اطلاعات دارویی آموکسی سیلین

Amoxicillin

آموکسی سیلین Amoxicillin

گروه دارو: پنی سیلین ها

آموکسی سیلین یک آنتی بیوتیک از گروه پنی سیلینها می باشد که با باکتریها مقابله می کند. آموکسی سیلین در درمان عفونت های باکتریایی شامل عفونت های مجاری ادرار،گوش میانی، سینوزیت ، برونشیت، مننژیت مننگوکوکی، ریشه کنی هلیکوباکتر پیلوری و داروی کمکی در درمان سوزاک، مننژیت لیستریایی، تب تیفوئیدی و نیز پیشگیری از عفونت های دندانی استفاده می شود.
همچنین آموکسی سیلین همراه با کلاریترومایسین در درمان زخم معده ناشی از هلیکو باکتر پیلوری بکار می رود. این ترکیب گاهی با داروهای کاهنده اسید معده مانند لانسوپرازول (Prevacid) استفاده می شود.
قبل از استفاده از آموکسی سیلین ، اگر به سفالوسپورین ها مانند سفالکسین، سفازولین، سفتریاکسون،سفوروکسیم، سفیکسیم، سفتازیدیم حساسیت دارید ، پزشک خود را مطلع سازید. همچنین اگر مبتلا به آسم ، بیماری کبد یا کلیه ، اختلال در خونریزی یا لخته شدن خون ، مونونوکلئوز یا هر نوع آلرژی هستید ، به پزشک خود بگویید.

مکانیسم اثر

آموکسی سیلین یک داروی ضد باکتری می باشد. آموکسی سیلین با اتصال به یک یا چند پروتئین متصل به پنی سیلین (PBP) از سنتز دیواره سلولی باکتری جلوگیری می کند که به نوبه خود از مرحله پیوند بعدی نهایی سنتز پپتیدو گلیکان در دیواره های سلول باکتری جلوگیری می کند ، بنابراین بیوسنتز دیواره سلول را مهار می کند. باکتریها سرانجام به دلیل فعالیت مداوم آنزیمهای اتولیتیک دیواره سلولی (اتولایزینها و هیدرولازهای مورئین) لیز می شوند.

فارماکودینامیک

آموکسی سیلین به طور رقابتی پروتئین های متصل به پنی سیلین را مهار کرده و منجر به تنظیم مجدد (upregulation) آنزیم های اتولیتیک و مهار سنتز دیواره سلول می شود. آموکسی سیلین طول اثر طولانی دارد، به همین دلیل معمولاً دو بار در روز تجویز می شود. آموکسی سیلین پنجره درمانی گسترده ای دارد و مصرف بیش از حد با سمیت قابل توجهی همراه نیست. در مورد خطر آنافیلاکسی ، عفونتهای کلستریدیوم دیفیسیل و مقاومت باکتریایی باید به بیماران مشاوره داده شود.

فارماکوکینتیک

جذب:
 از طریق خوراکی:
قرص با آزادسازی سریع (IR): جذب سریع همراه یا بدون غذا
قرص آهسته رهش (ER): میزان جذب در مقایسه با فرمولاسیون های آزادسازی سریع کندتر است. غذا سرعت جذب را کاهش می دهد اما میزان آن را کاهش نمی دهد.

توزیع:
به راحتی در کبد ، ریه ها ، پروستات ، عضلات ، مایع گوش میانی ، ترشحات سینوسی ، استخوان ، کیسه صفرا ، صفرا و مایعات سینوویال قرار می گیرد. نفوذ به CSF (سدمغزی نخاعی) ضعیف است (به جز مواردی که مننژ ملتهب است).

حجم توزیع:
نوزادان ، شامل نوزادان نارس: 0.65 ± 0.13 لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن.
نوزادان ≥3 ماهه و کودکان ≤5 سال: 1.44 1. 0.44 لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن.

اتصال به پروتئین: حدوده 20%


نیمه عمر حذف:
بزرگسالان: فرمولاسیون با آزادسازی سریع: 61.3 دقیقه.
آهسته رهش: 90 دقیقه.


