار دارای هیپرگلیسمی مرزی است)، نتایج باید  برای سه آزمون فوق تکرار و تایید شود.

  • میزان گلوکز خون رندوم (غیرواقعی) - اگر بیش از 200 میلی گرم در دسی لیتر (11.1 mmol / L) باشد و همراه با علائم کلاسیک نظیر افزایش تشنگی، ادرار، خستگی، گرسنگی و کاهش وزن باشد، دیابت شایع است. این آزمون باید با آزمایش گلوکز خون ناشتا تایید شود. در بیمارانی که علائم دیابت ندارند و سطح سرمی گلوکز سرم آن بیش از 140 میلی گرم در دسی لیتر است، باید FPG یا HbA1c اندازه گیری شود. سطح FPG 100 تا 125میلی گرم در دسی لیتر به عنوان اختلال گلوکز ناشتا (IFG) در نظر گرفته می شود.

بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 اغلب علائمی را در طی مدت کوتاهی نشان می دهند و این وضعیت اغلب در شرایط اورژانسی تشخیص داده می شود. علاوه بر سطح بالای گلوکز، بیماران دیابتی نوع 1 به شدت بیمار دارای سطوح بالای کتون  به میزان بالایی هستند.

کتون ها بوسیله تجزیه چربی و عضله تولید می شوند و در سطوح بالا سمی هستند. کتون ها در خون موجب بیماری به نام اسیدوز (pH پایین خون) یا کتواسیدوز دیابتی می شوند. آزمایش ادرار هم گلوکز و هم کتون را در ادرار تشخیص می دهد. سطح قند خون نیز در این افراد بالا است.

درمان دیابت

هیچ درمانی برای دیابت وجود ندارد. اهداف اولیه و ضروری در جهت تثبیت قند خون و رفع علائم مربوط به افزایش قند خون می باشد. اهداف بلند مدت درمان عبارتند از افزایش طول عمر، از بین بردن علائم و جلوگیری از عوارضی مانند بیماری های قلبی عروقی، قطع عضو و نارسایی کلیه که در طولانی مدت در بیماران دیابتی اتفاق می افتد.

تغییرات شیوه زندگی سنگ بنای مدیریت دیابت برای همه بیماران است. علاوه بر دارو درمانی، دستیابی به اهدافی برای مدیریت وزن و رژیم غذایی، فعالیت بدنی، توقف سیگار کشیدن و مصرف متوسط ​​الکل برای کنترل دیابت ضروری است.

اعمال جراحی با هدف کاهش وزن مانند کوچک کردن معده ، ممکن است گزینه ای انتخابی، برای بیماران با BMI بیش از 35 کیلوگرم در متر مربع و دیابت نوع 2 باشد. پس از جراحی، بیماران به صورت مادام العمر باید تحت نظارت پزشک باشند و در تمام طول زندگی مراقب شیوه زندگی خود باشند.

مهارت های مدیریت دیابت

 مهارت های مبتنی بر مدیریت دیابت، در پیشگیری از درمان ها و مراقبت های اورژانسی در فرد مفید است. این مهارت ها عبارتند از:

  • چگونگی تشخیص و درمان قند خون پایین (هیپوگلیسمی) و قند خون بالا (هیپرگلیسمی)
  • چه چیزی و در چه زمانی فرد بخورد
  • چگونگی تزریق انسولین، استفاده از پمپ انسولین / یا مصرف داروهای خوراکی
  • چگونگی تست و ثبت گلوکز خون
  • چگونگی آزمایش ادرار برای کتون ها (فقط دیابت نوع 1)
  • نحوه تنظیم انسولین و / یا مصرف غذا در هنگام تغییر ورزش و عادات غذا خوردن
  • نحوه رسیدگی در روزهای بیماری
  • امکانات و تدارکات مورد نیاز بیماران دیابتی از کجا خریداری شود و نحوه نگهداری آن به چه صورت انجام شود

پس از یادگیری اصول مراقبت از دیابت، بیمار باید در مورد مشکلاتی که می تواند در طولانی مدت، سلامتی او را مورد مخاطره قرار دهد و بهترین راه برای جلوگیری از آن ها آگاهی لازم را کسب کند. افراد مبتلا به دیابت نیاز به بررسی مطالعات و به روز رسانی اطلاعات خود دارند، زیرا تحقیقات جدید و روش های درمانی دیابت به طور مداوم در حال توسعه هستند.

رژیم غذایی دیابت (در صورت ابتلا به دیابت چه غذایی باید بخورید؟)

شما باید با مراقبین مراکز بهداشتی مخصوص بیماران دیابتی، از نزدیک مشورت کنید تا اطلاعات لازم در مورد چربی ، پروتئین و کربوهیدرات های مورد نیاز رژیم غذایی خود را ببه دست آورید. برنامه ریزی غذایی خاص در هر فرد باید بر اساس عادات غذایی و اولویت های آن فرد طراحی و تنظیم شود. افراد مبتلا به دیابت نوع 1 باید هر روز در زمان مشخصی غذا بخورند و سعی کنند برنامه غذاییشان با انواع غذاهای انتخابی آن ها سازگار باشد. این موضوع در پیشگیری از نوسانات قند خون اهمیت دارد. در دیابت نوع 2 ، افراد باید رژیمی متعادل و کم چربی را رعایت کنند.

