انعقاد خون یا ایجاد لخته خون

طبقه بندی مقالات سایت
دارو درمانی در دیابت
اهتمام به کیفیت - صفحه داخلی
کلوران
  •   1397/05/07

عملکرد خون ظاهرا غیر ممکن به نظر می رسد: خون باید در تمام مدت طول عمر به صورت مداوم در سراسر بدن جریان یابد، اما در هنگام جراحت یا آسیب، برای جلوگیری از خونریزی باید به سرعت جریان آن قطع شود.

لخته شدن خون و توقف خونریزی امری حیاتی و با اهمیت در جهت سلامتی فرد است. اما این لخته ها، اگر در زمانی که مورد نیاز نیستند، ایجاد شوند، می توانند باعث حمله قلبی، سکته مغزی یا سایر مشکلات جدی سلامتی شوند.

نحوه ایجاد لخته های خونی چگونه است؟

چرخه ایجاد انعقاد و یا لخته خون به صورت طبیعی به یک سری از واکنش های شیمیایی وابسته است.

  1.  پلاکتها یک پلاک را تشکیل می دهند. ذرات کوچکی در خون به نام پلاکت وجود دارند که با ایجاد یک آسیب در عروق خونی جریان آن ها در خون به سمت آن ناحیه افزایش می یابد. آنها با اتصال به دیواره ها و سایر نواحی منطقه آسیب دیده، با تغییر شکل به یک پلاک موجب ترمیم ناحیه آسیب دیده می شوند و بدین ترتیب مانع از خونریزی می شوند.

هنگامی که پلاکت ها فعال می شوند، مواد شیمیایی را آزاد می کنند تا پلاکت های بیشتر و سایر سلول ها را جذب کرده و مرحله بعدی را آغاز می کنند.

  1. لخته بزرگ می شود. پروتئین هایی در خون به نام فاکتورهای انعقادی همراه با یکدیگر زنجیره ای از واکنش های سریع را ایجاد می کنند. این فرایند در نهایت منجر به ایجاد یک ماده نامحلول متشکل از زنجیره ای طولانی به نام فیبرین می شود که همراه با پلاکتها در پلاک شبکه ای ایجاد می کنند تا پلاکت ها و سلول های بیشتری را به دام اندازند، بنابراین لخته تشکیل شده بسیار سخت تر و مقاوم تر می شود.
  2. واکنش هایی رشد لخته را متوقف می کند. پروتئین های دیگری وجود دارند که موجب خنثی سازی پروتئین های فاکتورهای انعقادی بیشتر می شوند، بنابراین لخته در اندازه مورد نیاز باقی مانده و اندازه آن افزایش نمی یابد.
  3. بدن به آرامی لخته ایجاد شده را تجزیه می کند. با بهبود بافت آسیب دیده ، دیگر نیازی به وجود لخته نیست. زنجیره ی سخت فیبرینی حل می شود و پلاکت ها و سلول های موجود در لخته به خون باز می گردد.

علل خونریزی چیست؟

این فرآیند زمانی شروع می شود که خون در تماس با مواد خاصی در پوست یا دیواره عروق خونی قرار گیرد. تماس با این مواد، به این معنی است که پوست یا دیواره عروق خونی آسیب دیده است.

پلاک های مومی کلسترول که در شریان ها تشکیل می شوند ترکیباتی داخل خود دارند که با شکسته شدن آن، موجب آغاز فرایند لخته شدن خون می شوند. اغلب زمانی که یک پلاک در قلب یا مغز به طور ناگهانی پاره می شود، سکته قلبی و یا مغزی رخ می دهد.

لخته شدن خون همچنین زمانی می تواند روی دهد که جریان خون به درستی انجام نشود. با تجمع لخته در عروق خونی یا قلب، پلاکت ها با احتمال بیشتری به هم می چسبند. فیبریلاسیون دهلیزی و ترومبوز عمیق وریدی (DVT) از مواردی هستند که در آن خونریزی به آرامی می تواند سبب ایجاد لخته شود.

داروهایی که بر روند لخته شدن خون تاثیر می گذارند:

بعضی از داروها با جلوگیری از نشاندار شدن پلاکت ها مانع از اتصال آن ها به یکدیگر و تجمعشان می شوند. این داروها شامل:

داروهایی که به داروهای رقیق کننده خون معروفند، موجب تداخل در ساخت عوامل تشکیل لخته می شوند و یا از عملکرد پروتئین هایی که در فرایند تشکیل لخته دخالت دارند جلوگیری می کنند. این داروها شامل:

داروهای ضد انعقادی مانند آلتپلاز، استرپتوكیناز و تنکتپلاز موجب فعال شدن پروتئینی می شوند كه موجب تجزیه زنجیره های فیبرینی می شوند. گاهی اوقات پزشکان این داروها را جهت درمان حمله یا سکته قلبی تجویز می کنند.

مطالب مرتبط :
نقش افزایش تری‌گلیسرید خون دربروزسکته قلبی و مغزی
اگر غلظت خون دارید بخوانید
سکته مغزی ، علل علائم و درمان

موسسه خدمات دارویی رضوی | بانک اطلاعات دارویی ، اخبار و مقالات پزشکی

ترجمه ها: English

مطالب مرتبط


تشخیص و کنترل کلسترول بالای خون

تشخیص و کنترل کلسترول بالای خون

افزایش کلسترول خون یکی از عوامل اصلی شروع و تداوم آترواسکلروز یا تصلب شرایین می ...
انواع کم خونی : 6 نوع متداول از کم خونی

انواع کم خونی : 6 نوع متداول از کم خونی

کم خونی انواع و طبقه بندی های مختلفی دارد . کم خونی در واقع فقدان مقدار کافی گلب...
 فشار خون بالا

فشار خون بالا

فشار خون بالا از جمله بیماری هایی است که به دلیل نداشتن علائم خاص، قاتل خاموش نا...

نظرات


تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.

درج نظر