اطلاعات دارویی اینبیلیزومب

Inebilizumab

اینبیلیزومب Inebilizumab

گروه دارو: آنتی بادی ها

افزایش نامعقول تولید خود به خودی آنتی بادی ها توسط لنفوسیت های B تحت شرایط مختلفی از جمله بیماری عصبی شبه مالتیپل اسکلروزیس، نورومیلیت وسیع الطیف بینایی (NMOSD)، رخ می دهد. اینبیلیزومب، یک آنتی بادی IgG1 مونوکلونال آفوکوسیله شده ی انسانی است که علیه آنتی ژن CD19 که خیلی زیاد روی سلول های B بیان می شود، عمل می کند.
اینبیلیزومب سیتولیتیک است و منجر به تخریب سلول های B و بهبود بیماری NMOSD می شود. در مقایسه با آنتی بادی ضد CD-20، ریتوکسیمب، که آن هم در این بیماری کاربرد دارد، اینبیلیزومب اختصاصیت بیشتری دارد.

اشکال دارویی و قدرت ها:
محلول تزریقی: 100 میلی گرم در 10 میلی لیتر (10mg/mL) در ویال های تک دوز

مکانیسم اثر

نورومیلیت وسیع الطیف بینایی(NMOSD)، که قبلا به بیماری Devic شناخته می شد، یک اختلال اتوایمیون وابسته به آنتی بادی است که منجر به مرگ سلول های آستروگلیال، دمیلینه شدن و التهاب سیستم عصبی مرکزی می شود. وجود ایمونوگلوبولین آنتی آکوآپورین4 (AQP4-IgG) متداول ترین بیومارکر است، اگرچه انواع مشابه دیگری نیز وجود دارند. منشاء نظری علایم، به واسطه ی سیتوتوکسیسیتی آستروسیت ناشی از AQP4-IgG و نفوذ متعاقب آن به نوتروفیل ها، ائوزینوفیل ها و ماکروفاژ ها و در نتیجه آسیب التهابی به الیگودندروسیت ها از بین رفتن غلاف میلین می باشد. در کل به صورت نوریت بینایی و میلیت عرضی با درگیری گاه به گاهی دیانسفالیک، ساقه مغز و نیمکره مغزی بروز می کند.

CD19 یک آنتی ژن سطحی بر روی سلول های B است که روی اکثر آنها بیان می شود. اینبیلیزومب به CD19 متصل می شود و از طریق یکی از چندین مکانیسم بالقوه ی خود، منجر به مرگ سلولی می شود. تخریب پلاسمابلاست های تولید کننده ی AQP4-IgG خاص، باعث کاهش مقدار AQP4-IgG در CNS و بنابراین آهسته کردن آسیب نورونی و بهبود نتایج بیمار می شود.

فارماکودینامیک

اینبیلیزومب، یک آنتی بادی مونوکلونال علیه CD19 است که منجر به ایمونوساپرشن از طریق کاهش سلول های B با اثر کافی می شود تا یک برنامه ی دوزینگ 6 ماهه فراهم شود. بدلیل این مکانیسم عمل، بیماران دریافت کننده ی اینبیلیزومب ممکن است در خطر بیشتری از عفونت ها باشند و باید از لحاظ عفونت های فعال و مقادیر ایمونوگلوبولین در طی درمان پایش شوند، واکسیناسیون در مدت زمان درمان با اینبیلیزومب توصیه نمی شود.
همچنین، خطر واکنش های انفوزیونی شدید وجود دارد. داده های حیوانی امکان آسیب جنینی با این دارو را گوشزد می کنند و بنابراین، باید در طی درمان با این دارو و تا 6 ماه بعد از آخرین دوز، از روش جلوگیری موثری استفاده نمود.

فارماکوکینتیک

جذب:
غلظت پیک پلاسما: 108 mcg/mL » دومین دوز در روز پانزدهم
AUC: 2980 mcg⋅d/mL

توزیع:
حجم توزیع: 2.95 لیتر (مرکزی)، 2.57 لیتر (محیطی)

متابولیسم:
توسط آنزیم های پروتئولیتیک که وسیعا در بدن توزیع شده اند، تجزیه می شود.

حذف:
نیمه عمر: 18 روز
کلیرانس: 0.19 لیتر روزانه

مقدار مصرف اینبیلیزومب

دوز های آغازین: 300 میلی گرم وریدی یک دوز و تکرار در دو هفته بعد

دوز های بعد (شروع 6 ماه بعد از اولین انفوزیون): 300 میلی گرم وریدی هر 6 ماه یکبار

پیش داروی قبل از هر انفوزیون:
30 دقیقه قبل: کورتیکواستروئید وریدی مثل متیل پردنیزولون 80-125 میلی گرم یا معادل آن
30-60 دقیقه قبل: آنتی هیستامین خوراکی مثل دیفن هیدرامین 25-50 میلی گرم یا معادل آن و ضد تب خوراکی مثل استامینوفن 500-650 میلی گرم

تداخلات دارویی

آلیروکوماب

هشدارها

احتیاطات:
هیپوگاماگلوبولینمیای طولانی و پیشرونده محتمل است، مقدار ایمونوگلوبولین های سرمی در طی درمان و تا بازسازی سلول های B بعد از قطع درمان را، بالاخص در بیماران مبتلا به عفونت های فرصت طلب یا راجعه، پایش کنید. در صورت کاهش بیشتر IgG یا IgM یا بروز یک عفونت شدید، درمان را قطع کنید.

