اطلاعات دارویی روکسولیتینیب

Ruxolitinib

روکسولیتینیب Ruxolitinib


روکسولیتینیب در بزرگسالان در درمان میلوفیبروز یا پلی سیتمی ورا استفاده می­شود که هر دو اختلالات مغز استخوان هستند که روی توانایی بدن در ساخت سلول­های خونی تاثیر می­گذارند. روکسولیتینیب همچنین در درمان بیماری پیوند در مقابل میزبان در بزرگسالان و کودکان حداقل 12 سال استفاده می­شود. این دارو معمولا بعد از شکست درمان با سایر داروها استفاده می­شود.

مکانیسم اثر روکسولیتینیب

روکسولیتینیب یک مهارکننده­ی کیناز است که به صورت انتخابی روی JAK-1 و JAK-2 اثر می­کند. این کینازها مسئول واسطه گری بین سایتوکاین وسیگنالینگ  فاکتور رشد است که بین عملکرد سیستم ایمنی و هماتوپویزیس ارتباط برقرار می­کند. پروسه­ی سیگنالینگ شامل مبدل­های سیگنال و فعال کننده­های رونویسی است که بین ژل را تعدیل می­کند. بیماران با میلوفیبروز فعالیت غیرنرمال JAK-1 و JAK-2  دارند بنابراین روکسولیتینیب برای تعدیل آن عمل می­کند

فارماکوکینتیک

جذب: سریع است و تحت تاثیر غذا نیست.

حجم توزیع: میلوفیبروز : 72 لیتر . پلی سیتمی ورا: 75 لیتر

متابولیسم: کبدی، در ابتدا از طریق CYP3A4 ( و به مقدار کم CYP2C9 ). متابولیت­های فعال تشکیل شده مسئول 20% تا 50% فعالیت هستند.

دفع: ادرار ( 74%، کمتر از 1% دارو تغییر نیافته). مدفوع (22%، کمتر از 1% دارو تغییر نیافته)

شروع اثر: زمان میانگین پاسخ : 1.5 هفته ( محدوده : 1 تا 11 هفته)

نیمه عمر: روکسولیتینیب : حدود 3 ساعت ( اختلال کبدی : 4.1 تا 5 ساعت). روکسولیتینیب و متابولیت­ها: حدود 5.8 ساعت

پروتئین بایندینگ: حدود 97% عمدتا با آلبومین

موارد مصرف روکسولیتینیب

درمان میلوفیبروز متوسط یا پرخطر، شامل میلوفیبروز اولیه، میلوفیبروز به دنبال پلی ستمی ورا، و میلوفیبروز به دنبال ترومبوسیتوپنی اولیه. میلوفیبروز تکثیر غیرعادی سلول­های بنیادی مغز استخوان است که باعث فیبروز می­شود

مقدار مصرف روکسولیتینیب

دوز اولیه:

پلاکت بالاتر از 200 x 10(9)/L : 20 میلی­گرم خوراکی دو بار در دروز

پلاکت بین 100 تا 200 x 10(9)/L : 15 میلی­گرم خوراکی دو بار در روز

پلاکت 50 یا کمتر از 100 x 10(9)/L : 5 میلی­گرم خوراکی دو بار در روز

ماکزیمم دوز:

پلاکت اولیه 100 x 10(9)/L یا بالاتر: 25 میلی­گرم دوبار در روز

پلاکت اولیه 50 تا کمتر از 100 x 10(9)/L : 10میلی­گرم دو بار در روز

عوارض جانبی روکسولیتینیب

شایع­ترین عوارض جانبی روکسولیتینیب شامل : آنمی ، اختلال الکترولیت، گیجی، سردرد، بیماری منییر، نوتروپنی، ترومبوسیتوپنی، سرگیجه، و گیجی وضعیتی است. دیگر عوارض مانند افزایش وزن می­باشد

هشدارها

ترومبوسیتوپنی، نوتروپنی و آنمی: نیاز به CBC قبل شروع درمان.

بیماران با پلاکت کمتر از 200 x10^9/L در شروع درمان بیشتر مستعد ترومبوسیتوپنی در طول درمان هستند. ترومبوسیتوپنی عمدتا برگشت پذیر بوده و معمول با کاهش دوز و نگهداشتن دوز در یک مقدار خاص کنترل می­شود. در صورت صلاحدید پزشک ممکن است به ترانسفیوژن پلاکت نیاز باشد.

آنمی ممکن است نیاز به ترانسفیوژن خون داشته باشد. تنشیم دوز در آنمی توصیه می­شود.

نوتروپنی (ANC <0.5 x10^9/L)  عمدتا برگشت پذیر بوده و با تنظیم دوز قابل کنترل است.

نکات قابل توصیه

عفونت:

ریسک گسترش عفونتهای جدی باکتریال، مایکوباکتریال، قارچی، و ویروسی را ارزیابی کنید.ریسک ابتلا به توبرکلوزیس در این افراد بالاست، بنابراین قبل از شروع درمان در صورت وجود ریسک فاکتور باید ارزیابی شود.

هیپرلیپیدمی:

احتمال افزایش کلسترول ، LD  و تری گلیسرید وجود دارد، . پروفایل چربی باید 8 تا 12 هفته بعد از شروع درمان بررسی شود .

مصرف در بارداری

گروه N ( طبقه بندی نشده )

اطلاعاتی در دسترس نیست

مصرف در شیردهی

اطلاعاتی در دسترس نیست


پرسش از دکتر داروساز


سوالات کاربران
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.