اجتناب از مصرف دارو های انتی کولینرژیک در سالمندان

اجتناب از مصرف دارو های انتی کولینرژیک در سالمندان

اجتناب از مصرف دارو های انتی کولینرژیک در سالمندان

داروهایی با خاصیت آنتی کولینرژیک می‌توانند مشکل‌ساز باشند، به‌ویژه برای افراد مسن. داروهای آنتی کولینرژیک عمل انتقال‌دهنده عصبی استیل‌کولین را مسدود می‌کنند. انتقال‌دهنده عصبی یک ماده شیمیایی است که توسط سلول‌های عصبی برای ارسال سیگنال به سلول‌های دیگر آزاد می‌شود. استیل‌کولین در انتقال پیام‌هایی نقش دارد که بر انقباضات ماهیچه‌ای در بدن و یادگیری و حافظه در مغز تأثیر می‌گذارد.

 

داروهایی با خواص آنتی کولینرژیک برای چندین دهه در پزشکی و برای درمان شرایط مختلفی استفاده می‌شوند مانند:

1- اسهال

2- آسم

3- مثانه بیش فعال (OAB) و بی‌اختیاری ادرار

4- بیماری انسداد مزمن ریه (COPD)

5- جراحی و بیهوشی برای شل شدن عضلات

6- اختلالات دستگاه گوارش

7- بی‌خوابی

8- دریازدگی

9- سمیت مسمومیت‌های خاص

10- علائم بیماری پارکینسون

11- اختلالات روانی

عوارض داروهای آنتی کولینرژیک

چرا باید از مصرف بسیاری از داروهای آنتی کولینرژیک در سالمندان اجتناب شود؟ خواص شیمیایی این داروها می‌تواند طیف گسترده‌ای از عوارض جانبی را ایجاد کند که برخی از آنها می‌توانند جدی باشند.

 

سیستم عصبی مرکزی و مغز به دلیل کمتر بودن نورون‌ها یا گیرنده‌های کولینرژیک در مغز افراد مسن به عوارض جانبی آنتی کولینرژیک بسیار حساس هستند. علاوه بر این، کبد و کلیه توانایی کمتری در تجزیه و دفع داروها دارند. همچنین، داروها می‌توانند به‌راحتی وارد مغز شوند. همه این عوامل به بروز عوارض جانبی آنتی کولینرژیک بیشتر در افراد مسن کمک می‌کند.

آنتی کولینرژیک

 


معمولاً آنتی کولینرژیک‌ها می‌توانند عوارض جانبی زیر را ایجاد کنند:

1- خواب آلودگی یا آرام‌بخشی

2- تاری دید

3- سرگیجه

4- احتباس ادرار

5- گیجی یا هذیان

6- توهمات

7- افزایش ضربان قلب

8- دهان خشک

9- یبوست

10- کاهش تعریق و افزایش دمای بدن

11- سقوط و خطر شکستگی

داروهای آنتی کولینرژیک در گروه‌های مختلفی از داروها قرار می‌گیرند، بنابراین تشخیص یا به‌خاطر سپردن این داروهای خاص برای بیماران دشوار است. به‌عنوان‌مثال، برخی از آنتی‌هیستامین‌ها، داروهای ضدافسردگی یا حتی شل‌کننده‌های عضلانی دارای خواص آنتی کولینرژیک هستند. بیماران مبتلا به هذیان، زوال عقل، یبوست و هایپرتروفی خوش‌خیم پروستات (BPH) به‌ویژه در معرض خطر عوارض جانبی داروهای آنتی کولینرژیک هستند.

خطر ابتلا به زوال عقل در داروهای آنتی کولینرژیک

بیماران مبتلا به زوال عقل، اختلالات شناختی یا هذیان باید از مصرف داروهای آنتی کولینرژیک اجتناب کنند. مطالعه‌ای منتشر شده در JAMA Internal Medicine اشاره کرد که استفاده از داروهای آنتی کولینرژیک تجمعی بیشتر با افزایش خطر زوال عقل مرتبط است.

