اطلاعات دارویی لفلونوماید

Leflunomide

لفلونوماید Leflunomide


لفلونوماید بر روی سیستم ایمنی بدن اثر گذاشته و سبب کاهش تورم و التهاب در بدن می شود. لفلونوماید در درمان علائم آرتریت روماتویئد استفاده می شود. هم چنین در درمان سایر شرایط التهابی مانند آرتریت پسوریاتیک و آرتریت سلول giant استفاده می شود.
لفلونوماید به کاهش آسیب ، درد و تورم مفصل کمک می کند و به فرد در حرکت بهتر کمک می کند. با ضعف سیستم ایمنی بدن و کاهش تورم (التهاب) کار می کند.
این دارو از دسته ی سرکوب کننده های ایمنی DMARDs (داروی ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری) است. لفلونوماید با مهار تیروزین کیناز و مهار دی هیدرواوروتات عمل می کند که در بخش مکانیسم اثر به تفصیل توضیح داده شده است.

مکانیسم اثر

لفلونوماید یک پیش دارو یا pro drug است که به دنبال تجویز خوراکی به سرعت و تقریباً به طور کامل متابولیزه می شود و به متابولیت فعال دارویی خود ، A77 1726 تبدیل می شود. این متابولیت اساساً مسئول کل فعالیت دارو در داخل بدن است.
مکانیسم عملکرد لفلونومید به طور کامل مشخص نشده است ، اما به نظر می رسد که در درجه اول شامل تنظیم لنفوسیت های خود ایمنی است. یکی از مکانیسم هایی که پیشنهاد شده است این است که لفلونوماید با جلوگیری از گسترش لنفوسیتهای خود ایمنی فعال شده از طریق تداخل با پیشرفت چرخه سلولی ، اثرات تنظیم کننده سیستم ایمنی خود را اعمال می کند.
داده های in-vitro نشان می دهد که لفلونوماید با مهار دی هیدرواوروتات دهیدروژناز (آنزیمی از میتوکندری که در سنتز پیریمیدین ریبونوکلئوتید اوریدین مونوفسفات(rUMP) نقش دارد: مسیر de novo) در پیشرفت چرخه سلولی تداخل می کند و دارای فعالیت ضد تکثیر است. دی هیدرواوروتات دهیدروژناز انسان از 2 بخش تشکیل شده است: یک بخش استوانه ای α / β حاوی سایت فعال و یک حوزه α مارپیچی که یک تونل منتهی به محل فعال را تشکیل می دهد. A77 1726 در محلی نزدیک به مونونوکلئوتید فلاوین به تونل آبگریز متصل می شود. مهار دی هیدرووراتات دهیدروژناز توسط A77 1726 از تولید rUMP توسط مسیر de novo جلوگیری می کند. این مهار منجر به کاهش سطح rUMP ، کاهش سنتز DNA و RNA ، مهار تکثیر سلولی و توقف چرخه سلولی در فاز G1 می شود. از طریق این عمل است که لفلونوماید از تکثیر سلولهای T خود ایمنی و تولید آنتی بادی توسط سلولهای B جلوگیری می کند. از آنجا که انتظار می رود مسیرهای نجات، سلولهای محبوس شده در مرحله G1 را حفظ کنند ، فعالیت لفلونوماید به جای سمیت سلولی (سیتوتوکسیک)، سیتواستاتیک است. سایر تأثیراتی که در نتیجه کاهش سطح rUMP ایجاد می شود شامل تداخل در چسبندگی لنفوسیت های فعال شده به سلولهای اندوتلیال عروقی سینوویال و افزایش سنتز سیتوکین های سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند تغییر فاکتور رشد-β (TGF-β) است.
لفلونوماید همچنین یک مهار کننده تیروزین کیناز است. تیروزین کیناز مسیرهای سیگنالینگ را که منجر به ترمیم DNA ، آپوپتوز و تکثیر سلولی می شوند ، فعال می کند. مهار تیروزین کینازها می تواند با جلوگیری از ترمیم سلول های تومور به درمان سرطان کمک کند.