زمان رسیدن به حداکثر اثر:
کپسول ، سوسپانسیون خوراکی: 1 تا 2 ساعت.
قرص جویدنی: 1 ساعت؛
فرمولاسیون آهسته رهش: 3.1 ساعت.


دفع: ادرار (60٪ به عنوان داروی بدون تغییر)
در نوزادان کمتر است.

موارد مصرف آموکسی سیلین

کاربردهای اصلی (Labeled indications):
عفونت گوش ، بینی و گلو (فارنژیت / التهاب لوزه ، اوتیت میانی)
عفونت مجاری ادراری تناسلی
ریشه کن کردن هلیکوباکترپیلوری
عفونت دستگاه تنفسی تحتانی (مانند پنومونی)
رینوسینوزیت حاد باکتریال
عفونت های پوستی

کاربردهای دیگر (Off-labeled indications):
اکتینومایکوزیس
سیاه زخم
آسپلنی (عدم عملکرد طبیعی طحال)، پیشگیری در برابر عفونت باکتریایی در بیماران با خطر بالا.
برونشکتازی (بزرگ شدن دائمی برخی از قسمت های راه های هوایی)
پروفیلاکسی اندوکاردیت
عفونت ادنتوژنیک (عفونت دندان و بافت های نزدیک اطراف آن)
عفونت مفصل مصنوعی

مقدار مصرف آموکسی سیلین

بزرگسالان:
محدوده مقدار مصرف معمول:
500 میلی گرم تا 1 گرم هر 8 تا 12 ساعت.

کاربردهای اصلی
(Labeled indications)
1-اوتیت میانی حاد:
خوراکی: 500 میلی گرم هر 8 ساعت.
برخی از متخصصان برای بیماران در معرض خطر عفونت شدید یا بیماران مقاوم به استرپتوکوک پنومونیه از دوز 1 گرم در هر 8 ساعت استفاده می کنند. مدت زمان برای عفونت خفیف تا متوسط 5 تا 7 روز و برای عفونت شدید 10 روز است.
توجه: برخی از متخصصان به دلیل نگرانی در مورد کاهش حساسیت به پنی سیلین در استرپتوکوک پنومونیه و سایر عوامل بیماری زا، ترکیب آموکسی سیلین و کلاولانات را به جای آموکسی سیلین توصیه می کنند.

2-پنومونی اکتسابی از جامعه:
درمان بیماران سرپایی (بیماران بدون بیماری های همراه یا عوامل خطر برای پاتوژن های مقاوم به آنتی بیوتیک):
خوراکی: 1 گرم 3 بار در روز ؛ برخی از متخصصان استفاده از آموکسی سیلین را در ترکیب با آنتی بیوتیکی که عوامل بیماری زای غیرمعمول را هدف قرار می دهند ترجیح می دهند.
درمان خوراکی بعد از درمان تزریقی اولیه در بیماران بستری:
خوراکی: 1 گرم 3 بار در روز ؛ برخی از متخصصان از دوزهای کمتری (500 میلی گرم 3 بار در روز) برای بیماران بدون عوامل خطر مقاومت به دارو در استرپتوکوک پنومونیه (به عنوان مثال ، سن <65 سال بدون بیماری های دیگر) استفاده می کنند. مدت زمان حداقل 5 روز است.

3- رینوسینوزیت حاد باکتریال:
توجه: برای درمان اولیه ی عفونت معمولی( و نه شدید) در بیماران بدون عوامل خطر برای مقاومت به پنوموکوک (به عنوان مثال ، سن ≥65 سال ، بستری شدن اخیر در بیمارستان یا استفاده از آنتی بیوتیک ، شرایط نقص سیستم ایمنی ، اقامت در منطقه ای با مقاومت بالا)
خوراکی: 500 میلی گرم هر 8 ساعت به مدت 5 تا 7 روز . در رینوسینوزیت حاد باکتریایی بدون عارضه ، مشاهده اولیه و مدیریت علائم، بدون آنتی بیوتیک درمانی در بیشتر بیماران مناسب است.

