اطلاعات دارویی اوپرلویکین

Oprelvekin

اوپرلویکین Oprelvekin

گروه دارو: اینترلوکین ها

اپرلوکین نسخه مصنوعی (ساخت بشر) از ماده ای به نام اینترلوکین -11 است. اینترلوکین 11 که به طور طبیعی وجود دارد توسط سلول های مغز استخوان در بدن تولید می شود و به پلاکت سازی کمک می کند ، که برای لخته شدن خون مناسب لازم است. اپرلوکین برای کمک به جلوگیری از تعداد کم پلاکت ناشی از درمان با برخی از داروهای سرطان استفاده می شود.

 

اپرلوکین فقط با تجویز پزشک در دسترس است.

مکانیسم اثر

فرم بیوسنتز (مشتق شده از DNA نوترکیب) اینترلوکین -11 انسان (IL-11) ؛ یک عامل رشد ترومبوپوئتیک که اساساً بر مگاکاریوسیتوپوئسی تأثیر می گذارد.

فارماکودینامیک

عوامل خون ساز

- عوامل رشد

فارماکوکینتیک

جذب

فراهمی زیستی

فراهمی زیستی مطلق بیش از80٪ با تجویز sub-Q در بزرگسالان سالم.

فراهمی زیستی نسبی دوز 50 میکروگرم بر کیلوگرم زیر جلدی در مقایسه با دوز وریدی مشابه 65%بود

حداکثر غلظت پلاسما طی 2-3 ساعت پس از یکبار مصرف دوز زیر جلدی به دست می آید.

شروع اثر

تعداد پلاکت 5-9 روز پس از تجویز روزانه زیرجلدی ، به روش وابسته به دوز شروع به افزایش می کند.

مدت زمان اثر

تعداد پلاکت ها پس از قطع دارو تا 7 روز افزایش می یابد و طی 14 روز به حالت طبیعی برمی گردد 

توزیع : وسیع

معلوم نیست که اپرلوکین از جفت عبور می کند یا در شیر توزیع می شود.

ممکن است قبل از ورود به گردش سیستمی از طریق سیستم لنفاوی توزیع شود . به سرعت در اندام های بسیار پرفیوژن توزیع می شود

حذف

متابولیسم : سرنوشت متابولیک اپرلوکین به طور کامل روشن نشده است ، اما تصور می شود به طور گسترده ای متابولیزه یا تخریب می شود.

مسیر حذف : به طور عمده از طریق ادرار دفع می شود. فقط مقدار کمی از داروی والد بهبود می یابد.

نیمه عمر

نیمه عمر نهایی: تقریباً 7 ساعت.

هیچ شواهدی از تجمع دارو به دنبال چندین دوز زیرجلدی وجود ندارد .

موارد مصرف اوپرلویکین

ترومبوسیتوپنی ناشی از شیمی درمانی
پیشگیری از ترومبوسیتوپنی شدید در بزرگسالان مبتلا به بدخیمی های غیر میلوئیدی که تحت درمان با آنتی پلاستیک سرکوب کننده میلوئید قرار می گیرند. یک دارو که توسط FDA برای این استفاده تعیین شده است.

نیاز به تزریق پلاکت به دنبال شیمی درمانی سرکوب کننده میلوس را کاهش می دهد.
برای بیماران در معرض خطر (که توسط پزشک معالج تشخیص داده شده) ترومبوسیتوپنی شدید ناشی از شیمی درمانی دارند تجویز میشود.

برای استفاده در بیمارانی که تحت شیمی درمانی میلوآبلااتیو هستند ، مشخص نیست.
اثربخشی در بیمارانی که رژیم های شیمی درمانی با طول مدت بیش از 5 روز یا رژیم های مرتبط با سرکوب تاخیری میلوس دریافت می کنند مشخص نشده است. (به عنوان مثال ، نیتروسوره ، میتومایسین C)

مقدار مصرف اوپرلویکین

بزرگسالان
ترومبوسیتوپنی ناشی از شیمی درمانی
زیرجلدی
روزانه 50 میکروگرم در کیلوگرم. ابتدا دوز اولیه را 6-24 ساعت پس از اتمام شیمی درمانی مصرف کنید و تا زمانی که شمار پلاکت به بیش از 50،000 در میلی متر رسید ادامه دهید. در هر چرخه شیمی درمانی طول درمان از 21 روز بیشتر نشود.

اوپرلویکین را حداقل 2 روز قبل از چرخه بعدی شیمی درمانی قطع کنید.

محدودیت ها
بزرگسالان
ترومبوسیتوپنی ناشی از شیمی درمانی
زیرجلدی
تجربه محدود با دوزهای بالاتر از 50 میکروگرم در کیلوگرم وجود دارد؛ ممکن است با افزایش خطر وقایع قلبی عروقی همراه باشد.

حداکثر طول دوره توصیه شده برای هر دوره درمانی 21 روز است.
ایمنی و کارایی مصرف دارو بیش از 6 دوره درمان با اوپرلویکین به دنبال یک چرخه شیمی درمانی مشخص نشده است.