فارماکودینامیک

لفلونوماید یک مهارکننده سنتز پیریمیدین می باشد که در بزرگسالان برای درمان آرتریت روماتوئید (RA) فعال کاربرد دارد.
آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمنی است که با فعالیت بالای سلول T مشخص می شود. سلول های T دارای دو مسیر برای سنتز پیریمیدین ها هستند: مسیرهای نجات و سنتز de novo. در حالت استراحت ، لنفوسیت های T توسط مسیر نجات نیازهای متابولیکی خود را برآورده می کنند. لنفوسیت های فعال شده باید ذخیره پیریمیدین خود را 7 تا 8 برابر گسترش دهند ، در حالی که ذخیره پورین فقط 2 تا 3 برابر گسترش یافته است. برای رفع نیاز به پیریمیدین های بیشتر ، سلول های T فعال شده از مسیر de novo برای سنتز پیریمیدین استفاده می کنند. بنابراین ، سلولهای T فعال شده ، كه به سنتز پیریمیدین جدید وابسته هستند ، بیشتر از سایر سلولهای دیگر كه از مسیر نجات سنتز پیریمیدین استفاده می كنند ، تحت تأثیر مهار لفلونومید از دی هیدرواوروتات دهیدروژناز قرار می گیرند.

فارماکوکینتیک

جذب: لفلونوماید پس از مصرف خوراکی به خوبی جذب شده و حداکثر غلظت پللاسمایی پس از 6-12 ساعت بدست می آید.
حجم توزیع: 0.13 L/kg
متابولیسم: لفلونوماید عمدتا دارای متابولیسم کبدی است. به دنبال مصرف خوراکی، لفلونوماید به متابولیت فعال ، تری فلونوماید متابولیزه می شود.
اتصال به پروتئین: لفلونوماید بیش از 99.3% به پروتئین های پلاسما متصل می شود.
مسیر حذف: متابولیت فعال ، توسط متابولیسم بیشتر و پس از آن توسط دفع کلیوی و به همان اندازه دفع مستقیم صفراوی حذف می شود.
نیمه عمر: نیمه عمر لفلونوماید حدود دو هفته می باشد.

موارد مصرف لفلونوماید

آرتریت روماتوئید (RA)

مقدار مصرف لفلونوماید

مقدار مصرف معمول برای آرتریت روماتوئید (RA):

بزرگسالان:
دوز بارگیری :100 mg خوراکی یکبار در روز به مدت سه روز.
دوز نگهدارنده :20 mg خوراکی یکبار در روز، در صورت عدم تحمل مقدار مصرف به 10 mg خوراکی یکبار در روز کاهش داده شود.

موارد منع مصرف

بارداری
ازدیاد حساسیت به این دارو یا ترکیبات آن
نارسایی شدید کبدی
درمان همزمان با تریفلونوماید

عوارض جانبی لفلونوماید

عوارض جانبی شایع (بالای 10%):
اسهال (17٪)
عفونت های تنفسی (15٪)
عوارض جانبی با شیوع کمتر (1% تا 10%):
آلوپسی (10٪)
فشار خون بالا (10٪)
بثورات (10٪)
حالت تهوع (9٪)
برونشیت (7٪)
سردرد (7٪)
درد شکم (5٪)
LFT (تست های عملکرد کبدی)غیر طبیعی (5٪)
کمر درد (5٪)
سوء هاضمه (5٪)
عفونت مجاری ادراری (5٪)
سرگیجه (4٪)
عفونت (4٪)
اختلال مفصل (4٪)
خارش (4٪)
کاهش وزن (4٪)
بی اشتهایی (3٪)
سرفه (3٪)
گاستروانتریت (3٪)
فارنژیت (3٪)
استوماتیت (3٪)
استفراغ (3٪)
ضعف (3٪)
واکنش آلرژیک (2٪)
درد قفسه سینه (2٪)
 خشکی پوست (2٪)
اگزما (2٪)
درد (2٪)
پارستزی ( بی حسی اندام ها)(2٪)
ذات الریه یا پنومونی(2٪)
رینیت (2٪)
سینوزیت (2٪)

تداخلات دارویی

اپاداسیتینیب

آلپلیسیب: مهارکننده های BCRP / ABCG2 ممکن است غلظت سرمی آلپسیلیب را افزایش دهند. مدیریت: به دلیل پتانسیل افزایش غلظت و سمیت آلپلیسیب ، از تجویز همزمان مهارکننده های BCRP / ABCG2 و آلپلیسیب خودداری شود: تداخل رده D: اصلاح درمان

