اطلاعات دارویی بلیموماب

Belimumab

بلیموماب Belimumab

گروه دارو: آنتی بادی ها

بلیموماب یک آنتی بادی مونوکلونال است که با جلوگیری از اتصال پروتئین محرک لنفوسیت B محلول در انسان (BLyS) به گیرنده های لنفوسیت های B مانع بقای لنفوسیت های B می شود. این فعالیت ایمنی واسطه سلول B را کاهش می دهد و پاسخ خود ایمنی را کاهش می دهد.
بلیموماب همراه با سایر داروهای لوپوس برای درمان لوپوس اریتماتوی فعال سیستمیک (SLE) استفاده می شود. بلیموماب بیش از زمانی که سایر داروها به تنهایی استفاده می شود به کاهش فعالیت بیماری کمک می کند.
بلیموماب ممکن است مشکلات قلبی ایجاد کند. اگر درد قفسه سینه ، حالت تهوع ، سرگیجه ، تعریق و مشکل تنفس دارید ، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

مکانیسم اثر

بلیموماب به طور انتخابی به پروتئین محرک لنفوسیت B انسانی (BLyS) متصل می شود به طوری که BLyS قادر به اتصال به گیرنده های لنفوسیت های B نیست. اتصال BLyS به گیرنده آن برای بقای لنفوسیت های B ضروری است. در نتیجه ، بلیموماب ایمنی ناشی از سلول B و پاسخ خود ایمنی را کاهش می دهد.

فارماکودینامیک

در هفته 52 درمان با بلیموماب ، کاهش CD19 + ، CD20 + ، سلولهای B خام و فعال ، سلولهای پلاسما ، سلولهای پلاسماسیتوئید و زیر مجموعه سلولهای B SLE مشاهده می شود. کاهش سلولهای پلاسما و زیر مجموعه سلولهای B SLE تا هفته هشتم قابل مشاهده است و این سطح تا هفته 52 حفظ شد. بلیموماب همچنین سطح IgG و anti-dsDNA را کاهش داد.

فارماکوکینتیک

شروع اثر: سول های B: مدت 8 هفته. بهبود بالینی (شاخص پاسخ SLE و کاهش وخامت بیماری): 16 هفته (ناوارا 2011) 

فراهمی زیستی: تزریق زیرجلدی: 74٪

حجم توزیع: 5 لیتر

نیمه عمر حذف: تزریق وریدی:  19.4 روز ؛ تزریق زیر جلدی: 18.3 روز

زمان رسیدن به حداکثر اثر: تزریق زیرجلدی: 2.6 روز

متابولیسم: از آنجا که بلیموماب یک پروتئین است ، انتظار می رود که توسط آنزیم های پروتئولیتیک به پپتیدها و اسیدهای آمینه تجزیه شود.

موارد مصرف بلیموماب

نفریت لوپوسی
لوپوس اریتماتوی سیستمیک (SLE)

مقدار مصرف بلیموماب

دوز مصرفی: بزرگسالان

نفریت لوپوسی:
IV: دوز اولیه: 10 میلی گرم در کیلوگرم هر 2 هفته برای 3 دوز.
دوز نگهدارنده: 10 میلی گرم در کیلوگرم هر 4 هفته.


زیرجلدی: 400 میلی گرم یک بار در هفته برای 4 دوز ، سپس 200 میلی گرم یک بار در هفته.

جابجایی درمان از تزریق وریدی: اولین دوز زیرجلدی 200 میلی گرم را 1 تا 2 هفته بعد از آخرین دوز وریدی تزریق کنید. ممکن است پس از اتمام 2 دوز وریدی به درمان زیرجلدی روی بیاورید.

لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE):

IV: اولیه: 10 میلی گرم در کیلوگرم هر 2 هفته به مدت 3 دوز.
دوز نگهدارنده: 10 میلی گرم بر کیلوگرم هر 4 هفته

زیر جلدی: 200 میلی گرم یک بار در هفته

جابجایی از درمان IV: اولین دوز زیرجلدی را  1 تا 4 هفته پس از آخرین دوز IV  تجویز کنید.

دوز مصرف: سالمندان
به دوز بزرگسالان مراجعه کنید.

