اطلاعات دارویی تریمی پرامین

Trimipramine

محل تبلیغ - صفحه داخلی بالا

تریمی پرامین Trimipramine

English

تریمی پرامین یک داروی ضد افسردگی سه حلقه ای می باشد. تریمی پرامین در درمان علائم افسردگی بکار می رود.

مکانیسم اثر تریمی پرامین

تریمی پرامین از طریق مهار برداشت مجدد نوراپی نفرین وسروتونین توسط پایانه سلولهای عصبی پیش سیناپسی ،غلظت سیناپسی آنها را در سیستم عصبی مرکزی افزایش می دهد.به نظر می رسد با تداوم مصرف ایمی پرامین در سطح گیرنده ها تغییراتی ایجاد می گردد که تا حدودی اثرات ضد افسردگی آن را توجیه می نماید.

فارماکودینامیک

تریمی پرامین یک داروی ضد افسردگی با اثرات آرام بخش کاهنده اضطراب می باشد.

فارماکوکینتیک

تریمی پرامین دارای جذب سریع می باشد. تریمی پرامین 93-96% به پروتئینهای پلاسما متصل می گردد. تریمی پرامین دارای متابولیسم کبدی است.نیمه عمر تریمی پرامین 11-18 ساعت می باشد.

موارد مصرف تریمی پرامین

افسردگی

مقدار مصرف تریمی پرامین

مقدار مصرف معمول برای افسردگی:بزرگسالان:
بیماران سرپایی:75 mg خوراکی در روز در مقادیر منقسم.
مقدار نگهدارنده:50 تا 150 mg خوراکی در روز.
حداکثر مقدار مجاز: 200 mg خوراکی در روز.
بیماران بستری:
مقدار اولیه:100 mg خوراکی در روزدر مقادیر منقسم
مقدار نگهدارنده:200 mg خوراکی در روز
حداکثر مقدار مجاز:300 mg خوراکی در روز

هشدارها

1- در حین درمان با تریمی پرامین بیماران دارای اختلالات افسردگی شدید(MDD)، هم بزرگسالان وهم کودکان، ممکن است وخیم تر شدن وضعیت افسردگی و یا افزایش تمایل به خودکشی یا تغییرات رفتاری غیرطبیعی را تجربه کنند.
2- ایمنی مصرف تریمی پرامین در بیماران دارای افسردگی دوقطبی به اثبات نرسیده است.
3- اتساع مردمک چشم بدنبال تعداد زیادی از ضد افسردگی ها از جمله تریمی پرامین می تواند رخ دهد. تریمی پرامین می تواند سبب حمله بسته شدن زاویه در بیماران دارای زاویه باریک ذاتی (کسانیکه تحت عمل برداشتن قرنیه قرار نگرفته اند)شود.

نکات قابل توصیه

1- تریمی پرامین در بیماران مبتلا به نارسایی عملکرد کبد با احتیاط فراوان مصرف گردد.
2- در حین درمان با تریمی پرامین بیماران دارای اختلالات افسردگی شدید(MDD)، هم بزرگسالان وهم کودکان، ممکن است وخیم تر شدن وضعیت افسردگی و یا افزایش تمایل به خودکشی یا تغییرات رفتاری غیرطبیعی را تجربه کنند.

تداخلات دارویی تریمی پرامین

ارگوتامین سی , اکترئوتاید استات , اکسپکتورانت , ایماتنیب , پاروکستین , پیموزاید , آرفورموترول , کلرسیکلیزین + فنیل افرین , زایلومتازولین , آکریواستین + پسودوافدرین , گرپافلوکساسین , هالوفانترین , پیلوکارپین خوراکی , هوپرزین آ , آرسنیک تری اکساید , بنزفتامین , دکس فن فلورامین , دس ونلافاکسین , میلناسیپران , پروپیل هگزدرین , پالونوسترون , تاپنتادول , دی اتیل پروپیون , مفلوکین , اینداپامید , لیز دگزامفتامین , پتاسیم سیترات , پروکائین آمید , وندتانیب , دروپریدول , راساژیلین (رازاگیلین) , سافینامید , ونلافاکسین , کلردیازپوکساید , کلوزاپین , یوهمبین , سیکلوبنزاپرین , پگ اینترفرون آلفا 2بی , سیتالوپرام , سیزاپراید , فلوتیکازون پروپیونات , فلوکستین , لووفلوکساسین , موکسی فلوکساسین , زولپیدم , سالبوتامول , سانی تینیب , سرترالین , سوتالول , سیبوترامین , ترازودون , ترانیل سیپرومین , دولوکستین , دوبوتامین , دومپریدون , دوکسپین , سایمتیدین

مصرف در بارداری

C ( داروهای گروه C فقط باید با تجویز پزشک مورد مصرف قرار بگیرد. خطرات ناشی از مصرف این گروه از داروها هنوز رد نشده است و یا اینکه مطالعات انسانی انجام نشده است و پزشک زمانی که احساس کند فواید مصرف این گروه از داروها از مضرات احتمالی آن بسیار بیشتر است و مصرف آن برای بیمار ضروری است تجویز انجام می‌دهد. )

نظرات
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.

پرسش از دکتر داروساز