آمودیاکوین: مهارکننده های CYP2C8 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی آمودیاکوین را افزایش دهند: تداخل رده X: منع مصرف همزمان

آسوناپرویر: مهار کننده های OATP1B1 / 1B3 (SLCO1B1 / 1B3) ممکن است غلظت سرمی Asunaprevir را افزایش دهند: تداخل رده X: منع مصرف همزمان

باریسیتینیب: سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر سرکوب کنندگی سیستم ایمنی باریسیتینیب را افزایش دهند. مدیریت: استفاده از باریسیتینیب همراه با سرکوب کننده های سیستم ایمنی قوی مانند آزاتیوپرین یا سیکلوسپورین توصیه نمی شود. استفاده همزمان با دوزهای ضد روماتیسم متوترکسات یا DMARD ها مجاز است: تداخل رده D: اصلاح درمان

BCG تزریق داخل مثانه: سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر درمانی BCG داخل مثانه را کاهش دهند: تداخل رده X: منع مصرف همزمان

بنداموستین: القاکننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی بنداموستین را کاهش دهند. غلظت متابولیت های فعال ممکن است افزایش یابد. مدیریت: به دلیل پتانسیل کاهش غلظت های پلاسمایی بانداموستین و کاهش اثربخشی ، گزینه های جایگزین القا کننده های CYP1A2 متوسط ​​را در نظر بگیرید: تداخل رده D: اصلاح درمان

Berotralstat: مهار کننده های BCRP / ABCG2 ممکن است غلظت سرمی Berotralstat را افزایش دهند. مدیریت: در صورت ترکیب با مهار کننده های BCRP ، دوز Berotralstat را به 110 میلی گرم در روز کاهش دهید: تداخل رده D: اصلاح درمان

ترشح کننده های اسید صفراوی: ممکن است غلظت سرمی متابولیت (های) فعال لفلونومید را کاهش دهد. مدیریت: به جز در مواردی که از این ترکیب برای افزایش عمدی حذف لفلونومید استفاده می شود ، در بقیه موارد در صورت امکان جایگزینی برای جدا کننده های اسید صفراوی باید در نظر گرفته شود. جدا کردن زمان تجویز دارو برای جلوگیری از این تداخل موثر نیست: تداخل رده D: اصلاح درمان

کافئین و محصولات حاوی کافئین : القاکننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی محصولات حاوی کافئین و کافئین را کاهش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

ذغال فعال : ممکن است غلظت سرمی متابولیت فعال لفلونومید را کاهش دهد. مدیریت: به جز در مواردی که از این ترکیب برای افزایش عمدی حذف لفلونومید استفاده می شود ، در بقیه موارد در صورت امکان گزینه دیگری را به جای زغال در نظر بگیرید. جدا کردن زمان تجویز دارو برای جلوگیری از این تداخل موثر نیست: تداخل رده D: اصلاح درمان

کلادریبین: ممکن است اثر سرکوب سیستم ایمنی سرکوب کننده های سیستم ایمنی را افزایش دهد: تداخل رده X:منع مصرف همزمان

کلومیپرامین: القاکننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی کلومیپرامین را کاهش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

کلوزاپین:  القاکننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی کلوزاپین را کاهش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

تست پوستی Coccidioides immitis: داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی ممکن است اثر تشخیصی تست پوستی Coccidioides immitis را کاهش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

واکسن COVID-19 (حامل آدنوویروس): سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر درمانی واکسن COVID-19 (حامل آدنوویروس) را کاهش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

واکسن COVID-19 (mRNA): سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر درمانی واکسن COVID-19 (mRNA) را کاهش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

دابرافنیب: مهارکننده های CYP2C8 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی دابرافنیب را افزایش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

داسابوویر: مهارکننده های CYP2C8 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی داسابوویر را افزایش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

دنوزومب: ممکن است اثر نامطلوب یا سمی داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی را افزایش دهد. به طور خاص ، خطر ابتلا به عفونت های جدی ممکن است افزایش یابد: تداخل رده C: نظارت بر درمان

دس لوراتادین: مهارکننده های CYP2C8 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی دس لوراتادین را افزایش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

دی کلرفنامید: مهارکننده های OAT1 / 3 ممکن است غلظت سرمی دی کلرفنامید را افزایش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