دوز مصرف: کودکان

لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE):
IV: کودکان 5 سال و نوجوانان: دوز اولیه: 10mg/kg/dose  هر 2 هفته به مدت 3 دوز.
دوز نگهدارنده: 10mg/kg/dose هر 4 هفته.

زیرجلدی: نوجوانان ≥18 سال: 200 میلی گرم یک بار در هفته؛ ترجیحا در یک روز معین هفته.

تبدیل از درمان IV: اولین دوز زیرجلدی را 1 تا 4 هفته پس از آخرین دوز IV تجویز کنید.

موارد منع مصرف

حساسیت (آنافیلاکسی) به بلیموماب یا هر یک از اجزای فرمولاسیون
 

عوارض جانبی بلیموماب

عوارض جانبی شایع (بالای 10%):
دستگاه گوارش: اسهال (12٪) ، حالت تهوع (15٪)
حساسیت : واکنش حساسیت بالا (13٪)
عفونت: عفونت (IV: 71٪ ، زیرجلدی: 55٪)
سیستم عصبی: اختلالات روانپزشکی (16٪ ؛ اختلالات جدی: 1٪)
متفرقه: واکنش مربوط به محل تزریق (17٪)


عوارض جانبی با شیوع کمتر (1% تا 10%):

پوستی: واکنش پوستی (≥ 3٪)
دستگاه گوارش: گاستروانتریت ویروسی (3٪)
دستگاه ادراری تناسلی: سیستیت (4٪) ، عفونت مجاری ادراری (> 5٪)
هماتولوژیک و آنکولوژیک: لکوپنی (4٪)
ایمونولوژیک: افزایش آنتی بادی (≤5)
عفونت: آنفلوانزا (> 5٪) ، عفونت جدی (6٪)
موضعی: واکنش محل تزریق (6٪)
سیستم عصبی: اضطراب (4٪) ، افسردگی (5٪ تا 6٪) ، سردرد (3٪) ، بی خوابی (6٪ تا 7٪) ، میگرن (5٪) ، رفتار خودكشی (1٪) ، خودكشی (≤ 1)
سیستم عصبی عضلانی و اسکلتی: درد اندام (6٪)
سیستم تنفسی: برونشیت (9٪) ، نازوفارنژیت (9٪) ، فارنژیت (5٪) ، سینوزیت (> 5٪) ، عفونت دستگاه تنفسی فوقانی (> 5٪)
متفرقه: تب (10٪)
 
عوارض ناشایع (کمتر از 1%):
سیستم قلب و عروق: برادی کاردی
سیستم عصبی - عضلانی و اسکلتی: میالژی
(درد عضلانی)
 

تداخلات دارویی

اپاداسیتینیب

BCG (داخل مثانه): سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر درمانی BCG (داخل مثانه) را کاهش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

عوامل ضد پسوریازیس بیولوژیک: بلیموماب ممکن است اثر سرکوب کننده سیستم ایمنی عوامل ضد پسوریازیس بیولوژیک را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

داروهای ضد روماتیسمی بیولوژیک اصلاح کننده بیماری (Biologic DMARDs): ممکن است اثر سرکوب کننده سیستم ایمنی داروهای ضدروماتیسمی اصلاح کننده بیماری بیولوژیک (DMARDs) را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان


کلادریبین: ممکن است اثر سرکوب سیستم ایمنی سرکوب کننده های سیستم ایمنی را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

اکیناسه: ممکن است اثر درمانی داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی را کاهش دهد. مدیریت: اجتناب از مصرف اکیناسه در بیمارانی که از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی استفاده می کنند. تداخل رده D: اصلاح درمان

فینگولیمود: سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر سرکوب سیستم ایمنی فینگولیمود را افزایش دهند. مدیریت: در صورت امکان از مصرف همزمان فینگولیمود و سایر داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی خودداری کنید. در صورت ترکیب ، بیماران را از نظر اثرات سرکوب کننده سیستم ایمنی مضاعف (به عنوان مثال ، عفونت ها) از نزدیک کنترل کنید. تداخل رده D: اصلاح درمان

