اطلاعات دارویی آولومب

Avelumab

آولومب Avelumab


آولومب یک آنتی بادی مسدود کننده ی لیگاند-1 مرگ برنامه ریزی شده (PD-L1) است که در درمان بیماران بزرگسال و کودکان بالای 12 سال مبتلا به کارسینوم سلول مرکل (MCC) متاستاتیک، کارسینومای ادراری و کارسینومای سلول کلیوی (RCC) بکار می رود. این دارو یک آنتی بادی مونوکلونال لامبدا ضد ایمونوگلوبولین G1 کاملا انسانی است که اثرات ضد نئوپلاستی دارد.

اشکال دارویی و قدرت ها:
محلول قابل تزریق: 20 میلی گرم در میلی لیتر » ویال های 200 میلی گرم در 10 میلی لیتری

مکانیسم اثر

PD-L1 ممکن است در سطح سلول های توموری و سلول های ایمنی نفوذپذیر تومور بیان شوند و می تواند به به مهار پاسخ ایمنی ضد تومور در محیط توموری کمک کند. اتصال PD-L1 به گیرنده های PD-1 و B7.1 حاضر روی سلول های T و سلول های بیان کننده ی آنتی ژن، فعالیت سلول های T سیتوتوکسیک، تکثیر سلول های T و تولید سایتوکاین را سرکوب می کند.
آولومب از طریق حلقه های FG به PD-L1 متصل می شود و تعامل بین PD-1 و B7.1 را مهار می کند. این تداخل موجب مهار اثرات PD-L1 روی پاسخ های ایمنی و درنتیجه بازگرداندن پاسخ های ایمنی، شامل پاسخ های ایمنی آنتی تومور می شود. در محیط آزمایشگاهی نشان داده شده است که آولومب ADCC را القا می کند. در مدل های تومور موشی سینژنیک، مهار فعالیت PD-L1 موجب کاهش رشد تومور شده است.

فارماکودینامیک

آولومب یک آنتی بادی کامل است که به لیگاند-1 مرگ برنامه ریزی شده ی ایمونوساپرسیو متصل می شود و تعامل بین PD-1 و PD-L1 را مهار می کند. این دارو از تشکیل کمپلکس لیگاند/رسپتور PD-1/PD-L1 (مهار سلول های T دارای CD8 و مهار یک پاسخ ایمنی) پیشگیری می کند. آولومب یک عامل ایمونوتراپیوتیک و آنتی نئوپلاستیک است که متعلق به گروه داروهای ضد سرطان انسداد چک پوینت می باشد. تصور می شود که آولومب با حفظ یک منطقه ی FC بومی، با سیستم ایمنی ذاتی درگیر می شود و ممکن است ADCC را القا کند.

فارماکوکینتیک

جذب:
حالت پایدار: حدود 4-6 هفته بعد از 2-3 سیکل
توزیع:
حجم توزیع: 4.72 لیتر
حذف:
نیمه عمر: 6.1 روز
مکانیسم حذف اولیه، تخریب پروتئولیتیک می باشد.
کلیرانس سیستمیک تام: 0.59 لیتر روزانه

مقدار مصرف آولومب

800 میلی گرم وریدی هر دو هقته یک بار

تداخلات دارویی

آلیروکوماب

هشدارها

احتیاطات:
بر اساس مکانیسم دارو، سمیت جنینی محتمل است.

واکنش های انفوزیونی:
واکنش های وابسته به انفوزیون از قبیل واکنش های شدید و تهدید کننده ی حیات گزارش شده است.

بیمار را از لحاظ علایم و نشانه های واکنش های مربوط به تزریق مثل سختی، لرز، خس خس سینه، خارش، برافروختگی، بثورات، افت فشار خون، هیپوکسمی و تب بررسی کنید.
با یک آنتی هیستامین و استامینوفن پیش درمانی کنید.

سمیت کبدی:
در ترکیب با آکسیتینیب می تواند منجر به سمیت کبدی با فرکانس های بالاتر از حد انتظار گرید 3 و 4 بالا رفتن ALT و AST شود.
در مقایسه با تک درمانی، نظارت مکرر و بیشتری روی آنزیم های کبدی داشته باشید.
در صورت نیاز، کورتیکواستروئید برای بیمار تجویز کنید.

اثرات قلبی عروقی:
در ترکیب با آکسیتینیب، حوادث قلبی عروقی شدید و کشنده ای محتمل است.
ارزیابی پایه ای و دوره ای کسر جهشی بطن چپ را در نظر بگیرید، بیمار را از لحاظ علایم قلبی عروقی بررسی نمایید.
ریسک فاکتور های قلبی عروقی مثل ازدیاد فشارخون، دیابت و دیس لیپیدمی را مدیریت کنید.