دولوکستین: القای CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی دولوکستین را کاهش دهد: تداخل رده C: نظارت بر درمان

اکیناسه: ممکن است اثر درمانی داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی را کاهش دهد. مدیریت: اجتناب از مصرف اکیناسه را در بیمارانی که از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی استفاده می کنند ، در نظر بگیرید. در صورت نیاز به تجویز همزمان، نظارت بر میزان اثربخشی سرکوب کننده سیستم ایمنی در طول استفاده مورد نیاز است. تداخل رده D: اصلاح درمان

الاگولیکس: مهارکننده های OATP1B1 / 1B3 (SLCO1B1 / 1B3) ممکن است غلظت سرمی الاگولیکس را افزایش دهند: تداخل رده X: منع مصرف همزمان

استرادیول، الاگولیکس و نوراتیندرون: مهارکننده های OATP1B1 / 1B3 (SLCO1B1 / 1B3) ممکن است غلظت سرمی  استرادیول، الاگولیکس و نوراتیندرون را افزایش دهند. به طور خاص ، غلظت الاگولیکس ممکن است افزایش یابد: تداخل رده X: منع مصرف همزمان

الوکسادولین: مهارکننده های OATP1B1 / 1B3 (SLCO1B1 / 1B3) ممکن است غلظت سرمی الوکسادولین را افزایش دهند. مدیریت: در صورت ترکیب با مهارکننده های OATP1B1 / 1B3 ، دوز الوکسادولین را به 75 میلی گرم کاهش دهید و بیماران را از نظر اثرات یا مسمومیت های الوکسادولین کنترل کنید: تداخل رده D: اصلاح درمان

انزالوتامید: مهارکننده های CYP2C8 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی انزالوتامید را افزایش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

ارلوتینیب: القاکننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی ارلوتینیب را کاهش دهند. مدیریت: در صورت امکان از مصرف همزمان ارلوتینیب و القاگرهای متوسط ​​CYP1A2 خودداری کنید. اگر مصرف همزمان اجتناب ناپذیر است ، دوز ارلوتینیب را با افزایش 50 میلی گرم در فواصل 2 هفته به حداکثر 300 میلی گرم افزایش دهید. تداخل رده D: اصلاح درمان

فینگولیمود: سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر سرکوب سیستم ایمنی فینگولیمود را افزایش دهند. مدیریت: در صورت امکان از مصرف همزمان فینگولیمود و سایر داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی خودداری کنید. در صورت ترکیب ، بیماران را از نظر اثرات مضاعف سرکوب کننده سیستم ایمنی  (به عنوان مثال ، عفونت ها) از نزدیک کنترل کنید. تداخل رده D: اصلاح درمان

گرازوپرویر: مهارکننده های OATP1B1 / 1B3 (SLCO1B1 / 1B3) ممکن است غلظت سرمی گرازوپرویر را افزایش دهند: تداخل رده X: منع مصرف همزمان

سرکوب کننده های سیستم ایمنی: ممکن است اثر نامطلوب یا سمی لفلونومید را افزایش دهد. به طور خاص ، خطر سمیت هماتولوژیک مانند پان سیتوپنی ، آگرانولوسیتوز و یا ترومبوسیتوپنی ممکن است افزایش یابد. مدیریت: عدم استفاده از دوز بارگیری لفلونومید در بیمارانی که از دیگر داروهای سرکوب سیستم ایمنی استفاده می کنند. بیمارانی که هم لفلونوماید و هم یک سرکوبگر سیستم ایمنی دیگر دریافت می کنند باید حداقل ماهانه از نظر سرکوب مغز استخوان کنترل شوند. تداخل رده D: اصلاح درمان

لیدوکائین (سیستمیک): القاکننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی لیدوکائین (سیستمیک) را کاهش دهند.تداخل رده C: نظارت بر درمان

ملاتونین: القاکننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی ملاتونین را کاهش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

متوترکسات: ممکن است اثر نامطلوب یا سمی لفلونومید را افزایش دهد. نگرانی های خاص، افزایش خطر پان سیتوپنی و یا سمیت کبدی است. تداخل رده C: نظارت بر درمان

مگزیلتین: القاکننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی مگزیلتین را کاهش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

