اطلاعات دارویی آلمتوزوماب

Alemtuzumab

آلمتوزوماب Alemtuzumab


نام های تجاری دارو :Campath, Lemtrada

آلمتوزوماب برای درمان لوسمی مزمن لنفوسیتیک سلولهای B استفاده می شود.

مکانیسم اثر آلمتوزوماب

آنتی بادی مونوکلونال نوترکیب در برابر CD52 (آنتی ژن لنفوسیت). لیز وابسته به آنتی بادی ایجاد می کند

فارماکودینامیک

آلمتوزوماب با استفاده از لیز با واسطه آنتی بادی سلول های بیان کننده CD52 ، برای درمان سرطان خون استفاده می شود. آنتی ژن CD52 یک پروتئین سطح سلولی است که بر روی همه لنفوسیت های B و T ،اکثر مونوسیت ها ، ماکروفاژها و بیشتر گرانولوسیت ها وجود دارد. آنتی ژن CD52 در گلبولهای قرمز یا سلولهای بنیادی خونساز وجود ندارد. در لوسمی تعداد بیشتری از سلولهای B و T وجود دارد ، بنابراین آلمتوزوماب باعث کاهش انتخابی جمعیت لنفوسیت ها می شود.

فارماکوکینتیک

حجم توزیع :
وریدی ، آلمتوزوماب با نام تجاریCampath0.18 L / kg (دامنه: 0.1 تا 0.4 L / kg)؛
Lemtrada: 14.1L
متابولیسم
Campath:کلیرانس با دوز مکرر (به دلیل از بین رفتن گیرنده های CD52 در حاشیه) کاهش می یابد ، و در نتیجه افزایش هفت برابری AUC بعد از 12 هفته درمانی.
 نیمه عمرحذف:
Campath: وریدی 11 ساعت (به دنبال دوز 30 میلی گرم اول ؛ دامنه: 2 تا 32 ساعت)؛ 6 روز (به دنبال آخرین دوز 30 میلی گرم ؛ دامنه: 1 تا 14 روز)؛ Lemtrada~ دو هفته

موارد مصرف آلمتوزوماب

مولتیپل اسکلروزیس , لوسمی لنفوسیتیک مزمن

لوسمی لنفوسیتی مزمن سلول- B
-مولتیپل اسکلروزیس

مقدار مصرف آلمتوزوماب

لوسمی لنفوسیتی مزمن (Campath)
به عنوان يك عامل منفرد براي درمان لوسمي لنفوسيتي مزمن سلول B 
به تدریج به حداکثر دوز  توصیه شده 30 میلی گرم (به طور معمول بیش از 3-7 روز) افزایش یابد
افزایش دوز مورد نیاز است در شروع دوزینگ یا در صورت قطع درمان به مدت  ≥ 7 روز
برنامه افزایش دوز:
• 3 میلی گرم روزانه  تزریق کنید تا زمانی که واکنشهای تزریق درجه ≤2 ،  باشد
• 10 میلی گرم روزانه را تا زمانی که  واکنش های تزریق درجه ≤ 2 ، تجویز کنید
• 30 میلی گرم در هفته 3 بار (در روزهای متناوب [به عنوان مثال ، دوشنبه-چهارشنبه-جمعه))
• مدت زمان درمان: 12 هفته (از جمله دوره های افزایش دوز)
•دوز بیش از 30 میلی گرم در دوز یا 90 میلی گرم در هفته تجاوز نکند.

مولتیپل اسکلروزیس (Lemtrada)
برای  انواع عود مجدد مولتیپل اسکلروزیس(MS). با توجه به مشخصات ایمنی آن ، تنها برای بیمارانی که پاسخ ناکافی به ≥ 2 داروی دیگر MS داشته اند استفاده شود.
دوز توصیه شده به عنوان 2 دوره درمانی جداگانه تجویز می شود
دوره اول: 12 میلی گرم در روز IV در 5 روز متوالی (دوز کل 60 میلی گرم)
دوره دوم: 12 میلی گرم در روز IV در 3 روز متوالی (36 میلی گرم کل دوز)
دوره های بعدی: حداقل 12 ماه پس از آخرین دوز هر دوره درمانی قبلی ، 12 میلی گرم در روز IV در 3 روز متوالی (36 میلی گرم کل دوز) در صورت نیاز

موارد منع مصرف آلمتوزوماب

عفونت , سل , HIV , حساسیت به دارو , بدخیمی ها , سابقه انفارکتوس میوکارد , اختلالات انعقادی , سابقه ی سکته مغزی , مصرف همزمان با سایر داروهای ضد انعقادی دیگر

حساسیت به آلمتوزوماب یا هر مؤلفه ای از فرمول. عفونت HIV؛ سل فعال یا نهفته؛ عفونتهای شدید فعال. بدخیمی فعال؛ استفاده همزمان از ضد انعقاد ها ، آنتی نئوپلاستیک ها  یا داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن. تاریخچه لوکوآنسفالوپاتی پیشرونده چند کانونی (PML)؛ تاریخچه سکته مغزی و قطع شریانی ناشی از عفونتهای عروق cervicocephalic، فشار خون کنترل نشده؛ تاریخچه قطع شریانی عروق cervicocephalic ؛ تاریخچه آنژین یا انفارکتوس میوکارد؛ اختلال انعقادی شناخته شده