4- عفونت پوست و بافت نرم:
درمان عفونت خفیف یا درمان گام به گام بعد از درمان اولیه تزریقی:
خوراکی: 500 میلی گرم 3 بار در روز. مدت زمان کل 5 روز است ، اما در صورت پاسخ آهسته ، عفونت شدید یا سرکوب سیستم ایمنی به 14 روز افزایش می یابد.

5-فارنژیت استرپتوکوکی (گروه A):
خوراکی: 500 میلی گرم دو بار در روز یا 1 گرم یک بار در روز به مدت 10 روز.

6-عفونت مجاری ادراری:
توجه: با توجه به کاهش کارایی در مقایسه با عوامل خط اول و شیوع بالای مقاومت ، برای درمان تجربی توصیه نمی شود.
سیستیت بدون عارضه یا ساده ی حاد (عفونت محدود به مثانه و بدون علائم و نشانه های دستگاه فوقانی یا عفونت سیستمیک) به دلیل آلودگی با گونه های استرپتوکوکوس:
خوراکی: 500 میلی گرم هر 8 ساعت به مدت 5 روز .
باکتری اوری بدون علامت ایجاد  شده با استرپتوکوک های گروه B (105 ≥ CFU در میلی لیتر) در بارداری:
خوراکی: 500 میلی گرم هر 8 ساعت به مدت 4 تا 7 روز


7-ریشه کن کردن هلیکوباکترپیلوری:
رژیم سه گانه کلاریترومایسین: آموکسی سیلین 1 گرم دو بار در روز در ترکیب با کلاریترومایسین 500 میلی گرم دو بار در روز ، به علاوه یک مهار کننده پمپ پروتون با دوز استاندارد یا دوز دو برابر. رژیم را به مدت 14 روز ادامه دهید.
توجه: از مصرف در بیماران با عوامل خطر برای مقاومت به ماکرولید (مثلاً قرار گرفتن
قبلی در معرض ماکرولید یا مقاومت در برابر کلاریترومایسین موضعی ≥15٪) خودداری شود.

رژیم همزمان: آموکسی سیلین 1 گرم دو بار در روز همراه با کلاریترومایسین 500 میلی گرم دو بار در روز ، یا مترونیدازول یا تینیدازول 500 میلی گرم دو بار در روز ، به علاوه
دوز استاندارد یک مهار کننده پمپ پروتون دو بار در روز. رژیم را برای 10 تا 14 روز ادامه دهید.

رژیم متوالی (رژیم جایگزین): آموکسی سیلین 1 گرم دو بار در روز به همراه یک مهار کننده پمپ پروتون با دوز استاندارد دو بار در روز به مدت 5 تا 7 روز. به دنبال آن کلاریترومایسین 500 میلی گرم دو بار در روز ، یا مترونیدازول یا تینیدازول 500 میلی گرم دو بار در روز ، به علاوه یک مهار کننده پمپ پروتون با دوز استاندارد دو بار در روز به مدت 5 تا 7 روز.

رژیم ترکیبی (رژیم جایگزین): آموکسی سیلین 1 گرم دو بار در روز ، به علاوه یک مهار کننده پمپ پروتون با دوز استاندارد دو بار در روز به مدت 7 روز. به دنبال آن آموکسی سیلین 1 گرم دو بار در روز ، کلاریترومایسین 500 میلی گرم دو بار در روز ، یا مترونیدازول یا تینیدازول 500 میلی گرم دو بار در روز ، به علاوه یک مهار کننده پمپ پروتون با دوز استاندارد دو بار در روز به مدت 7 روز.

رژیم سه گانه لووفلوکساسین (رژیم نجات): آموکسی سیلین 1 گرم دو بار در روز در ترکیب با یک مهار کننده پمپ پروتون با دوز استاندارد دو بار در روز به علاوه لووفلوکساسین 500 میلی گرم یک بار در روز. رژیم را برای 10 تا 14 روز ادامه دهید.

درمان دوگانه با دوز بالا (رژیم نجات): آموکسی سیلین 750 میلی گرم 4 بار در روز یا 1 گرم 3 بار در روز. در ترکیب با یک مهار کننده پمپ پروتون با دوز استاندارد یا دوز دو برابر 3 تا 4 بار در روز به مدت 14 روز.