وجود یک متخصص تغذیه می تواند در برنامه ریزی رژیم های غذایی این بیماران بسیار مفید باشد.

کنترل وزن در مدیریت دیابت بسیار حائز اهمیت است. برخی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 می توانند پس از اینکه  وزن اضافی خود را کاهش دادند ، علی رغم وجود دیابتف تحت نظر پزشک مصرف داروهای خود را متوقف کنند.

نحوه مصرف انسولین یا داروهای خوراکی

داروهایی که در درمان دیابت به کار می رود شامل انسولین و قرص های کاهش دهنده قند خون می با شد. افراد مبتلا به دیابت نوع 1 نمی توانند خود انسولین مورد نیاز بدن را تولید کنند، بنابراین استنشاق یا تزریق روزانه انسولین ، ضروری است. افراد مبتلا به دیابت نوع 2، انسولین را تولید می کنند اما نمی توانند به طور موثر از آن استفاده کنند.

انسولین در شکل قرص خوراکی موجود نیست.

محصول جدیدی از انسولین به صورت استنشاقی به نام Afrezza در سال 2014 تأیید شد. Afrezza یک انسولین استنشاقی فوق العاده سریع است که برای کنترل قند خون در افراد بالغ مبتلا به دیابت همراه با وعده های غذایی مصرف می شود. انسولین معمولا با تزریق هایی که یک تا چهار بار در روز لازم است تحویل داده می شود. بعضی از مردم از یک پمپ انسولین استفاده می کنند که تمام زمان ها را تحت پوشش قرار داده و جریان ثابت و مداومی از انسولین را در طول روز فراهم می کند.

تفاوت انسولین های آماده مصرف در سرعت شروع اثر و مدت زمان فعالیت آن می باشد. گاهی اوقات انواع مختلفی از انسولین در یک سرنگ با هم مخلوط شده و تزریق می شوند. انتخاب انواع انسولین تزریقی با توجه به مورد مصرف، دوز مورد نیاز و تعداد تزریق روزانه برای هر بیمار توسط یک متخصص بیماری دیابت صورت می گیرد.

افرادی که نیاز به انسولین دارند، آموزش های لازم جهت تزریق به خودشان را توسط پزشکان یا پرستاران مراکز کنترل دیابت دریافت می نمایند. برای برخی از انسولین ها ، قلم مخصوص انسولین نیز وجود دارد که نیاز به کشیدن انسولین توسط سرنگ را بر طرف می کند. انسولین در قلم ذخیره می شود و سوزن قبل از تزریق به قلم ها متصل می شود.

بر خلاف دیابت نوع 1، دیابت نوع 2 ممکن است به درمان با ورزش، رژیم غذایی و یا داروهای خوراکی پاسخ دهد. عوامل متعددی وجود دارد که باعث کاهش قند خون در دیابت نوع 2 می شوند. انتخاب درمان دیابت می تواند از این دستورالعمل کلی پیروی کند:

  • گلوکوفاژ یا متفورمین ، از گروه بی گوانید هاs، توسط انجمن دیابت آمریکا (ADA) درمان دیابتی نوع 2 توصیه شده است. متفورمین سبب افزایش وزن یا افزایش سطح انسولین نمی شود. متفورمین با کاهش گلوکونئوژنز کبدی (تولید قند)، کاهش گلیکوژنولیز (تجزیه گلیکوژن به گلوکز 1-فسفات و گلوکز) و افزایش حساسیت به انسولین باعث کاهش قند خون می شود.
  • روزیگلیتازون(Avandia) و پیوگلیتازون (Actos) از دسته تیازولیدین دیون ها باافزایش حساسیت به انسولین به فعالیت می پردازند.
  • داروهایی که باعث افزایش تولید انسولین توسط پانکراس می شود، محرک ترشح انسولین نامیده می شود و اگر متفورمین و تغییر شیوه زندگی به اندازه کافی نتواند قند خون خود را کاهش دهد، ممکن است به درمان اضافه شوند، و یا در صورتی که متفورمین توسط بیمار تحمل نشود، ممکن است به صورت جداگانه برای بیمارشروع شوند. این داروها شامل گروه سولفونیل اوره ها می باشد مانند گلیمیپراید (آماریل)، گلی پیزاید (گلوکوترول)، گلی بوراید (دیابت و یا گلیناز ). مصرف گلی بوراید می تواند به میزان قابل توجهی منجر به هیپوگلیسمی (کاهش قند خون) شود و ممکن است بسولفونیل اوره اول و انتخابی نباشد. گلی میپیراید به دلیل خطر کمتر هیپوگلیسمی، می تواند در بسیاری از موارد انتخاب خوبی باشد.
  • ریپاگلیناید (Prandin) و نتاگلیناید (Starlix) در گروه دارویی مگلیتینید ها هستند و می توانند به جای سولفونیل اوره ها مورد استفاده قرار گیرند. این عوامل همچنین ممکن است منجر به هیپوگلیسمی شوند.
  • سایر گروه های دارویی که می توانند در درمان دیابت نوع 2 مورد استفاده قرار گیرند عبارتند از:
    • مهار کننده های DPP-4 که ​​شامل سیتاگلیپتین (Januvia)، ساکساگلیپتین (Onglyza)، لیناگلیپتین (Tradjenta)، آلوگلپتین (Nesina)
    • مهار کننده های SGLT-2 مانند کاناگلیفلوزین (Invokana)، داپا گلی فلوزین (Farxiga)، کاناگلیفلوزین / متفورمین (Invokamet) و امپاگلیفلوزین (Jardiance)
    • آگونیست های گیرنده ی پپتید شبه گلوکاگون 1 (GLP-1) ویا مقلد اینکرتین ها که به صورت زیر جلدی نیز تزریق می شوند شامل: آلبی گلوتاید (Tanzeum) ، اکسناتاید (Byetta) و لیراگلوتاید (Victoza).
  • برای اکثر بیماران، متفورمین (Glucophage، Glucophage XR) در مرحله اول درمان شروع خواهد شد، اما ممکن است برای افرادی که دارای قند خون بسیاربالا هستند، انسولین کوتاه مدت تجویز شود. متفورمین یکی از داروهای اولیه درمان است زیرا به ندرت منجر به افزایش وزن یا هیپوگلیسمی ( کاهش قند خون) می شود، به طور عمومی در دسترس بوده و به همین دلیل ارزان است و اثبات شده است که بر کلسترول LDL  نیز تأثیر مثبت دارد.
  • ممکن است چند گروه مختلف از داروهای خوراکی با هم ترکیب شوند، یا ممکن است انسولین و داروهای خوراکی با هم ترکیب شوند. در بیماران مبتلا به بیماری های قلبی عروقی مانند سکته مغزی یا حمله قلبی ممکن است همزمان رقیق کننده های خون مانند آسپیرین یا کلوپیدوگرل تجویز شوند. سایر داروها نظیر داروهای کنترل فشار خون یا داروهای مورد استفاده در کلسترول بالا نیز ممکن است مورد نیاز باشند. همچنین مهارکننده های تبدیل کننده آنژیوتانسین (ACE) یا مسدود کننده های گیرنده آنژیوتانسین 2(ARBs)  در بیماران دیابتی مبتلا به پروتئینوری جهت کمک به حافظت از کلیه ها و سایر ارگان ها ممکن است تجویز شوند.
  • اکثر بیماران دیابتی نوع 2 ، پس از گذشت سه سال از شروع اولین داروی خود، برای کنترل خوب قند خون به بیش از یک دارو نیاز دارند. انجمن دیابت آمریکا در بیمارانی که قند خون آنان حتی با استفاده از دو داروی خوراکی کنترل نمی شود، مصرف انسولین را توصیه می کند.
  • برخی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 متوجه می شوند که در صورت کاهش وزن و افزایش فعالیت، دیگر نیازی به دارو ندارند؛ زیرا با رسیدن به وزن ایده آل، انسولین خود بده همراه با یک رژیم دقیق غذایی می توانند سطح قند خون را کنترل کند. در برخی از بیماران دیابتی، حتی 10-15 درصد کاهش وزن می تواند به شدت موجب کاهش قند خون شود.
  • ایمنی داروهای خوراکی کاهش دهنده خون در دوران بارداری هنوز مشخص نیست. بنابراین زنان مبتلا به دیابت نوع 2 که داروهای خوراکی مصرف می کنند، در هنگام بارداری و تا زمان شیردهی ممکن است به جای داروها ی خوراکی نیاز باشد از انسولین استفاده کنند.
  • دیابت حاملگی با رژیم غذایی و انسولین درمان می شود.
خود ارزیابی قندخون ، نقش ورزش و تغذیه در دیابت ؛ روش های مراقبت از پاها در دیابت ،عوارض احتمالی و روش های پیشگیری از دیابت را در ادامه ی این مطلب پزشکی بخوانید ..

مترجم : دکتر نرجس اله دادی

ترجمه ها:

مطالب مرتبط


دیابت بارداری چیست؟

دیابت بارداری چیست؟

دیابت بارداری همانند سایر انواع دیابت اختلالی است که نحوه ی مصرف قند توسط بدن را...
دارو درمانی دیابت

دارو درمانی دیابت

دیابت بیماری اختلال در متابولیسم قند ها ، پروتئین ها و چربی ها است و علت اصلی آن...
دیابت ؛مراقبت و پیشگیری، نقش ورزش و تغذیه در  بیماری دیابت

دیابت ؛مراقبت و پیشگیری، نقش ورزش و تغذیه در بیماری دیابت

خود ارزیابی قندخون ، نقش ورزش و تغذیه در دیابت ؛ روش های مراقبت از پاها در دیابت...

نظرات


تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.

درج نظر