عوارض جانبی آلمتوزوماب

سینوزیت , فشار خون , عفونت , بی خوابی , اسهال , سردرد , ادم , سرفه , اختلالات تیروئیدی , سرگیجه , کهیر , عفونت دستگاه ادراری , تب1 , واکنش های انفوزیون , عفونت قارچی , پنومونی , خارش , تعریق , درد دهان , ترومبوسیتوپنی , خستگی , درد شکمی , آنمی , آرترالژی , راش , دیس پنه , درد پشت , سفتی عضلات , پان سیتوپنی , نوتروپنی , درد اسکلتی عضلانی , هرپس سیمپلکس , تهوع و استفراغ , تاکی کاردی , استوماتیت , سپسیس , عفونت مجاری تنفسی فوقانی , نازوفارنژیت , درد اندام های انتهایی تحتانی

(Campath)
سفتی عضلات - تب - نوتروپنی - آنمی - ترومبوسیتوپنی - حالت تهوع-استفراغ- راش - احساس خستگی- دیس پنه - سرفه - سردرد- خارش- سپسیس - درد اسکلتی - اسهال - آنورکسیا - تعریق بیش از حد - پنومونی -دیستزیازیس - استوماتیت -استنی- ادم -سرگیجه -درد شکم -هرپس سیمپلکس- فشار خون- میالژی - تاکی کاردی -SVT - درد قفسه سینه / دردپشت -سوء هاضمه- بیخوابی- برونکواسپاسم- یبوست-افسردگی -اپیستاکسیس- مونیلیازیس- پان سیتوپنی - خواب آلودگی
(Lemtrada)
واکنشهای انفوزیون - همه عفونتها  - راش - سردرد- پیرکسیا -نازوفارنژیت - حالت تهوع - عفونت دستگاه ادراری -خستگی- بی خوابی- عفونت مجاری تنفسی فوقانی - عفونت ویروسی هرپس - خارش - کهیر- اختلالات غده تیروئید - عفونت قارچی- آرترالژی- درد اندام های انتهایی  -درد پشت-اسهال- سینوزیت - درد دهان و حلق، پاراستزی - سرگیجه - درد شکمی - گر گرفتگی -استفراغ-سرفه -لرز- دیسژوزی -انفلوآنزا -درماتیت -سوء هاضمه- خون در ادرار -دیس پنه- تاکی کاردی-اضطراب-ضعف عضلانی-برونشیت- ناراحتی در قفسه سینه - اسپاسم عضلانی- میالژی-کاهش لنفوسیتهای CD4 و CD8- آستنی- عفونت های جدی- ترومبوسیتوپنی جدی - عفونت HPV، پنومونیت-نفروپاتی های گلومرولی-سرطان تیروئید-ملانوما-سل فعال و / نهفته-سل ، کم خونی همولیتیک-پان سیتوپنی-نوتروپنی

poliovirus vaccine, smallpox vaccine

هشدارها

- واکنشهای شدید تزریق ، از جمله واکنشهای مهلک ، ممکن است رخ دهد
-ممکن است باعث افزایش خطر ابتلا به بدخیمی ، از جمله سرطان تیروئید ، ملانوما و اختلالات لنفوپرولیفراتیو شود.
-آزمون های اولیه پایه و تست های سالانه پوست بایستی انجام شود
-سیتوپنی شدید ، از جمله پان سیتوپنی کشنده / هیپوپلازی مغزاستخوان ، ترومبوسیتوپنی ایدیوپاتیک اتوایمیون و کم خونی همولیتیک اتوایمیون ممکن است رخ دهد.
- عفونت های جدی ، از جمله عفونت های کشنده باکتریایی ، ویروسی ، قارچی و تک یاخته ای گزارش شده است.
-ممکن است شرایط شدید ، گاها کشنده وخود ایمنی (به عنوان مثال ، ترومبوسیتوپنی ایمنی ، بیماری antiglomerular basement membrane ) ایجاد شود.
-سكته مغزي شديد و خطرناك (مانند سكته مغزي ايسكميك ، هموراژيك) در مدت 3 روز پس از تزريق گزارش شده است.
-لوکوانسفالوپاتی (PML) گزارش شده است. بلافاصله بعد از مشاهده علائم مطرح کننده PML از ادامه درمان خودداری نمایید.
-ایمنی استفاده همزمان  از واکسن های ویروسی زنده مورد مطالعه قرار نگرفته است. واکسنهای ویروسی زنده را برای بیمارانی که اخیراً تحت درمان با این دارو قرار گرفته اند ، تجویز نکنید
- کم خونی همولیتیک ، آپلازی گلبولهای قرمز خالص ، آپلازی مغز استخوان و هیپوپلازی، پس از درمان گزارش شده است.
-واکنشهای شدید تزریق (پیرکسیا ، لرز، تهوع ، افت فشار خون ، کهیر ، دیس پنه، راش، استفراغ، برونکواسپاسم) گزارش شده است.
- هپاتیت اتوایمیون که باعث آسیب کبدی قابل توجهی از نظر بالینی می شود، از جمله نارسایی حاد کبد که نیاز به پیوند دارد، گزارش شده است.
-ممکن است خطر کوله سیستیت آکالکلوس حاد را افزایش دهد.

