داروهای ضد حساسیت

داروهای ضد حساسیت

داروهای ضد حساسیت

بطور کلی درمانی برای حساسیت وجود ندارد ولی انواع مختلف داروها وجود دارند که بصورت خانگی و یا تجویز توسط پزشک مورد استفاده قرار می گیرند تا علائم حساسیت مانند گرفتگی و یا آبریزش بینی را بهبود بخشند. این داروها؛ شامل آنتی هیستامین ها ، داروهای ضد احتقان، داروهای ترکیبی، کورتیکواستروئیدها و غیره می شوند. ایمونوتراپی در قالب شربت های ضد حساسیت و یا قرص های زیر زبانی که به مرور حساسیت را کاهش می دهند نیز موجود هستند.

آنتی هیستامین ها

آنتی هیستامین ها همواره بعنوان درمان حساسیت مورد استفاده قرار می گرفتند. این داروها در قالب قرص، شربت، اسپری بینی و یا قطره چشم مورد استفاده قرار می گیرند. قطرۀ چشمی آنتی هیستامین می تواند از حساسیت و خارش چشم جلوگیری کند و اسپری بینی برای درمان حساسیت های فصلی به کار می رود.

مثال هایی از آنتی هیستامین شامل موارد زیر می شود:

آنتی هیستامین چگونه عمل می کند؟

وقتی با یک مادۀ حساسیت زا بعنوان مثال گردۀ گل و گیاهان برخورد می کنید، سیستم ایمنی بدن شما تحریک می شود. افرادی که حساسیت دارند، سیستم ایمنی آنها واکنش بیشتری نشان می دهد. سلول های سیستم ایمنی که با نام سلول های"ماست سل" شناخته می شود، ماده ای به نام هیستامین ترشح می کنند که به گیرنده ها در رگ های خونی متصل شده و سبب بزرگ شدن آنها می شوند. علاوه بر این، هیستامینبه گیرنده های دیگر متصل می شود که سبب خونریزی، ورم، قرمزی، خارش و یا تغییر در ترشحات می گردد. آنتی هیستامین ها با مسدود کردن هیستامین و ممانعت از اتصال به گیرنده هایشان، از این مشکلات پیشگیری می کنند.

 

عوارض جانبی مصرف آنتی هیستامین چیست؟

بسیاری از افراد در اثر مصرف آنتی هیستامین احساس خواب آلودگی می کنند. آنتی هیستامین های جدید و آنتی هیستامین های نسل دوم و سوم بصورت خانگی و یا با نسخۀ پزشک موجود می باشند.

داروهای ضد احتقان

این داروها باعث رفع احتقان می شوند و اغلب به همراه آنتی هیستامین ها برای پیشگیری از حساسیت تجویز می شوند. آنها ممکن است بصورت قطره های بینی، چشمی، شربت، و یا قرص باشند. اسپری بینی و قطره چشمی باید در مدت زمان مشخصی مصرف شوند زیرا استفادۀ طولانی مدت، علائم این بیماری را تشدید می کند. قرص و شربت های ضد احتقان را می توان برای مدت طولانی تری نیز مصرف کرد. برخی از مثال های  ضد احتقان هایی که بدون نسخه در دسترس هستند شامل موارد زیر می شود:

 

داروهای ضد احتقان چگونه عمل می کنند؟

 طی یک پاسخ حساسیتی، بافت های بینی در واکنش با مادۀ حساسیت زا ورم می کنند. این ورم سبب ایجاد آبریزش و خلط می شود. رگ های خونی در چشم نیز ورم می کنند و موجب قرمزی می شوند. ضد احتقان ها با کاهش حجم بافت های بینی و رگ های خونیکه ورم کرده اند ، باعث بهبود علائم حساسیت مانند قرمزی، ورم یا خارش می شوند.

اثرات جانبی مصرف ضد احتقان ها چیست؟

داروهای ضد احتقان می توانند فشار خون را بالا ببرند، بنابراین برای افرادی که مشکلات فشار خون بالا یا گلوکوم دارند مناسب نیست. همچنین ممکن است سبب بی خوابی، افزایش تحریک پذیری و کاهش دفع ادرار شوند.