ناتالیزوماب: سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر نامطلوب یا سمی ناتالیزوماب را افزایش دهند. به طور خاص ، خطر عفونت همزمان ممکن است افزایش یابد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

الانزاپین: القا کننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی الانزاپین را کاهش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

ریتوناویر، پارتیپرویر، اومبیتاسویر و داسابوویر: مهارکننده های CYP2C8 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی ریتوناویر، پارتیبرویر، اومبیتاسویر و داسابوویر را افزایش دهند. به طور خاص ، غلظت ماده داسابوویر ممکن است افزایش یابد: تداخل رده C: نظارت بر درمان

اوزانیمود: مهارکننده های BCRP / ABCG2 ممکن است غلظت سرمی متابولیت فعال (های) اوزانیمود را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

پازوپانیب: بازدارنده های BCRP / ABCG2 ممکن است غلظت سرمی پازوپانیب را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

پیدوتیمود: سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر درمانی پیدوتیمود را کاهش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

پیمکرولیموس: ممکن است اثر نامطلوب و سمی داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

پیوگلیتازون: مهارکننده های CYP2C8 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی پیوگلیتازون را افزایش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

پیرفنیدون: القاکننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی پیرفنیدون را کاهش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

پروپرانولول: القا کننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت پروپرانولول سرم را کاهش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

رپاگلیناید: مهارکننده های CYP2C8 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی رپاگلیناید را افزایش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

روفناسین: مهارکننده های OATP1B1 / 1B3 (SLCO1B1 / 1B3) ممکن است غلظت سرمی متابولیت فعال Revefenacin را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

ریفامپین: ممکن است غلظت سرمی متابولیت فعال لفلونومید را افزایش دهد: تداخل رده C: نظارت بر درمان

ریلوزول: القاکننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی ریلوزول را کاهش دهند: تداخل رده C: نظارت بر درمان

ریمجپانت: مهارکننده های BCRP / ABCG2 ممکن است غلظت سرمی Rimegepant را افزایش دهند: تداخل رده X: منع مصرف همزمان

روفلومیلاست: ممکن است اثر سرکوب سیستم ایمنی سرکوب کننده های سیستم ایمنی را افزایش دهد. مدیریت: اجتناب از مصرف همزمان روفلومیلاست و سرکوب کننده های سیستم ایمنی که توسط مونوگراف محصول کانادا توصیه می شود. کورتیکواستروئیدهای استنشاقی یا کوتاه مدت بعید است مشکل ساز شوند. تداخل رده D: اصلاح درمان

روپی نیرول: القاکننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی روپی نیورل را کاهش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

سلکسی پگ: مهارکننده های CYP2C8 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی متابولیت (های) فعال سلکسی پگ را افزایش دهند. مدیریت: وقتی با مهارکننده های متوسط ​​CYP2C8 ترکیب می شود ، دوز سلکسی پگ را به یک بار در روز کاهش دهید. با متوقف کردن مصرف مهارکننده متوسط ​​CYP2C8 ، به دوز selexipag روزانه برگردید. تداخل رده D: اصلاح درمان

Sipuleucel-T: سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر درمانی Sipuleucel-T را کاهش دهند. مدیریت: بیماران را ارزیابی کنید تا ببینید آیا از نظر پزشکی کاهش یا قطع درمان با داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی قبل از شروع درمان با sipuleucel-T مناسب است یا خیر. تداخل رده D: اصلاح درمان

تاکرولیموس (موضعی): ممکن است اثر نامطلوب یا سمی داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی را افزایش دهد: تداخل رده X: منع مصرف همزمان

تالازوپاریب: مهارکننده های BCRP / ABCG2 ممکن است غلظت سرمی تالازوپاریب را افزایش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

تازیملتئون: القاکننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی Tasimelteon را کاهش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

تریفلونوماید: لفلونوماید ممکن است اثر نامطلوب یا سمی تریفلونوماید را افزایش دهد. لفلونوماید ممکن است غلظت سرمی تریفلونوماید را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

ترتوموتاید: داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی ممکن است اثر درمانی ترتوموتاید را کاهش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

مشتقات تئوفیلین: القا کننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی مشتقات تئوفیلین را کاهش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