لفلونومید: داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی ممکن است اثر نامطلوب یا سمی لفلونومید را افزایش دهند. به طور خاص ، خطر سمیت هماتولوژیک مانند پان سیتوپنی ، آگرانولوسیتوز و یا ترومبوسیتوپنی ممکن است افزایش یابد. مدیریت: عدم استفاده از دوز بارگیری لفلونومید در بیمارانی که از دیگر داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی استفاده می کنند. بیمارانی که هم لفلونوماید و هم یک سرکوبگر سیستم ایمنی دیگر دریافت می کنند باید حداقل ماهانه از نظر سرکوب مغز استخوان کنترل شوند. تداخل رده D: اصلاح درمان

ناتالیزوماب: سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر نامطلوب یا سمی ناتالیزوماب را افزایش دهند. به طور خاص ، خطر عفونت همزمان ممکن است افزایش یابد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

پیمکرولیموس: ممکن است اثر نامطلوب و سمی داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

روفلومیلاست: ممکن است اثر سرکوب سیستم ایمنی سرکوب کننده های سیستم ایمنی را افزایش دهد. مدیریت: اجتناب از مصرف همزمان روفلومیلاست و سرکوب کننده های سیستم ایمنی که توسط مونوگراف محصول کانادا توصیه می شود. کورتیکواستروئیدهای استنشاقی یا کوتاه مدت بعید است مشکل ساز شوند. تداخل رده D: اصلاح درمان

Sipuleucel-T: سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر درمانی Sipuleucel-T را کاهش دهند. مدیریت: بیماران را ارزیابی کنید تا ببینید آیا از نظر پزشکی کاهش یا قطع درمان با داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی قبل از شروع درمان با sipuleucel-T مناسب است یا خیر. تداخل رده D: اصلاح درمان

تاکرولیموس (موضعی): ممکن است اثر نامطلوب یا سمی داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

اپاداسیتینیب: سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر سرکوب کننده سیستم ایمنی اپاداسیتینیب را افزایش دهند. مدیریت: مصرف همزمان آپاداسیتینیب با داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی قوی توصیه نمی شود. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

واکسن (غیرفعال): سرکوب کننده های سیستم ایمنی ممکن است اثر درمانی واکسن (غیرفعال) را کاهش دهند. مدیریت: حداقل 2 هفته قبل از شروع درمان با سرکوبگر سیستم ایمنی ، همه واکسیناسیون های مناسب سن را انجام دهید. در صورت واکسینه شدن کمتر از 2 هفته قبل از شروع یا در طی درمان با سرکوبگر سیستم ایمنی ، حداقل 3 ماه پس از قطع درمان سرکوب کننده سیستم ایمنی ، واکسیناسیون را مجدد انجام دهید. تداخل رده D: اصلاح درمان

واکسن ها (زنده): بلیموماب ممکن است اثر نامطلوب و سمی واکسن ها (زنده) را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

هشدارها

1-عفونتهای جدی و گاه کشنده در بیمارانی که از عوامل سرکوبگر سیستم ایمنی استفاده می کنند گزارش شده است. خطر و منفعت را قبل از شروع درمان در بیماران مبتلا به عفونت های شدید یا مزمن در نظر بگیرید. در بیماران مبتلا به عفونت جدید در حین درمان ، قطع درمان را در نظر بگیرید و بیماران را از نزدیک تحت نظر بگیرید.

2-واکنش های ازدیاد حساسیت گزارش شده است. شروع تاخیری واکنشهای حاد ازدیاد حساسیت مشاهده شده است. داده های محدود نشان می دهد که بیماران با سابقه آلرژی های دارویی متعدد یا ازدیاد حساسیت قابل توجه ممکن است در معرض خطر بیشتری قرار داشته باشند. قبل از دوز IV ، تجویز داروی پروفیلاکسی برای پیشگیری از واکنش های تزریق و واکنش های ازدیاد حساسیت را در نظر بگیرید.

3-تأثیر در ایجاد بدخیمی ناشناخته است. همانند سایر عوامل تعدیل کننده سیستم ایمنی ، مکانیسم عملکرد بلیموماب می تواند خطر ابتلا به بدخیمی را افزایش دهد.

4-موارد لکوآنسفالوپاتی چند کانونی پیشرونده (PML) که منجر به نقص عصبی می شود، در بیماران مبتلا به SLE که داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی ، از جمله بلیومیماب دریافت می کنند گزارش شده است. تشخیص PML را در هر بیمار مبتلا به علائم و نشانه های عصبی تازه شروع شده را در نظر بگیرید و با متخصص مربوطه مشورت کنید. در بیماران با PML تایید شده ، قطع درمان را در نظر بگیرید.