کاربردهای دیگر (Off-labeled indications):
1-اکتینومایکوزیس
توجه: برای درمان اولیه عفونت خفیف یا درمان خوراکی به دنبال درمان تزریقی درعفونت شدید.

خوراکی: 500 میلی گرم 3 تا 4 بار در روز یا 1 گرم 3 بار در روز؛ در گزارشات مواردی از دوزهای بالاتر 4به میزان تا 6 گرم در روز در دوزهای منقسم استفاده شده است . مدت زمان مطلوب نامشخص است. برخی از متخصصان مدت کل 2 تا 6 ماه را برای عفونت خفیف و 6 تا 12 ماه را برای عفونت شدید یا گسترده پیشنهاد می کنند.

2-سیاه زخم (عامل جایگزین برای سویه های حساس به پنی سیلین):
درمان پوستی ، بدون درگیری سیستمیک: خوراکی: 1 گرم هر 8 ساعت. مدت زمان 7 تا 10 روز پس از آلودگی طبیعی و 60 روز پس از قرارگیری در معرض سلاح بیولوژیکی است.
توجه: بیمارانی که دارای ادم گسترده یا ضایعات پوستی سر و گردن هستند باید تحت درمان با یک روش تزریقی برای درگیری سیستمیک قرار گیرند.

3- آسپلنی (عدم عملکرد طبیعی طحال)، پروفیلاکسی در برابر عفونت باکتریایی در بیماران منتخب با خطر بالا:
خوراکی: براساس نظر متخصص: 500 میلی گرم دو بار در روز. مدت زمان براساس شرایط خاص بیمار متفاوت است.

4-برونشکتازی (بزرگ شدن دائمی برخی از قسمت های راه های هوایی):
درمان حملات ریوی در بیماران بدون هموفیلوس آنفلوانزا یا سودوموناس ائروژینوزا:
خوراکی: 500 میلی گرم 3 بار در روزیا 1 گرم 3 بار در روز تا 14 روز.

پیشگیری از تشدیدهای ریوی:
خوراکی: 500 میلی گرم دو بار در روز. دوز مصرفی بر اساس نظر متخصص.
توجه: برای بیماران با حملات بیشتر از 3 بار در سال که آلودگی با سودوموناس ائروژینوزا نباشد و کاندیدای درمان طولانی مدت با ماکرولید نیستند ، توصیه می شود.

5-پروفیلاکسی اندوکاردیت (در جراحی های دندانپزشکی یا جراحی های تهاجمی مجاری تنفسی):
خوراکی: 2 گرم 30 تا 60 دقیقه قبل از عمل.
توجه: فقط برای بیمارانی که بیماری قلبی دارند و بیشترین خطر عوارض جانبی ناشی از اندوکاردیت را دارند و تحت عملی قرار دارند که ممکن است منجر به باکتریمی توسط ارگانیسمی شود که توانایی بالقوه ایجاد آندوکاردیت را دارد ، توصیه می شود.

6-عفونت ادنتوژنیک (عفونت دندان و بافت های نزدیک اطراف آن):
خوراکی: 500 میلی گرم هر 8 ساعت همراه با مترونیدازول به مدت 7 تا 14 روز.

7-عفونت مفصل مصنوعی ، سرکوب مزمن:
توجه: برای عفونت ناشی از استرپتوکوکهای بتا-همولیتیک ، گونه های استرپتوکوکوس حساس به پنی سیلین ، یا گونه های کوتی باکتریوم.
خوراکی: 500 میلی گرم 3 بار در روز؛ مدت زمان درمان بستگی به شرایط خاص بیمار دارد.

کودکان:
دوز عمومی، عفونت حساس:
عفونت خفیف تا متوسط:
نوزادان ≤3 ماهگی: خوراکی: 25 تا 50 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 8 ساعت
توجه: برچسب سازنده برای این گروه سنی حداکثر دوز روزانه 30 میلی گرم در هر کیلوگرم در روز منقسم در 2 دوز در روز را توصیه می کند. نوزادان> 3 ماه ، کودکان و نوجوانان: خوراکی: 25 تا 50 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 8 ساعت.
حداکثر دوز: 500 میلی گرم در هر دوز. برچسب سازنده: خوراکی: 20 تا 40 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 8 ساعت (حداکثر دوز: 500 میلی گرم در هر دوز) یا 25 تا 45 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 12 ساعت (حداکثر دوز: 875 میلی گرم در روز) دوز).
عفونت شدید: نوزادان ، کودکان و بزرگسالان: خوراکی: 80 تا 100 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 8 ساعت. حداکثر دوز: 500 میلی گرم در هر دوز

