اطلاعات دارویی اکسی مورفون

Oxymorphone

اکسی مورفون Oxymorphone


نام های تجاری دارو :Opana

اکسی مورفون یک  داروی ضد درد قوی مخدراست که  کاربردهایی شبیه به مورفین دارد. این دارو یک مشتق نیمه حساس از مورفین (مشتق فنآترن) است و از لحاظ شیمیایی با هیدرومورفون (Dilaudid) ارتباط نزدیکی دارد.

این دارو یک داروی مخدر است که برای درمان درد متوسط ​​تا شدید استفاده می شود. فرم پیوسته رهش اکسی مورفون برای کنترل درد شبانه روزی (پیوسته) است ونباید برای دردهای آنی از آن استفاده کرد.

مکانیسم اثر اکسی مورفون

اکسی مورفون به طور عمده با گیرنده اپیوییدی مو( mu-receptor ) تعامل دارد. این سایت های  اتصالی mu در محل های متفاوتی در مغز انسان توزیع شده و و تراکم بالایی در آمیگدال خلفی ، هیپوتالاموس ، تالاموس ، nucleus caudatus ، پوتامن و نواحی  خاصی  از قشرمغزدارند. آنها همچنین در آکسونهای پایانی  اصلی در laminael lو II (substantia gelatinosa) نخاع و در هسته نخاعی عصب سه قلو یافت می شوند. همچنین نشان داده شده است كه این دارو از طریق مو( گیرنده های mu )به اینترنورون های مهاری گابا متصل می شود. این دارو به طور معمول مسیر نزولی درد را مهار می کنند. بنابراین ، بدون سیگنال های بازدارنده ، تعدیل درد می تواند در پایین دست انجام شود.

فارماکوکینتیک

حجم توزیع:

1.94 تا 4.22 L / kg

متابولیسم:

کبدی از طریق گلوکورونیداسیون به متابولیت های فعال و غیرفعال

دفع:

ادرار (<1٪ به عنوان داروی بدون تغییر)؛ مدفوع

شروع عمل:

 5 تا 10 دقیقه

مدت زمان عمل:

 3 تا 6 ساعت

 نیمه عمر حذف:

 فرم خوراکی سریع الاثر : 7 تا 9 ساعت

 پیوسته اثر: 9 تا 11 ساعت

اتصال پروتئینی:

10٪ تا 12٪

موارد مصرف اکسی مورفون

درمان درد متوسط ​​تا شدید

مقدار مصرف اکسی مورفون

دوز معمول بزرگسالان برای درد:

دوزهای توصیه شده  زیر فقط می تواند به صورت  پیشنهاد نسبت به آنچه در واقع با توجه به شرایط بالینی برای بیمار مورد نیاز است, در نظر گرفته شود.برای هر بیمار باید بصورت جداگانه در مورد دوز مصرفی  تصمیم گرفته شود.

دهانی:

- دوز اولیه: 10 تا 20 میلی گرم خوراکی هر 4 تا 6 ساعت به میزان لازم برای درد

- حداکثر دوز اولیه: 20 میلی گرم

تبدیل سایر مواد اپیوئیدی خوراکی به Oxymorphone خوراکی:

دوز  مورد نیاز بیمار را  با استفاده از جداول دوزهای  مشخص شده تعیین نمایید. بهتر است دارو را با نیمی از کل  داروی مورد نیاز روزانه  در 4 تا 6 دوز منقسم خوراکی ( هر 4 تا 6 ساعت) شروع کنید.در صورت لزوم به تدریج دوز را تا میزان مورد نیاز بیمار افزایش دهید.

نظرات:

- تغییر دوز بیمار  به علت تفاوت در پاسخ بیمار نسبت به مواد افیونی به دقت و با نظارت دقیق  انجام شود.

- از کمترین دوز موثر و کوتاهترین زمان مطابق با اهداف درمانی بیمار استفاده کنید.

- مراقب دپرسیون تنفسی بیمار بخصوص در 24 تا 72 ساعت اول شروع درمان و با افزایش هر دوز دارو باشید..

