نتیجه غیرمنتظره یک آزمایش سرطان: بهبودی در هر بیمار

نتیجه غیرمنتظره یک آزمایش سرطان: بهبودی در هر بیمار

نتیجه غیرمنتظره یک آزمایش سرطان: بهبودی در هر بیمار

چکیده

سرطان مقعدی پیشرفته به طور معمول با درمان ترکیبی، مشتمل بر شیمی درمانی، پرتودرمانی و جراحی کنترل می شود. استراتژی فعلی برای درمان این سرطان  شامل استفاده از درمان نئوادجوانت می باشد که در آن  شیمی درمانی القایی با استفاده همزمان از فلوروپیریمیدین و اگزالی پلاتین انجام می شود. سپس درمان با شیمی درمانی توام با پرتودرمانی ادامه یافته و  جراحی انجام می شود. این رویکرد منجر به پاسخ کامل پاتولوژیک در یک چهارم بیماران می شود، اما این شیوه درمان  با عوارض قابل توجه و اثرات سمی - از جمله اختلال عملکرد روده ای، ادراری، و جنسی در بیمار همراه است. همچنین در بخش قابل توجهی از بیماران، ناباروری و تغییر کیفیت زندگی رخ می دهدانجام عمل جراحی  و برداشتن رکتوم شرایط زندگی بیمار را تغییر می دهد  و اغلب منجر به کلِستومی تغییر دهی مسیر (diverting colostomy) می گردد.

تمایل به روش های غیرجراحی و عدم برداشت عضو افزایش یافته است زیرا پاسخ کامل پاتولوژیک و  نیز فقدان عوارض جراحی را در پی دارد.


عوامل ابتلا به سرطان روده بزرگ چیست؟



با توجه به  عوارض جراحی و پاسخ های پاتولوژیک فراوان، علاقه به مدیریت غیرجراحی نگهدارنده عضو در حال افزایش است.

استفاده از پاسخ کامل بالینی حاصله از درمان  با نئوادجوانت  ها به‌عنوان جایگزینی برای پاسخ کامل پاتولوژیک  گزینه‌ای غیرجراحی را برای بیماران فراهم می‌کند که منجر به مزیت بقای مشابه با بیمارانی می‌شود که تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند.

تقریباً 5 تا 10 درصد از آدنوکارسینوم‌های رکتوم به علت  نقص در سیستم ترمیمی جفت های ناجور ( mismatch-repair )هستند، و نشان داده شده  که این تومورها به رژیم‌های شیمی‌درمانی استاندارد، از جمله شیمی‌درمانی نئوادجوانت در سرطان رکتوم  پیشرفته موضعی، پاسخ ضعیفی می‌دهند. نشان داده شده است که مهارکننده چک پوینت ایمنی( Immune checkpoint blockade )  به تنهایی به میزان زیادی با نرخ پاسخ دهی 33 تا 55 درصد به عنوان خط اول درمان برای بیماران مبتلا به سرطان متاستاتیک کولورکتال با نقص در سیسم ترمیمی جفت های ناجور(mismatch repair ) در بیماران مبتلا به بیماری مقاوم به درمان، بسیار موثر است که این میزان پاسخ دهی از لحاظ بالینی قابل توجه بوده و بقای کلی بیمار را افزایش می دهد.

بر اساس مزایای مشاهده شده در زمینه بیماری متاستاتیک، فرض گردیدکه مهار PD-1 به تنهایی ممکن است در سرطان رکتوم پیشرفته با نقص درMMRمفید باشد. برای آزمایش این فرضیه، یک مطالعه فاز 2 برای بررسی پاسخ کلی و فراوانی پاسخ  پایدار کامل بالینی  به درمان نئوادجوانت با دوستارلیماب(dostarlimab)،  که یک مهارکننده PD-1 می باشد, در این جمعیت بیماران آغاز گردید.