1-سیاه زخم:
جلدی ، بدون درگیری سیستمیک: نوزادان ، کودکان و نوجوانان: خوراکی: 75 میلی گرم در کیلوگرم در روز در 3 دوز منقسم. حداکثر دوز: 1000 میلی گرم در هر دوز. مدت زمان درمان: 7 تا 10 روز برای عفونت اکتسابی طبیعی ، تا 60 روز برای قرار گرفتن در معرض سلاح بیولوژیکی

2-کاتتر (دیالیز صفاقی) ، محل خروج یا عفونت تونل: نوزادان ، کودکان و بزرگسالان: خوراکی: 10 تا 20 میلی گرم در کیلوگرم یک بار در روز. حداکثر دوز: 1000 میلی گرم در هر دوز

3-جراحی های دندانپزشکی یا دهانی یا جراحی های دستگاه تنفسی (به عنوان مثال ، لوزه ، آدنوئیدکتومی): نوزادان ، کودکان و بزرگسالان: خوراکی: 50 میلی گرم در کیلوگرم 30 تا 60 دقیقه قبل از عمل. حداکثر دوز: 2000 میلی گرم در هر دوز

4-ریشه کنی هلیکوباکتر پیلوری: کودکان و نوجوانان: خوراکی: 50 میلی گرم در کیلوگرم در روز در 2 دوز منقسم به مدت 10 تا 14 روز. توجه: مدت زمان بستگی به رژیم مورد استفاده دارد. حداکثر دوز روزانه: 2000 میلی گرم در روز. تجویز در ترکیب با یک مهار کننده پمپ پروتون یا بیسموت ساب سالسیلات و حداقل یک آنتی بیوتیک دیگر (کلاریترومایسین و / یا مترونیدازول)

5-بیماری لایم: نوزادان ، کودکان و بزرگسالان: خوراکی: 50 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 8 ساعت. حداکثر دوز: 500 میلی گرم در هر دوز

6-اوتیت میانی ، حاد (AOM): نوزادان ≥ 2 ماهه و کودکان: خوراکی: 80 تا 90 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 12 ساعت.
مدت زمان متغیر درمان ، اگر سن <2 سال باشد یا علائم شدید (در هر سنی): دوره 10 روزه. در سن 2 تا 5 سالگی با علائم خفیف تا متوسط: دوره 7 روزه. ≥6 سال سن با علائم خفیف تا متوسط: دوره 5 تا 7 روزه. برخی از متخصصان توصیه می کنند با 90 میلی گرم در کیلوگرم در روز شروع کنند. برخی از متخصصان حداکثر دوز روزانه 4000 میلی گرم در روز را برای درمان با آموکسی سیلین با دوز بالا پیشنهاد می کنند.

7-پریتونیت (دیالیز صفاقی) ، پروفیلاکسی برای بیمارانی که نیاز به اقدامات تهاجمی دندانپزشکی دارند: نوزادان ، کودکان و نوجوانان: خوراکی: 50 میلی گرم در کیلوگرم 30 تا 60 دقیقه قبل از عمل دندانپزشکی تجویز می شود. حداکثر دوز: 2000 میلی گرم در هر دوز

8-پنومونی اکتسابی توسط جامعه: نوزادان بالای 3 ماه ، کودکان و نوجوانان:
درمان تجربی برای پنومونی باکتریایی احتمالی: خوراکی: 90 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 12 ساعت. حداکثر دوز روزانه: 4000 میلی گرم در روز
استرپتوکوک گروه A ، عفونت خفیف یا درمان گام به گام: خوراکی: 50 تا 75 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 12 ساعت. حداکثر دوز روزانه: 4000 میلی گرم در روز
هموفیلوس آنفلوانزا ، عفونت خفیف یا درمان گام به گام: خوراکی: 75 تا 100 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 8 ساعت. حداکثر دوز روزانه: 4000 میلی گرم در روز
استرپتوکوک پنومونی ، عفونت خفیف یا درمان مرحله ای: خوراکی: 90 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 12 ساعت یا 45 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 8 ساعت. حداکثر دوز روزانه: 4000 میلی گرم در روز
استرپتوکوک پنومونی ، نسبتاً مقاوم: خوراکی: 90 تا 100 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 8 ساعت.