تیزانیدین: القاکننده های CYP1A2 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی تیزانیدین را کاهش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

تنباکو (سیگار): ممکن است غلظت سرمی لفلونومید را کاهش دهد. تداخل رده C: نظارت بر درمان

توفاسیتینیب: سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر سرکوب کننده سیستم ایمنی توفاسیتینیب را افزایش دهند. مدیریت: استفاده همزمان با دوزهای ضد رماتیسم از متوترکسات یا  DMARD مجاز است و به نظر می رسد این هشدار به ویژه در مورد داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی قوی تر باشد. تداخل رده D: اصلاح درمان

تولبوتامید: لفلونومید ممکن است غلظت سرمی تولبوتامید را افزایش دهد. به طور خاص ، متابولیت فعال لفلونومید (تریفلونوماید) ممکن است هم غلظت های کل توبوتامید را افزایش دهد و هم باعث افزایش کسر آزاد (یعنی غیر پروتئینی) تولبوتامید شود. تولبوتامید ممکن است غلظت سرمی لفلونومید را افزایش دهد. به طور خاص ، تولبوتامید ممکن است نسبت تریفلونوماید غیر متصل به پروتئین (به عنوان مثال ، بخش آزاد) را افزایش دهد. تداخل رده C: نظارت بر درمان


توپوتکان: مهار کننده های BCRP / ABCG2 ممکن است غلظت سرمی توپوتکان را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

ترپروستینیل: مهارکننده های CYP2C8 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی ترپروستینیل را افزایش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

توکاتینیب: مهار کننده های CYP2C8 (متوسط) ممکن است غلظت سرمی توکاتینیب را افزایش دهند. تداخل رده C: نظارت بر درمان

اوبروجپانت: مهارکننده های BCRP / ABCG2 ممکن است غلظت سرمی Ubrogepant را افزایش دهند. مدیریت: از دوز اولیه  50 میلی گرم اوبروجپانت و دوز دوم (حداقل 2 ساعت بعد در صورت نیاز) 50 میلی گرم در صورت استفاده با مهار کننده BCRP استفاده کنید. تداخل رده D: اصلاح درمان

واکسن (غیرفعال): سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر درمانی واکسن (غیرفعال) را کاهش دهند. مدیریت: حداقل 2 هفته قبل از شروع سرکوب سیستم ایمنی ، همه واکسیناسیون های مناسب سن را انجام دهید. در صورت واکسینه شدن کمتر از 2 هفته قبل از شروع یا در طی درمان با داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی ، حداقل 3 ماه پس از قطع درمان سرکوبگر سیستم ایمنی ، واکسیناسیون را مجدد انجام دهید. تداخل رده D: اصلاح درمان

واکسن(زنده): لفلونوماید ممکن است اثر نامطلوب و سمی واکسن های زنده را افزایش دهد . لفلونوماید ممکن است اثر درمانی واکسن های زنده را کاهش دهد. مدیریت: در دستورالعمل های ACIP آمده است كه به طور كلی باید حداقل 3 ماه پس از قطع درمان با داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی از تزریق واکسن های ضعیف شده زنده جلوگیری شود. با این حال ، ACR توصیه نمی کند از واکسن های زنده در بیمارانی که تحت درمان با لفلونومید هستند خودداری شود. تداخل رده D: اصلاح درمان

آنتاگونیست های ویتامین K (به عنوان مثال وارفارین): لفلونومید ممکن است اثر ضد انعقادی آنتاگونیست های ویتامین K را افزایش دهد. لفلونوماید ممکن است اثر ضد انعقادی آنتاگونیست های ویتامین K را کاهش دهد. تداخل رده C: نظارت بر درمان

ووکسیلاپرویر: مهارکننده های
OATP1B1 / 1B3 (SLCO1B1 / 1B3) ممکن است غلظت سرمی Voxilaprevir را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

