اطلاعات دارویی لوومتادیل استات

levomethadyl acetate

لوومتادیل استات levomethadyl acetate


نام های تجاری دارو :ORLAAM

لوومتادیل استات متعلق به گروه داروهایی است که به عنوان داروهای ضد درد مخدر شناخته می شود. این ماده به عنوان جایگزینی برای مواد مخدر غیرقانونی در برنامه های ترک اعتیاد استفاده می شود. این دارو درمانی برای اعتیاد نیست.
لوومتادیل استات به عنوان بخشی از یک برنامه کلی مورد استفاده قرار می گیرد که شامل مشاوره ، شرکت در جلسات پشتیبانی گروهی و سایر روشهای درمانی است که توسط پزشک توصیه می شود.
یکی دیگر از مواد مخدر ، متادون ، همچنین در برنامه های سم زدایی و درمان نگهدارنده استفاده می شود. با شروع درمان ، متادون سریعتر از لوومتادیلل کار خود را شروع می کند ، اما باید هر روز مصرف شود. لوومتادیل به آرامی شروع به کار می کند ، اما لازم نیست هر روز مصرف شود.
بنابراین ، برخی از افراد ممکن است بعد از چند هفته درمان با متادون را شروع کرده و سپس به لومتادیل تغییر دهند. سایر افراد ممکن است در طول کل درمان فقط یک دارو یا داروی دیگر دریافت کنند. پزشک و مشاور شما در کلینیک بهترین برنامه درمانی را برای شما انتخاب می کنند.

مکانیسم اثر لوومتادیل استات

گیرنده های اپیوئیدها (مو ، کاپا ، دلتا) با گیرنده های پروتئین G همراه هستند و به عنوان تنظیم کننده های مثبت و منفی انتقال سیناپسی از طریق پروتئین های G که پروتئین های مؤثر را فعال می کنند ، عمل می کنند. اتصال اپیوئیدها تبدیل GTP به GDP را در کمپلکس G پروتئین تحریک می کند.
از آنجا که سیستم مؤثر آدنیلات سیکلاز و cAMP است که در سطح داخلی غشای پلاسمایی قرار دارد ،اپیوئیدها با مهار آدنیلات سیکلاز باعث کاهش cAMP داخل سلولی می شوند. سپس ترشح جزئی انتقال دهنده های عصبی مانند زیرواحد P، گابا، دوپامین، استیل کولین و نورآدرنالین مهار می شود.
اپیوئیدها همچنین باعث مهار شدن ترشح وازوپرسین ، سوماتوستاتین ، انسولین و گلوکاگون می شود. Levomethadyl استات به طور مؤثر کانالهای پتاسیم وابسته به کلسیم (آگونیست گیرنده OP1) را به سمت داخل باز می کند ، و در نتیجه باعث هایپرپلاریزاسیون  و کاهش تحریک پذیری عصبی می شود.

فارماکودینامیک

لوومتادیل استات (با نام LAAM نیز شناخته می شود) یک ضد درد مصنوعی یا سنتتیک با اقدامات متعدد است که از لحاظ کمی شبیه به مورفین است که برجسته ترین آنها شامل سیستم عصبی مرکزی و اندامهایی است که از عضله صاف تشکیل شده است. با این حال ، لوومتادیل استات از مورفین فعال تر و سمی تر است. اقدامات اصلی با ارزش درمانی ، ضد دردی و آرام بخشی و سم زدایی یا نگهداری موقت در اعتیاد به مواد مخدر است.
از این نظر ، این دارو مشابه متادون است و همچنین از لحاظ ساختاری شباهت ساختاری دارد. سندروم محرومیت از لوومتادیل استات ، از نظر کیفی شبیه به مورفین است ، با این تفاوت که از نظر شروع کندتر است ، این روند طولانی تر است و علائم آن شدیدتر است.

فارماکوکینتیک

جذب سریع از راه خوراکی
اتصال به پروتئین : تقریبا 80%
متابولیسم: لوومتادیل استات به نور-لوومتادیل استات دی متیله می شود و دوباره از طریق دمتیلاسیون تبدیل به دی نور-لوومتادیل استات می شود.این متابولیسم گسترده عبور اول ، 2 متابولیت تولید می کند که از داروی اصلی فعال تر هستند.
نیمه عمر: 2.6 روز

موارد مصرف لوومتادیل استات

وابستگی

ORLAAM (لوومتادیل استات) برای مدیریت وابستگی به اپیوئیدها کاربرد دارد.  ORLAAM (لوومتادیل استات) باید برای استفاده در معالجه بیماران معتاد به مواد افیونی استفاده شود که نتوانند پاسخ قابل قبولی نسبت به سایر درمانهای کافی برای اعتیاد به ایم نواد نشان دهند ، چه به دلیل عدم کارآیی کافی و چه به دلیل عدم توانایی در رسیدن به دوز مؤثر به دلیل عوارض جانبی غیرقابل تحمل از این داروها

مقدار مصرف لوومتادیل استات

دوز اولیه ORLAAM (لوومتادیل استات) برای معتادان خیابانی باید 20 تا 40 میلی گرم باشد. هر دوز بعدی ، که در فواصل 48 یا 72 ساعت تجویز می شود ، ممکن است با افزایش 5 تا 10 میلی گرم تنظیم شود تا زمانی که یک حالت پایدار فارماکوکینتیک و فارماکودینامیک برسد ، معمولاً در طی 1 یا 2 هفته

بیماران وابسته به متادون ممکن است به دوز اولیه بالاتر ORLAAM (لومتادیل استات) نیاز داشته باشند. دوز اولیه 3 بار در هفته از ORLAAM (لوومتادیل استات) برای چنین بیمارانی 1.2 تا 1.3 برابر دوز نگهدارنده روزانه متادون در روز است. این دوز اولیه نباید بیش از 120 میلی گرم باشد و دوزهای بعدی ، که در فواصل 48 یا 72 ساعته تجویز می شوند ، باید مطابق با پاسخ بالینی تنظیم شوند.