واکنش های با واسطه ی ایمنی:
پنومونی با واسطه ی ایمنی شامل موارد کشنده گزارش شده است، علایم پنومونی را بررسی کنید و از بیماران مشکوک به پنومونی جهت ارزیابی بیشتر، عکس های رادیوگرافی تهیه کنید.
هپاتیت با واسطه ی ایمنی شامل موارد کشنده گزارش شده است، قبل از شروع درمان و طی آن بصورت دوره ای LFT ها را بررسی منید.
در ترکیب با آکسیتینیب می تواند منجر به سمیت کبدی با فرکانس های بالاتر از حد انتظار گرید 3 و 4 بالا رفتن ALT و AST شود، پایش مکرری روی آنزیم های کبدی داشته باشید.
بیمار را از لحاظ علایم کولیت با واسطه ی ایمنی بررسی کنید، در کولیت های درجه 2 یا بالاتر، کورتیکواستروئید سیستمیک تجویز کنید.
نارسایی آدرنال با واسطه ی ایمنی باید با کورتیکواستروئید جبرانی درمان شود، بیمار را از لحاظ علایم نارسایی آدرنال در طی درمان و بعد از آن معاینه کنید.
اندوکرینوپاتی با واسطه ی ایمنی (مثل هیپوتیروئیدیسم، هایپرتیروئیدیسم) گزارش شده است، عملکرد تیروئید را قبل از شروع درمان و در طی آن کنترل کنید، و درمان های لازم را برای هرکدام شروع کنید.
نفریت و اختلال عملکرد کلیوی با واسطه ی ایمنی گزارش شده است، بیمار را از لحاظ بالا رفتن کراتینین سرمی قبل از شروع درمان در طی آن بصورت دوره ای بررسی کنید.
دیابت تیپ I شامل کتواسیدوز دیابتی گزارش شده است، بیمار را از لحاظ هایپرگلایسمی یا سایر علایم دیابت کنترل کنید. وقتی دیابت با انسولین یا سایر داروهای آنتی دیابتی کنترل شد، آولومب را ادامه داد.

عوارض HSCT آلوژنیک:
در بیماران دریافت کننده ی پیوند سلول بنیادی خون ساز (HSCT) آلوژنیک، پس از درمان با یک آنتی بادی انسدادی PD-1/PD-L1، عوارض جدی و کشنده محتمل است.

نکات قابل توصیه

سازگار های وریدی: سدیم کلراید 0.45% و سدیم کلراید 0.9 %

تجویز وریدی: تجویز وریدی را در مدت زمان بیشتر از 60 دقیقه از طریق یک مسیر وریدی با فیلتر درون ریز استریل، غیر پیروژنیک و با اتصال کم پروتئین انجام دهید.
از یک مسیر وریدی با داروهای دیگر همزمان تجویز نشود.

پیش دارویی:
قبل از 4 انفوزیون، با یک آنتی هیستامین و استامینوفن پیش درمانی کنید.
بر اساس شرایط بالینی بیمار، برای دوز های بعدی و ایجاد/شدت واکنش های انفوزیون قبلی نیز پیش درمانی کنید.

عوارض جانبی:
خستگی، لنفوپنی، آنمی، افزایش AST، واکنش های وابسته به انفوزیون، ترومبوسیتوپنی، درد عضلانی اسکلتی، اسهال، تهوع، بثورات، عفونت مجاری ادراری، کاهش اشتها، ادم محیطی، افزایش ALT، درد شکمی، کاهش وزن، افزایش کراتینین/نارسایی کلیوی، پیرکسی/افزایش دمای بدن، افزایش لیپاز، سرفه، یبوست، تنگی نفس، هیپوناترمی، آرترالژی، گیجی، استفراغ/عقب نشینی، افزایش فشارخون و افزایش GGT

مصرف در بارداری

بر اساس مکانیسم دارو، در تزریق دارو به یک خانم باردار، آسیب جنینی محتمل است.

مطالعات حیوانی نشان داده اند که مهار مسیر PD-1/PD-L1 ممکن است به افزایش خطر رد شدن جنین در حال رشد با واسطه ی ایمنی و در نتیجه مرگ جنین شود.

ایمونوگلوبولین های IgG1 انسانی از جفت عبور می کنند، بنابراین، این انتقال بصورت بالقوه ممکن است از مادر به جنین در حال رشد رخ دهد.

به بیماران احتمال خطر جنینی را هشدار دهید.

به خانم های با توانایی باروری، توصیه می شود که از روش جلوگیری از بارداری موثری در طی دوره درمان و تا حداقل یک ماه بعد از آخرین دوز دارو استفاده نمایند.

مصرف در شیردهی

مشخص نیست که آیا در شیر انسان ترشح می شود یا نه.
به خانم های شیرده توصیه می شود که در طی دوره درمان با این دارو و تا حداقل یک ماه بعد از آخرین دوز، بدلیل خطر عوارض جانبی جدی، به نوزاد خود شیر ندهند.

پرسش از دکتر داروساز


سوالات کاربران
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.