-به دلیل خطر اعتیاد یا  سوء مصرف حتی در دوزهای توصیه شده ، از استفاده ازآن برای بیمارانی که گزینه های درمانی جایگزین (مانند مسکن های غیر اپیوئیدی یا محصولات ترکیبی مواد مخدر) تحمل نشده یا انتظار نمی رود که تحمل شود. یاداروهای دیگر تاثیر مسکنی کافی ندارند ، یا انتظار نمی رود که اثر مسکنی کافی داشته باشند کافی داشته باشند.

 

دوز معمول بزرگسالان برای درد مزمن:

دوزهای توصیه شده  زیر فقط می تواند به صورت  پیشنهاد نسبت به آنچه در واقع با توجه به شرایط بالینی برای بیمار مورد نیاز است, در نظر گرفته شود.برای هر بیمار باید بصورت جداگانه در مورد دوز مصرفی  تصمیم گرفته شود.

به عنوان اولین داروی مسکن اپیوئیدی یا برای کسانی که مقاوم به  اپیوئیدی  نیستند استفاده کنید:

دوز اولیه:(قرص های پیوسته رهش): 5 میلی گرم به صورت خوراکی هر 12 ساعت

تغییر دوز:

اکسی مورفون با  سریع الاثر به قرص های پیوسته رهش

دوز اولیه: نیمی از نیاز روزانه فوری به عنوان قرص آزاد شده به صورت خوراکی هر 12 ساعت

دوز نگهدارنده:

هر دوز به صورت اختصاصی به هر فرد اختصاص داده می شود كه  هم اثرضد درد كافي را فراهم مي كند و هم واكنش هاي جانبي را به حداقل مي رساند. در تنظیم دوز ممکن است هر 12 ساعت 5 تا 10 میلی گرم افزایش یابد ،و این افزایش دوز  هر 3 تا 7 روز انجام شود.

 دردغیر منتظره: اگر پس ازتثبیت دوز دارو  درد بیمار افزایش یافت ، سعی کنیدمنبع را قبل از افزایش دوز شناسایی کنید. داروهای مسکن سریع الثر مناسب ممکن است مفید باشند.

موارد منع مصرف اکسی مورفون

ازدیادحساسیت  (به عنوان مثال ، آنافیلاکسی ، آنژیوادم) به دارو یا هر یک از اجزای فرمولاسیون . دپرسیون تنفسی قابل توجه ؛ آسم حاد یا شدید برونش در یک وضعیت بدون نظارت و یا در صورت عدم وجود تجهیزات احیاء. انسداد دستگاه گوارش ، از جمله ایلئوس فلج (شناخته شده یا مشکوک). نقص متوسط ​​و شدید کبدی.

عوارض جانبی اکسی مورفون

عوارض جانبی که نیاز به توجه فوری پزشکی دارند:

این دارو همراه با اثرات مورد نیاز ، ممکن است اثرات ناخواسته ای ایجاد کند. اگرچه همه این عوارض جانبی ممکن است رخ ندهند ،اما  در صورت بروز آنها ممکن است به مراقبت پزشکی احتیاج داشته باشید.

در صورت بروز هر یک از عوارض جانبی زیر در هنگام مصرف این دارو ، فوراً با پزشک خود مشورت کنید:

کمتر رایج

- تاری دید

- گیجی

-  کاهش حجم ادرار

- تنفس دشوار

- سرگیجه ، غش یا سبکی سر هنگام بلند شدن ناگهانی از حالت دراز کشیده یا نشسته

- خشکی دهان

- ضربان قلب  یا نبض سریع یا نامنظم

-  سردرد

-  عصبی بودن

-  ضربان در گوش

-تنفس سریع و پی در پی

-چشمهای گود رفته

-تعریق

- تورم دست ، مچ پا یا

-تشنگی

- سفتی در قفسه سینه

- خستگی یا ضعف غیرمعمول

-  پوست چروکیده

نادر:

-  درد یا ناراحتی در قفسه سینه

- لرز

- تعریق سرد

- سردرگمی در مورد شناسایی مکان و زمان

- سرفه

-  کاهش هوشیاری

- تنفس عمیق یا سریع با سرگیجه

-  مشکل در هنگام ادرار کردن

- مشکل در خواب

-  مشکل در بلع

- خواب آلودگی تا از دست دادن عمیق هوشیاری

- تب

- کهیر ، خارش یا بثورات پوستی

- کوفتگی

- تنفس نامنظم ، آهسته یا کم عمق

-تحریک پذیری

- رنجش

- درد ، سفتی یا تورم مفاصل

-  بی حسی پاها ، دست ها و اطراف دهان

- ادرار دردناک

 - لب ها یاناخن های ناخن یا پوست رنگ پریده یا ابی رنگ

- پف و یا تورم پلک ها یا اطراف چشم ، صورت ، لب و زبان

-  قرمزی پوست

- بی قراری

- دیدن ، شنیدن یا احساس چیزهایی که وجود ندارند.

- یبوست شدید

- استفراغ شدید

- دل درد

- لرزش

- مشکل در نگهداری یا ترشح ادرار

- خواب آلودگی غیر عادی ، کسالت یا احساس تنبلی

عوارضی که وقوع آن مشخص نیست:

- آشفتگی

- تیرگی پوست

-  اسهال

- تورم بزرگ ، کهیر مانند در صورت ، پلک ها ، لب ها ، زبان ، گلو ، دست ها ، پاها ، یا دستگاه تناسلی

- از دست دادن اشتها

- افسردگی

- حالت تهوع

-  رفلکس های بیش فعال

-  تعادل ضعیف

- تشنج

- لرزش

-  صحبت یا عمل با هیجان که نمی توانید کنترل کنید

-  پیچش

- استفراغ

اگر هر یک از علائم زیر که هنگام مصرف بیش از حد دارو  رخ می دهد  اتفاق افتاد، فوراً کمک پزشکی استفاده کنید:

علائم مصرف بیش از حد:

- پوست سرد و بدون حرارت

-مردمک منقبض شده  یا کوچک (قسمت سیاه چشم)

- کاهش آگاهی یا پاسخگویی

- تنفس دشوار یا مشکل

-  تنفس نامنظم ، سریع ، آهسته یا کم عمق

-  فشار خون یا نبض پایین

- ضعف عضلانی

-  لب ها یاناخن های ناخن یا پوست رنگ پریده یا ابی رنگ

- خواب آلودگی شدید یا خواب آلودگی غیر عادی

- تنفس بسیار کند

عوارض جانبی که نیازی به مراقبت فوری پزشکی ندارند:

برخی از عوارض جانبی این دارو ممکن است رخ دهد که معمولاً نیازی به مراقبت پزشکی ندارند. با تنظیم بدن  به دارو ، این عوارض جانبی در طول درمان از بین می رود. همچنین ، ممکن است متخصص مراقبت های بهداشتی  بتواندشما را در مورد راه های جلوگیری یا کاهش برخی از این عوارض جانبی راهنمایی کند.

اگر هر یک از عوارض جانبی زیر ادامه دار یا آزار دهنده است یا در مورد آنها سؤال دارید ، با پزشک معالج خود  مشورت نمایید:

بیشتر رایج:

- مشکل در  حرکات روده

- احساس حرکت مداوم از خود یا محیط اطراف

- بی خیالی

-  احساس چرخش

-  خواب آلودگی

کمتر رایج:

- اروغ زدن

- کاهش وزن

-  دلسردی

-  هوا یا گاز اضافی در معده یا روده ها

-  احساس گرما

-  احساس غم یا پوچی

-  احساس نفخ یا پری

-  سوزش سردل

- سوء هاضمه

-   از دست دادن اشتها

-  از دست دادن علاقه یا لذت

- عبور گاز

- فشار در معده

-  قرمزی در  صورت ، گردن ، بازوها و به خصوص در قسمت های فوقانی قفسه سینه

- ناراحتی معده

- تورم ناحیه شکم یا معده

-  خستگی

- مشکل در تمرکز

نادر:

- تاول زدگی ، پوسته پوسته شدن ، سوزش ، خارش یا قرمزی پوست

- پوست ترک خورده ، خشک و پوسته پوسته شده

- مشکل در تفکر یا تمرکز

-اختلال در  ادراک رنگ

- دوبینی

-  احساس نادرست یا غیرعادی از خوب بدن

-  احساس وحشت زدگی و عصبانیت

-  هاله در  اطراف نور

- از دست دادن بینایی

- شب کوری

- کابوس ها یا رویاهای غیرمعمول شبانه

- تعریق ناگهانی

- دید تونلی

- ورم

وقوع آن مشخص نیست:

-  فراموشی

- از دست دادن حافظه

- مشکلات مربوط به حافظه

تداخلات دارویی اکسی مورفون

آریپیپرازول , آلپرازولام , آیوپامیدول , اگزازپام , الانزاپین , باکلوفن , بوپروپیون , بوسپیرون , پرفنازین , پرگابالین , پروکاربازین , پریمیدون , پیموزاید , ترامادول , ترانیل سیپرومین , تری فلوپرازین , تیزانیدین , تیوتیکسن , تیوریدازین , دیازپام , ریسپریدون , زولپیدم , فلورازپام , فلوفنازین , فنوباربیتال , فورازولیدون , لورازپام , متادون , متوکاربامول , نالترکسون , هالوپریدول , هیدروکسی زین , کلرپرومازین , کلردیازپوکساید , کلوبازام , کلوزاپین , کلونازپام , متیلن بلو , کلرال هیدراته , فنتانیل , مورفین , برکسی پیپرازول , اکسی کدون , سیکلوبنزاپرین , لینزولید , متریزامید , هیدروکدون , کوئتیاپین | کوتیاپین , بوپرنورفین , فنلزین , مزوریدازین , دروپریدول , ایزوکربوکسازید , مپریدین , کدئین , آموباربیتال , پنتوباربیتال , پروپوکسیفن , لوورفانول , زیپراسیدون , آیوهگزول (امنی پک) , دانترولن , پنتازوسین , کاریزوپرودول , هیدرومورفون , لوکساپین , مپروبامات , زالپلون , تریازولام , نالبوفین , پرومازین , ایلوپریدون , پالیپریدون , پیماوانسرین , بوتاباربیتال , سکوباربیتال , اورفنادرین , کلرزوکسازون , اس زوپیکلون , راملتون , سوورکسانت , تمازپام , لورازیدون , کاربرومال , پروپیومازین , تری فلوپرومازین , دزوسین | Dezocine , تاسیملتئون , هالازپام , کاریپرازین , لوومتادیل استات , سدیم اکسی بات , تاپنتادول , بوتورفانول , استازولام , آسناپین , مولیندون , آلویموپان , پاراآلدهاید , بنزهیدروکدون/استامینوفن , کانابیس , کوآزپام , مفوباربیتال , ات کلر وینول , کلرازپات , کلرفنزین | کلرفنسین , کلرمزانون , متاکسالون , اوزانیمود , بوتالبیتال

هروئین ، مورفین لیپوزیمال

هشدارها

دپرسیون تنفسی تهدید کننده زندگی:

دپرسیون تنفسی جدی ، تهدید کننده زندگی و یا کشنده  ممکن است با  مصرف این دارو رخ دهد. هنگام شروع اکسی مورفون یا افزایش دوز حتما به این امر توجه داشته باشید. به بیماران دستور دهید تا کل قرص های اکسی مورفون  پیوسته رهش (ER) را ببلعند. خرد کردن ، جویدن ، یا حل کردن قرص هی پیوسته رهش می تواند باعث آزاد شدن سریع و جذب یک دوز بالقوه کشنده دارو  شود.

مصرف تصادفی (خوراکی):

مصرف تصادفی حتی 1 دوز اکسی مورفون ، به ویژه توسط کودکان ، می تواند منجر به مصرف بیش از حد کشنده اکسی مورفون شود.