هشدارها

1- لفلونوماید در زنان باردار می تواند منجر به آسیب جنین شود: منع مصرف در بارداری
منع مصرف در زنان باردار یا در زنان در سنین باروری که از پیشگیری از بارداری قابل اعتماد استفاده نمی کنند.
از بارداری در طی درمان و در طی دوره حذف دارو پس از درمان خودداری کنید (به عنوان مثال ، متابولیت M1 <0.02 mcg / mL)
2- آسیب شدید کبدی شامل نارسایی کبدی کشنده، در برخی بیماران تحت درمان با لفلونوماید گزارش شده است. نظارت بر میزان ALT به مدت 6 ماه پس از شروع درمان و هر 6 تا 8 هفته پس از آن نیاز است.
ممکن است لازم باشد که مصرف لفلونومید را بر اساس نتایج این آزمایشات متوقف کنید. اگر ALT به 3 برابر میزان اولیه افزایش یابد ، همزمان با بررسی علل احتمالی باید درمان قطع شود. اگر به احتمال زیاد ناشی از لفلونوماید باشد ، شروع مصرف کلستیرامین برای سرعت بخشیدن به روند حذف دارو و انجام LFT حداقل هر هفته تا زمانی که مقدار ALT به محدوده طبیعی برسد، نیاز است. در صورتی که افزایش ALT به علت لفلونوماید نباشد می توان مصرف دارو رو مجددا آغاز کرد.
3- مصرف لفلونوماید در بیماران مبتلا به نقص ایمنی شدید ، دیس پلازی مغز استخوان یا عفونت های شدید و کنترل نشده توصیه نمی شود.
4- این دارو به صورت بالقوه ریسک بدخیمی را افزایش می دهد.
5- افزایش فشار خون با این دارو گزارش شده است، بنابراین قبل از شروع درمان و بطور دوره ای پس از آن فشار خون را بررسی کنید.
6- نوروپاتی محیطی با این دارو گزارش شده است. بیشتر آنها پس از قطع دارو بهبود می یابند. عوامل خطر شامل سن بالای 60 سال ، داروهای عصبی همزمان و دیابت است. اگر بیمار به نوروپاتی محیطی مبتلا شد ، قطع و انجام روش های حذف سریع را در نظر بگیرید.
7- متابولیت فعال دارای نیمه عمر بسیار طولانی است و این موضوع باید در هنگام تزریق واکسن های زنده یا برنامه ریزی برای بارداری مورد توجه قرار گیرد. به تمام زنان دارای قدرت باروری توصیه می شود برای تسریع در از بین بردن متابولیت  فعال، کلستیرامین 8 گرم، 3 مرتبه در روز به مدت 11 روز دریافت کنند.
8- مواردی از سل در مطالعات بالینی گزارش شده است. قبل از شروع درمان ، همه بیماران را برای آزمایش عفونت سل فعال و غیرفعال (نهفته) طبق آزمایش های تشخیصی معمول ارزیابی کنید. دارو در بیماران مبتلا به سل مثبت مورد مطالعه قرار نگرفته است. ایمنی در افراد مبتلا به عفونت سل نهفته ناشناخته است. بیمارانی که آزمایش سل مثبت دارند را با روش پزشکی استاندارد قبل از شروع درمان  با لفلونوماید، درمان کنید. در حین درمان برای فعال شدن مجدد احتمالی عفونت با دقت نظارت کنید.
9- شمارش گلبول های سفید خون و هموگلوبین یا هماتوکریت را در ابتدا و ماهانه به مدت شش ماه پس از شروع درمان و سپس هر 6 تا 8 هفته انجام دهید. اگر همزمان با متوترکسات یا سایر عوامل سرکوب کننده سیستم ایمنی تجویز می شود ، ماهانه نظارت کنید. در صورت بروز سرکوب مغز استخوان در بیمارانی که تحت درمان هستند ، درمان را قطع کنید و روش حذف سریع دارو را انجام دهید.

نکات قابل توصیه

 هیچ اطلاعات بالینی در مورد اثربخشی و ایمنی واکسیناسیون در طول درمان با لفلونوماید موجود نمی باشد. واکسیناسیون با واکسن های زنده نیز، توصیه نمی شود.
اندازه گیری فشارخون قبل از شروع درمان با لفلونوماید و بطور منظم حین درمان ضروری است.
 لفلونوماید را بدون در نظرگرفتن وعده غذایی مصرف کنید.