داروهای ترکیبی ضد حساسیت:

برخی از داروهای ترکیبی شامل آنتی هیستامین و ضد احتقان هستند تا بتوانند علائم مختلف حساسیت را از بین ببرند. داروهای دیگر علاوه بر جلوگیری ازا ثرات هیستامین ، دارای اثرات متعددی از جمله جلوگیری از انتشار مواد شیمیایی القا کننده آلرژی توسط ماست سل ها می باشند .

 برخی از مثال های داروهای ترکیبی شامل موارد زیر می شوند:

  • داروهای بدون نسخه: سیتریزین و پسودوافدرین (Zyrtec)، فکسوفنادین و پسودوافدرین (Allegra-D)، دیفن هیدرامین و پسودوافدرین (Benadryl Allergy و Sinus)، لوراتادین و پسودوافدرین  (Claritin-D)، و پسودوافدرین / تریپرولیدین  (Actifed) برای حساسیت های بینی، و نفازولین/فنیرامین (Naphcon A ) برای التهاب های آلرژیک ملتحمه
  • داروهای تجویزی با نسخه:آکریواستین و پسودوافدرین (-DSemprex) برای حساسیت های بینی؛ آزلاستین/ فلوتیکازون (Dymista) ترکیب آنتی هیستامین با استروئید در اسپری بینی برای حساسیت های فصلی مربوط به بینی

 

استروئید ها

استروئیدها که از نظر پزشکی با نام کورتیکواستروئیدها شناخته می شوند، می توانند التهابات وابسته به حساسیت ها را کاهش دهند. موجب پیشگیری و درمان گرفتگی بینی، عطسه، خارش و آبریزش بینی ناشی از حساسیت های فصلی می شوند. علاوه بر این، آنها ورم و التهاب ناشی از بقیۀ حساسیت ها را نیز از بین می برند.
استروئید های سیستمیک در اشکال مختلفی وجود دارند:

قرص یا شربت برای حساسیت های جدی ، دستگاه های تنفسی موضعی جهت آسم، اسپری های موضعی برای حساسیت های فصلی، کرم های موضعی برای حساسیت های پوستی و یا قطره های چشمی موضعی برای التهابات چشمی ملتحمه(کونژکتیویت)

علاوه بر داروهای استروئیدی، ممکن است پزشک تصمیم بگیرد داروهای دیگری را نیز برای درمان علائم حساسیت تجویز کند.

استروئیدها داروهای موثری برای درمان حساسیت هستند ولی باید بصورت منظم و اغلب روزانه (حتی اگر علائم حساسیت را ندارید) مصرف شوند تا تاثیرگذار باشند. علاوه بر این، ممکن است یک تا دو هفته طول بکشد تا  تاثیر خود را نشان دهند. برخی از استروئید ها شامل موارد زیر هستند:

  • استروئید های تجویزی درنسخ مربوط به حساسیت بینی

بکلومتازون (Beconase، Qnasl، Qvar)، سیکلوزوناید (Alvesco، Omnaris، Zetonna)، فلوتیکسونفورئات (Veramyst) و مومتازون (Nasonex)

  • استروئیدهای بدون نسخه : بودزوناید (Rhinocort Allergy)، فلوتیکسون (Flonase Allergy Relief)، و تریامسینولون (Nasacort Allergy 24HR)
  • قطره های چشمی: دگزامتازون چشمی (Maxidex)، و oteprednolopthalmic(Alrex)
  • استروئیدهای دهانی: دلتاسون که به نام پردنیزوناپوکرات شناخته می شود.

 

اثرات جانبی مصرف استروئیدها چیست؟

استروئیدها مخصوصا زمانیکه بصورت دهانی و برای طولانی مدت مصرف شوند اثرات جانبی زیادی دارند. این اثرات جانبی در استفادۀ کوتاه مدت شامل موارد زیر می شود:

اثرات جانبی استروئیدها در مصرف طولانی مدت شامل موارد زیر می شود:

اثرات جانبی استروئیدهای تنفسی شامل سرفه، خشن شدن صدا، و عفونت های قارچی دهان می شود.