9-پیشگیری از عفونت پنوموکوکی برای آسپلنی آناتومیک یا عملکردی به عنوان مثال ، بیماری سلول داسی شکل: قبل از 2 ماهگی تا 5 سالگی: از راه خوراکی: 20 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 12 ساعت. حداکثر دوز: 250 میلی گرم در هر دوز.
کودکان ≥6 سال و بزرگسالان: خوراکی: 250 میلی گرم در هر 12 ساعت.

10-رینوسینوزیت ، باکتریال حاد بدون عارضه: توجه: دستورالعملهای AAP آموکسی سیلین را به عنوان درمان تجربی خط اول برای کودکان 1 تا 18 سال با موارد بدون عارضه و در مواردی که مقاومت در آنها مشکوک نباشد ، توصیه می کنند. با این حال ، دستورالعمل های IDSA آموکسی سیلین / کلاولانات را به عنوان درمان ترجیحی در نظر می گیرند.
دوز کم: کودکان ≥2 سال و نوجوانان: خوراکی: 45 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 12 ساعت. توجه: فقط برای عفونتهای بدون عارضه ، خفیف تا متوسط ​​در کودکانی که به مهد کودک نمی روند و طی ماه گذشته آنتی بیوتیک دریافت نکرده اند ، استفاده شود.
دوز بالا: کودکان ≥ 2 سال و نوجوانان: خوراکی: 80 تا 90 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم هر 12 ساعت. حداکثر دوز: 2000 میلی گرم در دوز.

11-التهاب لوزه ها ؛ عفونت استرپتوکوکی گروه A ، درمان و پیشگیری اولیه از تب روماتیسمی: رهاسازی فوری (سوسپانسیون خوراکی ، قرص های جویدنی ، قرص ، کپسول): کودکان و نوجوانان 3 تا 18 سال: خوراکی: 50 میلی گرم در کیلوگرم یک بار در روز یا 25 میلی گرم در کیلوگرم دو بار در روز به مدت 10 روز. حداکثر دوز روزانه: 1000 میلی گرم در روز . قرص های با آزادسازی طولانی مدت: کودکان ≥12 سال و بزرگسالان: خوراکی: 775 میلی گرم یک بار در روز به مدت 10 روز. توجه: بیمار باید بتواند قرص را کامل ببلعد.

12-عفونت ادراری ، پیشگیری (هیدرونفروز ، ریفلاکس وزیکوورترال): نوزادان کمتر از 2 ماه: خوراکی: 10 تا 15 میلی گرم در کیلوگرم یک بار در روز. برخی پیشنهاد می کنند که در عصر مصرف شود(دارو بیشتر در مثانه ساکن است). توجه: به دلیل مقاومت ، آموکسی سیلین نباید بعد از 2 ماهگی برای پروفیلاکسی استفاده شود.

موارد منع مصرف

حساسیت جدی به آموکسی سیلین (به عنوان مثال ، آنافیلاکسی ، سندرم استیونس-جانسون) یا سایر بتا لاکتام ها یا هر یک از اجزای فرمولاسیون
مونونوکلئوز عفونی (مشکوک یا تأیید شده)

عوارض جانبی آموکسی سیلین

عوارض جانبی با شیوع کم (1% تا 10%):
سیستم عصبی مرکزی: سردرد (1٪)
دستگاه گوارش: اسهال (2٪) ، حالت تهوع (1٪) ، استفراغ (1٪)
دستگاه ادراری تناسلی: عفونت واژینال (2٪)

تداخلات دارویی

BCG (داخل مثانه): آنتی بیوتیک ها ممکن است اثر درمانی BCG (دخل مثانه) را کاهش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