مصرف در بارداری

X ( مصرف در بارداری ممنوع است)

مصرف دارو در زنان باردار به دلیل احتمال آسیب به جنین منع مصرف دارد.
به خانمها توصیه می شود در صورت بروز بارداری یا شک به بارداری در حین درمان ، فوراً به پزشک اطلاع دهند. زنانی که تحت درمان قرار می گیرند و مایل به باردار شدن هستند باید دارو را قطع کرده و برای از بین بردن غلظت تریفلونومید پلاسما کمتر از 0.02 میلی گرم در لیتر (0.02 میکروگرم در میلی لیتر) یک روش سریع تسریع در حذف دارو انجام دهند.

مصرف در شیردهی

مطالعات بالینی در دوران شیردهی که اثرات دارو را بر نوزاد شیرخوار یا تولید شیر ارزیابی کند انجام نشده است.  به دلیل احتمال بروز عوارض جدی در نوزاد شیر خوار، به مادر توصیه می شود حین درمان شیردهی را قطع کند.

دارو های مشابه

آباتاسپت
ریتوکسی مب
بلاتاسپت
سرتولیزومب پگول
اتانرسپت
اینفلیکسی مب
گولیمومب
توسیلیزومب

اشکال دارو لفلونوماید

اشکال دارویی و اسامی تجاری موجود در ایران:
قرص arava 20mg (شرکت SANOFI AVENTIS فرانسه)
قرص لفلونوماید 20mg نورمون (شرکت NORMON ایتالیا)
قرص لراوا 20mg (آرنا حیات دانش ایران)
قرص لراوا 10mg (آریا حیات دانش ایران)
قرص لفلونوماید 10mg نورمون (شرکت NORMON ایتالیا)

اشکال دارویی بین المللی:
قرص 10mg ، 20mg و 100mg

به اطلاع میرسانیم که واکسن آنفلوآنزا در داروخانه مرکزی امام (ع) موجود می باشد . متقاضیان میتوانند با ارائه ی کارت ملی و با مراجعه به داروخانه مرکزی امام یا استفاده از خدمات غیر حضوری ، اقدام به تهیه واکسن نمایند .

**پاسخگویی به سوالات دارویی ، روزهای دوشنبه و چهارشنبه در پیج اینستاگرام موسسه انجام می شود .


پرسش از دکتر داروساز


سوالات کاربران
    • نازنین | 1399/02/01

      با سلام.به نظر شما با توجه به این شرایط کرونا واینکه بدن من به علت بیماری آرتریت روماتویید ضعف سیستم ایمنی داره آیا استفاده از این دارو خطرناک نیست؟

      پاسخ خانم دکتر مشیری:

      با سلام
      بیماری ارتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی میباشد .به این معنا که در آن سیستم ایمنی یک قسمت از بدن را به عنوان بیگانه تلقی کرده و به آن حمله میکند.ماهیت داروهای درمان کننده این بیماری ضعیف کردن سیستم ایمنی میباشد.اگر از ترس بیماری کرونا داروهای خود را قطع و یا کاهش دهید،در واقع سبب تشدید بیماری آرتریت روماتوئید شده اید.بهتر است درمنزل بمانید.بهداشت دست را رعایت کنید.تغییر دوز داروها و یا قطع آن میبایست فقط توسط پزشکی که تحت نظر او میباشید انجام شود.


    • خضری | 1398/09/17

      باسلاموخسته نباشیدخدمت دکترین محترم خانومم ۳۵ساله هستش وسه سال آرتریت روماتوئید تشخیص داده شده تابه حال چندین دکتر راجهت بهبودی شون عوض کردیم آیاامیدی به بازگشت سلامتی شون هست به امیدخدا

      پاسخ اقای دکتر میرحسینی:

      فعلا برای این بیماری درمان قطعی وجود ندارد.
      درمان ها همه کنترل کننده هستند


    • آزاده نامداری | 1398/09/14

      درود بر شما من آرتریت روماتوئید پسوریاتیک دارم و سه سال هست ک تشخیص داده شده بیماری م.لفلونوماید ۲۰ میخورم ولی دردهای مفاصلم خیلی داره بیشتر میشه میتونم دو عدد قرص با دوز ۲۰ رو در شبانه روز بخورم؟؟؟ ضمنا من ۳۵ سالمه و متاهل هم نیستم سپاس از راهنمایی تون

      پاسخ خانم دکتر اسکناطی:

      دستور مصرف دارو یک بار در روز است و مجاز به افزایش دوز بجز موارد نادر وجود ندارد .
      به جهت کنترل علائم با پزشک مشورت نمایید.