بر اساس مطالعات حیوانی، ممکن است باعث آسیب جنینی ناشی از لنفوپنی سلول های B شود.

واکنش های انفوزیونی:
ممکن است باعث عوارض انفوزیون شود که شامل سردرد، تهوع، خواب آلودگی، تنگی نفس، تب، میالژی، بثورات یا سایر علایم می باشند.

واکنش ها بیشتر در دوز های نخستین شایع هستند، ولی در دوز های بعدی نیز گزارش شده اند.

پیش دارویی با کورتیکواستروئید وریدی، آنتی هیستامین و ضد تب ها قبل از هر انفوزیون توصیه می شود.

در واکنش های انفوزیون تهدید کننده ی حیات، درمان را سریعا و بطور دائمی قطع کنید و درمان مکمل جایگزین تجویز کنید.

در واکنش های انفوزیون با شدت کمتر، مدیریت آن ممکن است بصورت قطع اضطراری، کاهش سرعت انفوزیون و/یا تجویز درمان علامتی باشد.

عفونت ها:
با مصرف داروهای کاهش دهنده ی سلول های B، افزایش خطر عفونت ها مشاهده شده است.
این خطر ها شامل اثرات جانبی اضافه در مصرف همزمان با سایر ایمونوساپرسنت ها، فعالیت مجدد HBV، لوکوانسفالوپاتی چند کانونی پیشرونده، فعالیت مجدد سل، یا خطراتی از تجویز ویروس زنده می باشند.

مروری بر تداخلات دارویی:
داروهای سرکوب کننده ی ایمنی: تجویز همزمان با این داروها، شامل کورتیکواستروئید های سیستمیک، ممکن است باعث افزایش خطر عفونت ها شود.

واکسن ها: همه ی واکسن های مورد نیاز را حداقل 4 هفته قبل از شروع اینبیلیزومب تجویز کنید، واکسیناسیون با ویروس های زنده یا زنده ی ضعیف شده در طول درمان و تا زمان بازگشت و تکمیل سلول های B، توصیه نمی شود.

واکسیناسیون نوزادان متولد شده از مادران درمان شده با این دارو در زمان بارداری: واکسن های زنده یا زنده ی ضعیف شده را قبل از تایید ریکاوری تعداد سلول های B در نورادان، انجام ندهید.
کاهش سلول های B در این نوزادان، می تواند خطرات ناشی از واکسن های زنده یا زنده ی ضعیف شده را زیاد کند.
واکسن های غیر زنده، می توانند قبل از ریکاوری سلول های B و سطح ایمونوگلوبولین ها، تجویز شوند؛ جهت ارزیابی اینکه آیا پاسخ ایمنی محافظتی ایجاد شده است یا نه، مشورت با یک پزشک متخصص واجد شرایط را در راستای کار خود قرار دهید.

نکات قابل توصیه

سازگار های وریدی: سدیم کلراید 0.9%


توصیه های سرعت انفوزیون:
0-30 دقیقه: 42 mL/hr
31-60 دقیقه: 125 mL/hr
دقیقه 61 تا آخر: 333 mL/hr

عوارض جانبی:
عفونت مجاری ادراری، آرترالژی، واکنش های وابسته به انفوزیون در اولین دوز، سردرد، درد پشت، کاهش نوتروفیل ها

موارد منع مصرف:
سابقه ی واکنش های انفوزیون تهدید کننده ی حیات به اینبیلیزومب
عفونت HBV فعال
سل فعال یا درمان نشده ی اخیر

مصرف در بارداری

آنتی بادی مونوکلونال IgG1 انسانی شده و ایمونوگلوبولین ها از طریق جفت منتقل می شوند.

اطلاعات مربوط به خطر رشد بدنبال استفاده از این دارو در خانم های باردار موجود نیست، با این حال، تخلیه موقت سلول های B و لنفوسیتوپنی در نوزادان متولد شده از مادران در معرض دیگر آنتی بادی های تخریب کننده ی سلول های B در دوران بارداری گزارش شده است. 

مدت زمان بالقوه ی تخریب سلول های B در این نوزادان و تاثیر کاهش سلول های B روی ایمنی واکسن و اثرگذاری آن مشخص نیست.

جلوگیری از بارداری:
خانم های توانا از نظر بارداری، باید در طی درمان و تا 6 ماه بعد از آخرین انفوزیون، از روش های جلوگیری از بارداری استفاده نمایند.

داده های حیوانی:
تجویز دارو به موش ها، هر 3 روز یکبار در زمان ارگانوژنز و شیردهی منجر به تخریب سلول های B و کاهش دائمی عملکرد ایمنی (حتی پس از تکمیل سلول های B و تا بزرگسالی) در نوزاد شد.

مصرف در شیردهی

اطلاعات پیرامون حضور دارو در شیر انسان، اثرات آن بر نوزاد شیرخوار یا تولید دارو موجود نیست.

IgG انسانی در شیر انسان حضور دارد و پتانسیل جذب اینبیلیزومب منجر به کاهش سلول B در نوزاد شیرخوار مشخص نیست.


جهت اطلاع از موجودی داروهای تک نسخه ای در موسسه خدمات دارویی رضوی، با واحد داروهای تک نسخه ای تماس بگیرید .
۰۵۱-۳۱۹۰۸ (داخلی ۱)
و یا شماره 09045416138




موسسه خدمات دارویی رضوی
بانک اطلاعات دارویی | جدیدترین اخبار دارویی | مشاوره دارویی



دمنوش های گیاهی رضوی| دارای خواص درمانی متنوع

پرسش از دکتر داروساز


سوالات کاربران
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.