واکسن وبا: آنتی بیوتیک ها ممکن است اثر درمانی واکسن وبا را کاهش دهند. مدیریت: از تزریق واکسن وبا در بیمارانی که آنتی بیوتیک سیستمیک دریافت می کنند و طی 14 روز پس از استفاده از آنتی بیوتیک خوراکی یا تزریقی ، خودداری کنید. تداخل رده X: منع مصرف همزمان

واکسن حصبه (تیفوئید): آنتی بیوتیک ها ممکن است اثر درمانی واکسن تیفوئید را کاهش دهند. فقط سویه زنده Ty21a تحت تأثیر قرار می گیرد. مدیریت: از مصرف واکسن تیفوئید ضعیف شده زنده (Ty21a) در بیمارانی که تحت درمان با داروهای ضد باکتری سیستمیک هستند خودداری کنید. واکسیناسیون را به 3 روز پس از قطع آنتی بیوتیک موکول کنید و از شروع آنتی بیوتیک ظرف 3 روز از آخرین دوز واکسن خودداری کنید. تداخل رده D: اصلاح درمان

هشدارها

1-مهمترین عارضه پنی سیلین ها از جمله آموکسی سیلین حساسیت مفرط می باشد که با ضایعات پوستی و گاه آنافیلاکسی همراه است که می تواند کشنده باشد.این واکنشها بیشتر در افراددارای سابقه ازدیاد حساسیت به پنی سیلین (حساسیت به بتالاکتام ها از جمله واکنش های شدید به سفالوسپورین ها) و یا سابقه ازدیاد حساسیت به آلرژن های متعدد به وقوع می پیوندد.
2-اسهال ناشی از کلستریدیوم دیفیسیل عارضه ای است که اغلب با مصرف پنی سیلین های خوراکی از جمله آموکسی سیلین همراه است که شدت آن از اسهال خفیف تا کولیت کشنده متغیر است.در صورت بروز اسهال ممکن است نیاز به قطع آنتی بیوتیک باشد . مصرف مایعات و الکترولیت کافی ، مکمل های پروتئینی ، آنتی بیوتیک برای درمان کلستریدیوم دیفیسیل و ارزیابی جراحی در صورت وجود علائم بالینی صورت پذیرد.
3-امکان بروز عفونت ثانویه با عوامل بیماریزای قارچی و باکتریایی طی درمان با داروی آموکسی سیلین وجود دارد.در صورت بروز عفونت ثانویه، درمان با آموکسی سیلین باید قطع گردد و درمان مناسب جایگزین شود.
4-تجویز آموکسی سیلین در صورت عدم اطمینان از وجود عفونت باکتریایی نه تنها سودی برای بیمار ندارد بلکه سبب افزایش احتمال بروز مقاومت دارویی می گردد.
5-درصد بالایی از بیماران دارای مونونوکلئوز با مصرف آموکسی سیلین دچار ضایعات پوستی اریتماتوز می گردند لذا آموکسی سیلین نباید برای این بیماران تجویز گردد.

نکات قابل توصیه

1-به محض بروز اولین ضایعات پوستی یا دیگر نشانه های حساسیت مفرط مصرف آموکسی سیلین قطع گردد.
2-در بیماران دارای نارسایی شدید کلیه مقدار مصرفی باید کاهش داده شود.در بیماران سالمند ارزیابی عملکرد کلیه در حین درمان با آموکسی سیلین توصیه می گردد.
3-ارزیابی دوره ای عملکرد کبد و کلیه و سلولهای خونی در درمان طولانی مدت با آموکسی سیلین انجام گردد.
4-باید بیماران دارای فنیل کتونوری را از وجود فنیل آلانین در قرصهای جویدنی آموکسی سیلین مطلع کنید.
5-در بیماران مبتلا به آلرژی به سفالوسپورین ها و کارباپنم ها با احتیاط مصرف شود.
6-دوزهای بالا ممکن است در برخی روش ها باعث افزایش کاذب گلوکز ادرار شود.

مصرف در بارداری

گروه B ( در این گروه از داروها، مطالعات بر روی حیوانات باردار نشانگر این بود که دارو خطری بر روی جنین ندارد، اما مطالعات کافی روی زنان باردار برای میزان خطر روی جنین در سه ماهه اول بارداری انجام نشده است.)