نکات قابل توصیه

-در هنگام عفونت جدی یا سایر عوارض جانبی جدی تا زمان قطع علایم از استفاده از دارو خودداری کنید
-در صورت بروز آنمی اتوایمیون یا ترومبوسیتوپنی  اتوایمیون مصرف دارو را قطع کنید
-بدون نیازبه تنظیم دوز برای لنفوپنی
-تأخیر بین دوزها (7 روز): در دوز 3 میلی گرم شروع به درمان کنید. تا 10 میلی گرم افزایش  داده وسپس در صورت تحمل، تا 30 میلی گرم دوز را افزایش دهید.

-ANC <250 cells/mcL و یا platelet count ≤25,000 cells/mcL

  • اولین وقوع:توقف درمان- از سرگیری درمان با دوز 30 میلیگرم وقتیکهANC ≥500 cells/mcL  و platelet count ≥50,000 cells/mcL
    •  دومین وقوع : توقف درمان- از سرگیری درمان با دوز 10 میلیگرم وقتی کهANC ≥500 cells/mcL platelet count ≥50,000 cells/mcL
    • سومین وقوع:درمان را قطع کنید.


-قبل از شروع درمان:
• واکسیناسیون های لازم با فاصله≥ 6 هفته کامل شود
• تعیین کنید که آیا بیماران سابقه ابتلا به واریسلا دارند یا به ویروس واریسلا زوستر (VZV) واکسینه شده اند. در غیر این صورت ، آنتی بادی های ضد VZV را تست کنید و واکسیناسیون را برای افرادیکه آنتی بادی- منفی هستند، در نظربگیرید. شروع درمان را تا6  هفته پس از واکسیناسیون VZV  به تعویق بیندازید
• غربالگری سل را طبق دستورالعمل های محلی انجام دهید
•در خصوص مراقبت در  مقابل منابع احتمالی آلودگی به  لیستریا مونوسیتوژنز، توصیه های لازم داده شود.


-انجام تست های  آزمایشگاهی (به عنوان مثال ، CBC ، کراتینین سرم ، آنالیزادرار با تعداد سلول های ادرار) در ابتدا و در فواصل دوره ای به مدت 48 ماه پس از آخرین دوره درمان
-عملکرد تیرویید را بررسی کنید، قبل از درمان و بعد ازآن هر 3 ماه
-  در یک محیط با تجهیزات و پرسنل مناسب برای مدیریت آنافیلاکسی یا واکنشهای جدی تزریق دارو تجویز شود.
- در هنگام تزریق و به مدت 2 ساعت پس از هر تزریق بیمار را مانیتور کرده و در صورت بروز واکنش های اینفیوژن گرید 3 و 4 دارو قطع کنید.
-دوزدارو را به تدریج درشروع دارو و پس از قطع درمان به مدت≥ 7 روز، تا رسیدن به دوز توصیه شده افزایش دهید
-تجویز پروفیلاکسی  دربرابرPneumocystis jiroveci pneumonia  و عفونت ویروس هرپس
-در صورت بروز علائم سکته مغزی ،  فوریت های پزشکی لازم است
-ممکن است برای جلوگیری از حالت تهوع و استفراغ ،ضد تهوع  تجویز  شود

مصرف در بارداری

در صورت صلاح دید پزشک مصرف شود.

اطلاعات کافی در مورد خطرات مصرف این دارو در زنان باردار، وجود ندارد. در مطالعات حیوانی وقتی که در حین ارگانوژنزتجویز شد برای جنین کشنده بود. بعد از تجویز ممکن است اتوآنتی بادی ها ایجاد شوند. انتقال آنتی بادی های ضد تیروئید از طریق جفت و در نتیجه بیماری گریوز نوزادی گزارش شده است.

مصرف در شیردهی

اطلاعی در مورد استفاده از این دارو در دوران شیردهی در دسترس نیست. از آنجا که این دارو یک مولکول بزرگ پروتئینی است ، احتمالاً مقدارآن در شیر بسیار کم است و جذب آن بعید است زیرا احتمالاً در دستگاه گوارش نوزادان از بین رفته است. تا زمانی که اطلاعات بیشتری در دسترس نباشد ، این دارو باید با احتیاط مصرف شود یا در هنگام شیردهی از مصرف آن خودداری شود ، خصوصاً در هنگام شیردهی نوزاد تازه متولد شده یا نوزاد نارس.

پرسش از دکتر داروساز


سوالات کاربران
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.