موارد منع مصرف لوومتادیل استات

ORLAAM (لوومتادیل استات) در بیمارانی که  QT طولانی شناخته شده یا مشکوک دارند (فاصله QTc بیشتر از 430 [مرد] یا 450 [ms] ms) منع مصرف دارد.
این شامل بیماران مبتلا به سندرم QT مادرزادی طولانی مدت یا شرایطی است که ممکن است منجر به طولانی شدن QT شود مانند: 1) برادی کاردی بالینی قابل توجه (کمتر از 50 بار در دقیقه) ، 2) هر بیماری قلبی قابل توجه از نظر بالینی ، 3) درمان با آنتی آریتمی کلاس I و کلاس III ، 4) درمان با مهار کننده های مونوآمین اکسیداز (MAOI) ، 5) درمان همزمان با سایر داروهای شناخته شده برای طولانی شدن فاصله QT و 6)  عدم تعادل الکترولیت ، به ویژه هیپوکالمی و هیپومنیزیمی.

ORLAAM (لوومتادیل استات) در بیمارانی که حساسیت بالایی به LAAM دارند ، منع مصرف دارد.

ORLAAM (لوومتیدیل استات) برای استفاده دیگری به جز برای درمان وابستگی به مواد افیونی توصیه نمی شود.

عوارض جانبی لوومتادیل استات

پزشکان باید نسبت به تپش قلب ، سینکوپ یا سایر علائم نشان دهنده ریتم قلبی نامنظم در بیمارانی که از ORLAAM استفاده می کنند ، آگاه باشند و سریعاً چنین مواردی را ارزیابی کنند.

هیچ مطالعه تداخل دارویی در انسان انجام نشده است. ORLAAM (لوومتادیل استات) توسط ایزوفرم سیتوکروم CYP3A4 ،P450 متابولیزه می شود. افزودن داروهایی که باعث تحریک این آنزیم می شوند می توانند سطح متابولیت های فعال را در بیمار که قبلاً در حالت پایدار قرار داشت ، افزایش دهد.
عوامل بالقوه Arrhythmogenic: هر دارویی که شناخته شده پتانسیل طولانی شدن فاصله QT را دارد ، نباید همراه با ORLAAM (لوومتادیل استات) مصرف شود. اثرات متقابل فارماکودینامیک ممکن است بین ORLAAM (لوومتادیل استات) و عوامل بالقوه آریتمی زایی مانند ضد آریتمی کلاس I یا III ، آنتی هیستامین ها که فاصله QT را افزایش می دهند، ضد مالاریا ها ، مسدود کننده های کانال کلسیم ، نورولپتیک هایی هستند که باعث طولانی شدن فاصله QT می شوند و داروهای ضد افسردگی ، رخ دهند.

هشدارها

موارد طولانی شدن QT و آریتمی جدی (Torsade de pointes) در طول درمان پس از درمان با ORLAAM (لومتادیل استات) مشاهده شده است.

موارد طولانی شدن QT و آریتمی جدی (Torsade de pointes) در طول درمان پس از بازاریابی با ORLAAM (لومومتیدل استات) مشاهده شده است. براساس این گزارشها ، کلیه بیماران قبل از تجویز ORLAAM (لومتادیل استات) باید تحت یک 12-ECG لید قرار بگیرند تا مشخص شود که آیا یک فاصله QT طولانی مدت (QTc بیشتر از 430 [مرد] یا 450 [زن] MS) وجود دارد یا خیر. اگر یک فاصله QT طولانی مدت وجود داشته باشد ، نباید ORLAAM (لومتادیل استات) تجویز شود. برای بیمارانی که سود بالقوه درمان ORLAAM (لوومتادیل استات) احساس می شود خطرات آریتمی های جدی بیشتر است ، بنابراین باید یک ECG قبل از درمان ، 12-14 روز پس از شروع درمان و به طور دوره ای پس از آن انجام شود تا هرگونه تغییرات در فاصله QT را رد کند.
ORLAAM (لوومتیدیل استات) باید با احتیاط شدید برای بیمارانی که ممکن است در معرض ابتلا به سندرم طولانی مدت QT قرار داشته باشند (به عنوان مثال ، نارسایی احتقانی قلب ، برادی کاردی ، استفاده از دیورتیک ، هیپرتروفی قلبی ، هیپوکالمی یا هیپومنیزیمی) استفاده شود.
ORLAAM (لومومتیدل استات) توسط ایزوفرم سیتوکروم P450 ، CYP3A4 به متابولیت های فعال متابولیزه می شود. بنابراین ، افزودن داروهایی که باعث تحریک این آنزیم (مانند ریفامپین ، فنوباربیتال و فنیتوئین) می شوند یا این آنزیم را مهار می کنند (مانند کتوکونازول ، اریترومایسین و ساکیناویر) می تواند سطح داروی والدین یا متابولیت های فعال آن را در بیمار افزایش دهد و این به طور بالقوه می تواند آریتمی های جدی را ایجاد کند از جمله  torsade de pointes

مصرف در بارداری

گروه C . عوارض مصرف این دارو در جنین نامشخص است

گروه C بارداری
مطالعات مربوط به تولید مثل حیوانات کامل نیست و هیچگونه داده بالینی در مورد ایمنی ORLAAM (لوومتیدیل استات) در بارداری وجود ندارد. به همین دلایل ، ORLAAM (لوومتیدیل استات) برای استفاده در بارداری توصیه نمی شود


پرسش از دکتر داروساز


سوالات کاربران
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.