مصرف در شیردهی

اطلاعات حاصل از یک مطالعه بالینی در مورد شیردهی حاکی از آن است که آموکسی سیلین در شیر مادر وجود دارد. عوارض جانبی گزارش شده با قرار گرفتن در معرض آموکسی سیلین در نوزاد شیرخوار شامل اسهال است.
هیچ اطلاعاتی در مورد اثرات آموکسی سیلین بر تولید شیر وجود ندارد.  نیاز بالینی مادر به درمان باید در نظر گرفته شود.

دارو های مشابه

آمپی سیلین
کوآموکسی کلاو
آمپی سیلین-سولباکتام
کلوگزاسیلین

اشکال دارو آموکسی سیلین

اشکال دارویی:
سوسپانسیون 125mg/5ml
سوسپانسیون250mg/5ml
سوسپانسیون 200mg/5ml
سوسپانسیون 400mg/5ml
کپسول 250mg
کپسول 500mg
قرص 500mg
قرص 200mg
قرص 400mg

اسامی تجاری موجود در ایران:
ایراموکس
آموراکس
آموکسیل
فاراموکس بی دی

پرسش از دکتر داروساز


سوالات کاربران
    • حسين | 1399/07/08

      سلام اگرفرزند 14 ساله اين کپسول 500بخوره واسش اشکالى نداره

      پاسخ خانم دکتر مشیری:

      با سلام
      وزن ایشان چقدر است؟


    • عبدالرسول | 1399/05/15

      سلام بنده یه مقدار زخم معده و هلی باکتری در معده دارم داروخانه گفته صبح ۲ عدد و شب هم ۲عدد کپسول ۵۰۰ آموکس سلین بخور بنظر شما دو عد کپسول ۵۰۰ میلی گرمی با هم مشکل ندارد باسپاس از شما

      پاسخ خانم دکتر دنیایی:

      باسلام مصرف آنتی بیوتیک ها حتما باید تحت نظر پزشک باشد


    • علی | 1399/04/10

      سلام.در صورت مشکل در بلع کپسول اموراکس ۵۰۰ رو چجوری مصرف کنیم؟

      پاسخ خانم دکتر مشیری:

      با سلام
      از قرص فاراموکس 500 میلی یا سوسپانسیون فاراموکس 400 با اجازه پزشک خود استفاده نمایید.


    • امیرقاسمی | 1399/03/30

      سلام،با نظر پزشک سینوزیت مزمن دارم دو روز اول آزیترماسین ۵۰۰استفاده کردم الان هر ۸ ساعت آموکسی سیلین تجویز کرده تا یک هفته. مشکل زخم معده هم دارم تو دروه درمانش هستم.

      پاسخ اقای دکتر اشرفی:

      مصرف آنتی بیوتیکها زیر نظر پزشک بلامانع است


    • حمیدرضا | 1399/02/25

      سلام.پام سوخت ب اندازه یک بنده انگشت.بعد عفونت داره.میتونم اموکسی سیلین مصرف کنم؟ب چ صورت؟ممنون میشم راهنمایی بفرمایید

      پاسخ اقای دکتر اشرفی:

      سلام خیر جهت بررسی عفونت سوختگی از آنتی بیوتیکهای دیگر استفاده میشود 


    • محمد | 1399/02/17

      قبل غذا یا بعد غذا مصرف کنیم؟

      پاسخ خانم دکتر علمدار:

      بعد غذا


    • محمدحسین سامری | 1399/01/10

      سلام پدرم 20 عدد اموکسی سیلین 500 رو مصرف کردن ولی هنوز عفونت سینوزیتشون رفع نشد میشه لطفا راهنمایی کنید چون با این شرایط کرونا امکان رفتن پیش دکتر رو ندارن، ممنونم

      پاسخ اقای دکتر میرحسینی:

      با سرم شست و شو حتما بینیشونو بشورن
      اگر سابقه ی سینوزیت دارن از یک انتی بیوتیک قوی تر هم میتونن استفاده کنند
      مثل ازیترو مایسین یا کواموکسی کلاو