 روش ها

ما یک مطالعه بالینی  آینده نگر در فاز 2را آغاز کردیم که در آن دوستارلیماب به تنهایی، یک آنتی بادی مونوکلونال ضد PD-1، هر 3 هفته به مدت 6 ماه در بیماران مبتلا به آدنوکارسینوم مقعدی در مرحله II یا III بیماری با نقص در MMRتجویز شد.قراربر این بودکه درمان  این بیماران  با شیمی درمانی و جراحی استاندارد دنبال شود. بیماران  پس از اتمام درمان با این دارو پاسخ کامل بالینی داشتندو بدون شیمی‌درمانی و جراحی به زندگی خود ادامه می‌دادند. نقاط پایانی اولیه پاسخ کامل بالینی پایدار 12 ماه پس از اتمام درمان با این دارو و یا پاسخ کامل پاتولوژیک پس از تکمیل درمان با این داروهمراه با یا بدون کمورادیوتراپی و پاسخ کلی به درمان نئوادجوانت با این دارو با یا بدون کمورادیوتراپی است.

نتایج

در مجموع 12 بیمار درمان با این دارو را تکمیل کرده اند و حداقل 6 ماه بعد درمان تحت پیگیری قرار گرفته اند. همه 12 بیمار  پاسخ کامل بالینی داشتند و هیچ اثری از تومور در تصویربرداری رزونانس مغناطیسی، توموگرافی انتشار پوزیترون با18F-fluorodeoxyglucose، ارزیابی آندوسکوپی، ارزیابی  دیجیتال رکتوم، یا بیوپسی  مشاده نگردید. در زمان ارائه این گزارش، هیچ بیمار شیمی درمانی دریافت نکرده و یا تحت عمل جراحی قرار نگرفته است و هیچ موردی از پیشرفت یا عود بیماری در طی پیگیری (محدوده 6 تا 25 ماه) گزارش نشده است. هیچ عارضه جانبی درجه 3 یا بالاتر  در بیماران گزارش نشده است.

نتیجه گیری

سرطان مقعدی پیشرفته موضعی که به علت نقص درترمیم عدم تطابق( Mismatch repair )رخ میدهد, به تک عامل مهارکننده PD-1 بسیار حساس بود. برای ارزیابی مدت زمان پاسخ به درمان به پیگیری طولانی‌تر نیاز است.


 




بحث

در این مطالعه درمان بیماران مبتلا به  سرطان رکتوم  موضعی پیشرفته که  به علت  نقص درترمیم عدم تطابق)MMR (رخ داده بود, با یک نئوادجوانت مهارکننده PD-1   انجام شد. این کارآزمایی منجر به پاسخ  بالینی- کامل در تمامی 12 بیماری که حداقل 6 ماه تحت نظر بوده اند انجام گردید. صحت  این امر با بررسی   MRI رکتوم، معاینه بصری آندوسکوپی، و بررسی دیجیتالی رکتوم ارزیاببی شد. کامل بودن  پاسخ‌ دهی به درمانبا عدم وجود  بقایای تومور در بیوپسی‌های آندوسکوپیک و وضوح  بازجذب FDG در اسکن‌های PET حمایت می‌شود.

در این مطالعه ، از بین بردن تومورها پس از 6 ماه درمان با مهارکنندهPD-1 ما را قادر ساخت که هم شیمی درمانی پرتوی و هم جراحی را حذف کنیم و تنها با مشاهده ادامه دهیم. جراحی و پرتودرمانی می تواند اثرات دائمی نامطلوبی بر باروری، سلامت جنسی و عملکرد روده و مثانه داشته باشد.

هر چند که نتایج مطالعه  به ویژه با توجه به اینکه 12 بیمار متوالی همگی پاسخ کامل بالینی داشتند، بسیار امیدوارکننده است امامطالعه کوچک است و حاصل تجربه یک موسسه واحد است. این یافته‌ها باید در یک  جامعه اماری بزرگتربررسی شوند تا رویه‌های آکادمیک و جامعه را متعادل می‌کندو مشارکت بیماران را از طیف متنوعی از پیشینه‌های نژادی و قومی تضمین کند.

این مطالعه همچنین چارچوبی را برای ارزیابی درمان‌های ضدسرطان  فعال در زمینه نئوادجوانت فراهم می‌کند، که در آن بیماران به صورت بالقوه از شیمی‌درمانی و جراحی در امان خواهند بود، و تومور آنها در زمانی که احتمال بیشتری برای پاسخ به درمان را دارد,درمان می‌شود - یعنی قبل از قرار گرفتن در معرض عوامل دیگری که ممکن است برای سلول هایی با فنوتیپ مقاوم انتخاب شوند.

بانک اطلاعات دارویی | موسسه خدملت دارویی رضوی 

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:

درج نظر



سوالات کاربران
تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.