5-افسردگی و خودکشی: در آزمایشات بالینی ، اختلالات روانپزشکی با تجویز وریدی دارو در بیماران مبتلا به SLE همراه بود. قبل از درمان ، با توجه به سابقه پزشکی بیمار و وضعیت روانپزشکی فعلی ، خطر افسردگی و خودکشی را ارزیابی کنید. در طول درمان به نظارت ادامه دهید. در صورت بروز افسردگی جدید یا وخیم تر شدن افسردگی ، افکار یا رفتار خودکشی ، یا سایر تغییرات خلقی ، به بیماران دستور دهید با پزشک تماس بگیرند.

6- واکسیناسیون:  30 روز قبل یا همزمان با بلیموماب از واکسن های زنده استفاده نکنید، ممکن است پاسخ به واکسیناسیون را کاهش دهد.

نکات قابل توصیه

در صورت فراموش شدن دوز ، دوز مصرفی را در اسرع وقت مصرف کرده و سپس طبق برنامه اصلی، مصرف دارو را مجددا شروع کنید.

مصرف در بارداری

تاکنون به اثبات نرسیده است.

بلیموماب یک آنتی بادی مونوکلونال انسانی است (IgG1). انتقال بالقوه جفتی IgG انسانی به زیر گروه IgG و سن حاملگی بستگی دارد که به طور کلی با پیشرفت بارداری، این انتقال افزایش می یابد. کمترین میزان مواجهه در طول دوره ارگانوژنز پیش بینی می شود (پالمیرا 2012 ؛ پنتسوک 2009).
اطلاعات مربوط به استفاده از بلیموماب در بارداری محدود است (Bitter 2018؛ Danve 2014؛ Emmi 2016؛ Kumthekar 2017). اگر قرار گرفتن در معرض دارو در دوران بارداری رخ دهد ، تولید کننده توصیه می کند نوزاد تازه متولد شده را از نظر کاهش سلول B و سایر اختلالات ایمنی کنترل کنید.
تا زمانی که اطلاعات بیشتری در دسترس نباشد ، در حال حاضر بلیموماب برای درمان بیماری های روماتیسمی و اسکلتی عضلانی در دوران بارداری توصیه نمی شود. با تایید بارداری، بلیموماب باید قطع شود (ACR [Sammaritano 2020]).

مصرف در شیردهی

بلیموماب در شیر مادر ترشح می شود (Saito 2020).
طبق گفته سازنده ، برای تصمیم گیری برای شیردهی در طول درمان، باید خطر قرار گرفتن نوزاد در مواجهه با دارو، مزایای شیردهی به نوزاد و مزایای درمان برای مادر در نظر گرفته شود. انتظار می رود به دلیل وزن مولکولی زیاد، غلظت بلیموماب در شیر مادر محدود باشد. همچنین ، از آنجا که بعید است که بلومیماب توسط دستگاه گوارش نوزاد جذب شود ، درمان با بلیموماب ممکن است در زنان شیرده با بیماری های روماتیسمی و اسکلتی عضلانی ادامه یابد یا آغاز شود (ACR [Sammaritano 2020]).

اشکال دارو بلیموماب

نام تجاری: Benlysta
اشکال دارویی:
تزریقی، پودر لیوفیلیزه جهت آماده سازی مجدد:    120mg/vial و 400mg/vial
محلول زیرجلدی: سرنگ آماده تزریق یا اتواینجکتور (تزریق خودکار):  200mg/ml


به اطلاع میرسانیم که واکسن آنفلوآنزا در داروخانه مرکزی امام (ع) موجود می باشد . متقاضیان میتوانند با ارائه ی کارت ملی و با مراجعه به داروخانه مرکزی امام یا استفاده از خدمات غیر حضوری ، اقدام به تهیه واکسن نمایند .

**پاسخگویی به سوالات دارویی ، روزهای دوشنبه و چهارشنبه در پیج اینستاگرام موسسه انجام می شود .


پرسش از دکتر داروساز


سوالات کاربران
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.