خطرات ناشی از مصرف همزمان با بنزودیازپین ها یا سایر افسردگی های CNS:

مصرف همزمان مواد اپیوئیدی با بنزودیازپین ها یا سایر دپرسیون کننده های CNS ، از جمله الکل ، ممکن است منجر به خوا آلودگی  عمیق ، دپرسیون تنفسی ، اغما و مرگ شود. تجویز همزمان  این دارو با بنزودیازپین ها یا سایر  دپرسیون کننده های  CNS را برای استفاده در بیمارانی که گزینه های درمانی جایگزین برای آنها کافی نیست ، رزرو کنید. دوزه وطول مدت زمان مصرف را به حداقل مورد نیاز محدود کنید. بیمار را از لحاظ بروز علائم و نشانه های خواب آلودگی و دپرسیون تنفسی بیماران را دنبال کنید.

نگرانی های مربوط به عوارض جانبی:

  • دپرسیون CNS: این دارو ممکن است باعث دپرسیون CNS شود که ممکن است تواناییهای جسمی یا روحی بیمار را مختل کند. بیمار باید در مورد انجام وظایفی که نیاز به هوشیاری ذهنی دارند (مانندکاربا ماشین آلات یا رانندگی) احتیاط کند.
  • یبوست: این دارو ممکن است یبوست ایجاد کند که در بیماران مبتلا به آنژین ناپایدار و بیماران انفارکتوس میوکارد مشکل ساز باشد. برای کاهش پتانسیل یبوست اقدامات پیشگیرانه (به عنوان مثال ، نرم کننده مدفوع ، افزایش مصرف فیبر) را در نظر بگیرید.

 

  • افت فشار خون: این دارو ممکن است باعث افت شدید فشار خون (از جمله فشار خون orthostatic و سنکوپ) شود. در بیماران مبتلا به هیپوولمی ، بیماری قلبی عروقی (از جمله MI حاد) یا مصرف همزمان با داروهایی که ممکن است افت فشار خون را بیشتر کنند(از جمله فنوتیازین ها یا بی حس کننده های عمومی) ، با احتیاط استفاده شود. بعد از شروع دارو یا تیتراسیون دوز بیماررا از لحاظ بروز علائم افت فشار خون مانیتور کنید. از مصرف در بیماران مبتلا به شوک گردش خون خودداری کنید.
  • حساسیت به فنآترن(Phenanthrene) : در بیمارانی که دارای واکنش ازدیاد حساسیت نسبت به سایر آگونیستهای اپیوئیدی مشتق شده ازPhenanthrene (کدئین ، هیدروکودون ، هیدرومورفون ، لوورفانول ، اکسی کدون) هستند با احتیاط استفاده کنید.
  • دپرسیون تنفسی: ممکن است با این دارو دپرسیون شدید ، تهدید کننده زندگی یا کشنده تنفسی رخ دهد. در مورد بروز دپرسیون تنفسی ، بخصوص در هنگام شروع یا افزایش دوز ، نظارت دقیق داشته باشید. قرص های ER را  به صورت کامل ببلعید. خرد کردن ، جویدن یا حل شدن می تواند باعث انتشار سریع و یک دوز بالقوه کشنده شود. احتباس دی اکسید کربن ایجادشده از دپرسیون تنفسی ناشی از مصرف مواد اپیوئیدی می تواند اثرات خواب آلودگی  اپیوئید ها را تشدید کند.
  • ترومبوسیتوپنیک ترومبوتیکی پورپورا (TTP): بروز نمونه هایی از TTP که منجر به نارسایی کلیه (نیاز به دیالیز) و مرگ در نتیجه سوء مصرف مواد اپیوئیدیبه صورت تزریق قرص های پیوسته رهش به صورت داخل وریدی گزارش شده است. قرص ها فقط برای تجویز خوراکی در نظر گرفته شده اند.