موارد منع مصرف

حساسیت شناخته شده به اپرلویکین  یا هر ماده ای در فرمولاسیون

عوارض جانبی اوپرلویکین

عوارض جانبی که نیاز به توجه فوری پزشکی دارند
همراه با اثرات مورد نیاز ، اوپرلویکین ممکن است برخی اثرات ناخواسته ایجاد کند. اگرچه همه این عوارض جانبی ممکن است رخ ندهد ، اما در صورت بروز ممکن است نیاز به مراقبت پزشکی داشته باشند.
عوارض جانبی ذکر شده در زیر فقط شامل مواردی است که ممکن است توسط اوپرلویکین ایجاد شود. برای آگاهی از سایر عوارض جانبی ناشی از داروهای سرطانی که دریافت می کنید ، به اطلاعات مربوط به آن داروها مراجعه کنید.
در صورت بروز هر یک از عوارض جانبی زیر هنگام مصرف اوپرلویکین ، در اسرع وقت با پزشک خود مشورت کنید:

بیشتر رایج
ضربان قلب سریع
احتباس مایع
ضربان قلب نامنظم
تنگی نفس
زخم دهان یا زبان
تورم پا یا پایین پا
لکه های سفید در دهان و / یا روی زبان
کمتر رایج
چشم خون آلود
تاری دید
قرمزی شدید و لایه برداری از پوست

تداخلات دارویی

ایفوسفامید , کارفیلزومیب

هشدارها

احتباس مایع

احتباس مایعات ، معمولاً نتیجه افزایش احتباس سدیم و آب ، گزارش شده است. تظاهرات بالینی از ادم خفیف تا متوسط ​​محیطی تا شرایط شدیدتر (به عنوان مثال ، ادم ریوی ، سندرم نشت مویرگی ، آریتمی دهلیزی ، ایجاد یا تشدید)گزارش شده است. احتباس مایعات معمولاً در چند هفته اول درمان ایجاد می شود و ممکن است در طول دوره درمان ادامه یابد.  در بیشتر موارد ، ادم خود محدود کننده است و در چندین  روز پس از قطع داروبرطرف می شود.

 

 در بیمارانی که پس از پیوند مغز استخوان اپرلوکین دریافت کرده اند ، موارد جدی ، گاهی کشنده از احتباس مایعات گزارش شده است.  در بیمارانی که تحت شیمی درمانی میلوآبلاتوری قرار می گیرند ، ازاپرلوکین استفاده نکنید.

 

افزایش حجم پلاسما ممکن است منجر به کاهش غلظت پروتئین های سرم (به عنوان مثال ، آلبومین ، ترانسفرین ، گاما گلوبولین) و کلسیم سرم شود.

 

با احتیاط در بیماران مبتلا به CHF یا افرادی که مستعد ابتلا به CHF هستند (به عنوان مثال ، سابقه نارسایی قلبی حتی اگر به خوبی جبران شود و با  مدیریت پزشکی مناسب دریافت کند) . همچنین در افرادی که دارای شرایط بوده یا  درحال درمان های دیگری هستند که  ، احتباس مایعات را تشدید می کند (به عنوان مثال ، پلورال افیوژن ، هیدراتاسیون تهاجمی ، داروهای همزمان شناخته شده  ایجاد کننده ادم) احتیاط کنید. وضعیت مایع را به دقت کنترل کرده و در صورت عدم تعادل مایعات ، درمان مناسب را شروع کنید. و در صورت لزوم درناژ کنید.

 

وضعیت بیمار و الکترولیت را در بیمارانی که تحت درمان نگهدارنده دیورتیک ها قرار دارند ، به دقت کنترل کنید.  مرگ ناگهانی حداقل در 2 بیمار مبتلا به هیپوکالمی شدید (کمتر از 3 mEq / L) در حالی که درمان دیورتیک همزمان با ایفوسفامید و اپلولکین انجام داده اند ، اتفاق افتاده است

نکات قابل توصیه

تزریق زیرجلدی
روزانه با تزریق زیرجلدی تجویز کنید. هر روز تقریباً در همان زمان دوز بدهید.
به صورت یک تزریق در شکم ، ران ، مفصل ران یا بازو انجام دهید. محل های تزریق را بچرخانید.
محل های تزریق را ماساژ ندهید.
اوپرلویکین را از 24-26 ساعت پس از اتمام شیمی درمانی آغاز کنید. ایمنی و اثربخشی تجویز بلافاصله قبل یا همزمان با شیمی درمانی ، یا در زمان انتظار پلاکت نادیر ، مشخص نشده است.
اگر دوز مصرفی فراموش شد ، دوز برنامه ریزی شده بعدی را در زمان مناسب ادامه دهید. دوز را دو برابر نکنید.
برای استفاده با نظارت یک پزشک کلینیک انجام شود ، اما اگر پزشک تشخیص دهد که بیمار و / یا مراقب صلاحیت تهیه و استفاده ایمن دارو را دارد ، می تواند خود به خود تجویز شود.
برای دستورالعمل های خاص در مورد بازسازی ، رقت ، و تجویز به برچسب سازنده مراجعه کنید.

مصرف در بارداری

این دارو باید در دوران بارداری فقط در صورتیکه فواید استفاده از آن بیشتر از خطر برای جنین استفاده شود.

گروه حاملگی FDA آمریکا: C

مصرف در شیردهی

با توجه به اهمیت دارو برای مادر باید تصمیم به قطع شیردهی یا قطع دارو گرفت.
در شیر انسان دفع می شود: ناشناخته است
دفع شده در شیر حیوانات: اطلاعات موجود نیست

دارو های مشابه

لپی رودین


جهت اطلاع از موجودی داروهای تک نسخه ای در موسسه خدمات دارویی رضوی، با واحد داروهای تک نسخه ای تماس بگیرید .
۰۵۱-۳۱۹۰۸ (داخلی ۱)
و یا شماره 09045416138




موسسه خدمات دارویی رضوی
بانک اطلاعات دارویی | جدیدترین اخبار دارویی | مشاوره دارویی



دمنوش های گیاهی رضوی| دارای خواص درمانی متنوع

پرسش از دکتر داروساز


سوالات کاربران
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.