 

تثبیت کننده های ماست سل ها

تثبیت کننده های ماست سل ها برای درمان التهاب های جزئی و خفیف در مشکلات حساسیتی مورد استفاده قرار می گیرند. این تثبیت کننده ها بصورت قطره های چشمی و بینی در دسترس هستند. مانند بسیاری از داروهای دیگر، ممکن است چند هفته طول بکشد تا تاثیر دارو نمایان شود. برخی از مثال های این تثبیت کننده ها شامل موارد زیر می باشد:

  • کرومولین سدیم (generic Opticrom)
  • لودوکسامید ترومتامین (Alomide)
  • ندوکرومیل(Alocril)
  • پمی رولاست (Alamast)

 

تثبیت کننده های ماست سل ها چگونه عمل می کنند؟

تثبیت کننده های ماست سل از ترشح هیستامین از سلول های mast جلوگیری می کنند. برخی از این داروها اثرات ضد التهابی قوی دارند ولی معمولا به اندازۀ استروئیدها تاثیر گذار نیستند.

اثرات جانبی مصرف تثبیت کننده ها چیست؟

التهاب گلو، سرفه و یا خارش های پوستی گاهی در اثر مصرف این داروها رخ می دهند. تثبیت کننده های ماست سل به شکل قطره چشمی می تواند سبب سوزش، خارش و یا تاری دید شود.

 

اصلاح کننده های لوکوترین

اصلاح کننده های لوکوترین برای درمان آسم و علائم حساسیت بینی بکار می روند. آنها به همراه دیگر داروها تجویز می شوند. این داروها تنها با نسخۀ پزشک در دسترس هستند و بصورت قرص، قرص های جویدنی، و گرانول خوراکی موجود هستند. تنها اصلاح کنندۀ لوکوترین که دارای تاییدیۀ سازمان غذا و دارو است monteleukast (Singulair) نام دارد.

 

تعدیل کننده های لوکوترین چگونه عمل می کنند؟

تعدیل کننده های لوکوترین ، اثرات لوکوترین (موادی شیمیایی که در بدن در پاسخ به حساسیت تولید می شود) را محدود می کنند.

اثرات جانبی مصرف تعدیل کننده های لوکوترین چیست؟

عوارض جانبی این ترکیبات بسیار نادر هستند ولی شامل موارد زیر می شوند:

  • - درد و ناراحتی در شکم
  • - سوزش معده
  • - تب
  • - گرفتگی بینی
  • - سرفه
  • - خارش
  • - سردرد
  • - تحریک پذیری

 

بقیۀ محصولات بدون تحویز پزشک

برخی از داروهایی که نیاز به تجویز پزشک ندارند شامل موارد زیر می شوند:

  • محلول آب نمک، یا سالین که بصورت اسپری بینی برای کاهش گرفتگی های خفیف بینی وجود دارد و مخاط بینی را کاهش می دهد، و از پوسته شدن آن جلوگیری می کند. این اسپری ها، حاوی هیچگونه دارویی نیستند.
  • اشک مصنوعی که حاوی هیچگونه دارویی نیست و برای درمان خارش و قرمزی چشم بکار می رود.

 

ایمن درمانی

اگر بیش از 3 ماه در سال از حساسیت رنج می برید، ایمن درمانی ممکن است راه حل مناسبی برای شما باشد. این امر به سیستم ایمنی بدن شما کمک می کند به مرور زمان در مقابل حساسیت ها مقاومت بیشتری داشته باشد. سازمان غذا و دارو، تعداد زیادی از قرص های زیر زبانی را برای استفاده در منزل ارائه کرده است. این قرص ها که Grastek، Oralair، و Ragwitek نامیده می شوند برای درمان تب مفید هستند و عملکردی مشابه آمپول دارند. هدف این قرص ها تقویت تحمل بیمار در مقابل عوامل حساسیت زا می باشد. Odactra که دارویی زیر زبانی است می تواند به کاهش علائم حساسیت کمک کند.

ترجمه شده توسط تیم محتوای موسسه خدمات دارویی رضوی


به اشتراک گذاری:

درج نظر


تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.