 

بیش از 3400 شرکت‌کننده 65 ساله و بالاتر بدون زوال عقل در ورودی مطالعه بین سال‌های 1994 و 2003 ثبت نام کردند.

 

مشخص شد که رایج‌ترین کلاس‌های داروهایی آنتی کولینرژیک مورد استفاده سالمندان در این مطالعه عبارتند بودند از:

1- داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای (به‌عنوان‌مثال: آمی‌تریپتیلین)

2- آنتی‌هیستامین‌های نسل اول (به‌عنوان‌مثال: کلرفنیرامین، دیفن هیدرامین)

3- آنتی موسکارینی های مثانه بیش فعال (به‌عنوان‌مثال: اکسی‌بوتینین)

 

به طور کلی، استفاده زیاد از داروهای آنتی کولینرژیک (3 سال یا بیشتر) در تمام گروه‌های بیماران با خطر ابتلا به زوال عقل 54 درصد بیشتر از مصرف همان دوز برای سه ماه یا کمتر مرتبط بود. نتایج همچنین نشان داد که خطر زوال عقل با آنتی کولینرژیک‌ها حتی پس از قطع دارو نیز باقی می‌ماند.

 

مطالعه در سال 2019 در JAMA Internal Medicine منتشر شد که خطر ابتلا به زوال عقل را با استفاده طولانی مدت از آنتی کولینرژیک‌ها در افراد 55 سال یا بالاتر نشان داد.

 

جامعه مطالعه شده شامل 58،769 بیمار با تشخیص زوال عقل و 225،574 بیمار شاهد بود.

محققان با استفاده از اطلاعات نسخه‌ای برای 56 دارو با خواص آنتی کولینرژیک قوی، قرار گرفتن در معرض آنتی کولینرژیک کل را با استفاده از مجموع دوزهای استاندارد شده روزانه (TSDDs) داروهای آنتی کولینرژیک تجویز شده طی 11 سال قبل از تشخیص زوال عقل را تجزیه و تحلیل کردند.

 

ارتباط بین زوال عقل برای داروهای ضد افسردگی آنتی کولینرژیک، عوامل ضد پارکینسون، داروهای ضد موسکارینی مثانه (برای مثانه بیش فعال)، و داروهای خاص تشنج قابل توجه بود.

 

زوال عقل


داروهای آنتی کولینرژیک نباید در شرایطی مانند زیر مصرف شوند:

1- هایپرتروفی خوش‌خیم پروستات (BPH)

2- گلوکوم زاویه بسته

3- میاستنی گراویس

4- بیماری آلزایمر

5- انسداد روده

6- انسداد مجاری ادراری یا تردید در ادرار

 

درمان را بدون مشورت با پزشک خود متوقف نکنید. بیماران و پزشکان باید در صورت امکان از قطع ناگهانی داروهای آنتی کولینرژیک طولانی مدت خودداری کنند تا علائم ترک را به حداقل برسانند. کاهش آهسته‌تر ممکن است به جلوگیری از عوارض جانبی کمک کند.

سخن آخر

با مطالعاتی که در سال 2019 انجام شد، به خوبی ثابت شده است که در صورت امکان از مصرف بسیاری از داروهای دارای خواص آنتی کولینرژیک در افراد مسن باید اجتناب شود.

 

- تداخلات دارویی با آنتی کولینرژیک‌ها رایج است و داروسازان و پزشکان باید این تداخلات دارویی را در بیمارانی که باید از دارویی با خواص آنتی کولینرژیک استفاده کنند، غربالگری کنند.

 

- همچنین غربالگری و اجتناب از مصرف ترکیبی دو یا چند دارویی که هر دو دارای اثرات آنتی کولینرژیک هستند برای به حداقل رساندن خطر عوارض جانبی دارو مهم است.

 

- مصرف داروهای مخدر برای درد و آنتی کولینرژیک‌ها با هم می‌تواند خطر گیجی، آرام بخشی، توهم، یبوست جدی یا نهفتگی مدفوع را افزایش دهد.

 

 

 

 

 
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:

درج نظر



سوالات کاربران
تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.