نکات قابل توصیه

 استفاده از داروي مخدر مي تواند باعث اعتياد ، مصرف بیش از حد و مرگ و مير شود. داروها را در مکانی دور از دسترس سایرا فراد نگه داری کنید .

 مصرف داروی مخدر در دوران بارداری ممکن است باعث بروزwithdrawal symptoms    که تهدید کننده   زندگی  نوزاد است شود.

-در صورت استفاده همزمان  داروی مخدر با الکل ، یا داروهای دیگری که باعث خواب آلودگی می شوند یا تنفس شما را کند می کنند ، می تواند عوارض جانبی مهلک ایجاد شود.

درصورت وجود هر یک از موارد زیر شما نباید از این دارو استفاده نمایید:

       - حساسیت به دارو

        -آسم شدید یا مشکلات تنفسی

         - انسداد معده یا روده .

در صورت وجود هر یک از موارد زیرحتما به پزشک خود اطلاع دهید:

         - آسیب دیدگی سر یا تشنج

          - مشکلات تنفسی ، آپنه خواب

           - اعتیاد به مواد مخدر یا الکل یا بیماری روانی

           - مشکلات ادراری

           -  مشکلات کبدی یا کلیوی

            - مشکل در کیسه صفرا ، لوزالمعده یا تیروئید

اگر در حین بارداری از داروی مخدر استفاده کنید ، کودک شما می تواند به این دارو وابسته شود. این امر می تواند بعد از به دنیا آمدن نوزاد  باعث بروز withdrawal symptoms  که  تهدید کننده زندگی وی است شود. نوزادان متولد شده و وابسته به مواد افیونی ممکن است برای چندین هفته به درمان پزشکی نیاز داشته باشند.

در هنگام مصرف این دارو از شیر دادن به نوزاد خودداری کنید.

علائم مصرف بیش از حد ممکن است شامل خواب آلودگی شدید ، ضعف عضلانی ، سردرگمی ، سردی پوست  ، تنگی مردمک چشم ، ضربان قلب کند ، تنفس بسیار کند یا حالت اغما باشد.

 در هنگام استفاده از این دارو از  نوشیدن الکل خودداری کنید. عوارض خطرناک یا مرگ ممکن است رخ دهد.

تا زمانی که از چگونگی تاثیر دارو بر بدن اطلاع ندارید از رانندگی یا فعالیت های خطرناک خودداری کنید . سرگیجه یا خواب آلودگی می تواند باعث تصادف یا صدمات شدید شود.

شرایط نگهداری

در دمای 25 درجه سانتیگراد (77 درجه فارنهایت) نگهداری کنید. گشت و گذار مجاز از 15 تا 30 درجه سانتیگراد می باشد. دارو را در برابر نور محافظت کنید.

مصرف در بارداری

تاکنون به اثبات نرسیده است.

مزایا باید از ریسک فراتر رود

دسته بارداری FDA ایالات متحده: اختصاص داده نشده است

خلاصه خطر: براساس داده های حیوانی ،  این دارو ممکن است آسیب کشنده جنین شود. استفاده طولانی مدت از مواد افیونی در دوران بارداری ممکن است باعث withdrawal syndrome در نوزادان شود.

مصرف در شیردهی

مزایا باید از ریسک فراتر رود.

دفع شده در شیر انسان: ناشناخته است

دفع شده در شیر حیوانات: داده ها در دسترس نیست

 

نظرات:

- کودکان شیرخواره را از لحاظ خوا آلودگی بیش از حد و دپرسیون تنفسی ،مانیتور کنید. زمانی که مصرف این دارو در مادر متوقف می شودعلائم ترکwithdrawal syndrome ممکن است  بروز کند.

-به دلیل احتمال بروز عوارض جانبی جانبی جدی ، از جمله خواب آلودگی بیش از حد و دپرسیون تنفسی ، در هنگام استفاده از قرص های پیوسته رهش شیردهی به نوزاد توصیه نمی شود.

دارو های مشابه اکسی مورفون

تاپنتادول , بوتورفانول , نالبوفین


پرسش از دکتر داروساز


سوالات کاربران
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.