اطلاعات دارویی دوکسپین

Doxepin

دوکسپین Doxepin


دوکسپین از گروه داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای است . دوکسپین در درمان افسردگی و اضطراب ناشی از الکلیسم و حالت روانی و حالت های مانیک-افسردگی بکار میرود.

مکانیسم اثر

مکانیسم دقیق عمل دوکسپین هنوز مشخص نیست .دوکسپین محرک سیستم اعصاب مرکزی و مهارکننده مونوآمین اکسیداز نیست . اما از طریق مهار برداشت مجدد نوراپی نفرین و سروتونین توسط پایانه سلول عصبی پیش سیناپسی آن را در دستگاه عصبی مرکزی افزایش می دهد.
اعتقاد بر این است که اثر دوکسپین در کهیر مزمن مربوط به فعالیت آنتاگونیستی قوی آن بر روی گیرنده H1 و H2 است.

فارماکودینامیک

دوکسپین از گروه داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای از دسته دی بنزوکسپین می باشد که در درمان افسردگی و اضطراب ، خارش شدید ناشی از اگزما استفاده می شود. دوکسپین ذاتا خواب آور و آنتی کولینرژیک می باشد. حداکثر اثرات ضد افسردگی دوکسپین حدود دو هفته پس از شروع درمان وجود دارد. 

فارماکوکینتیک

شروع اثر: افسردگی: ممکن است اثرات اولیه در طی 1 تا 2 هفته بعد از درمان مشاهده شود.
جذب:دوکسپین بخوبی از دستگاه گوارش جذب می شود. حداکثر غلظت پلاسمایی دو ساعت بعد ازمصرف خوراکی دوکسپین بدست می آید. با غذای پرچرب فراهمی زیستی را افزایش می یابد و حداکثر غلظت پلاسما را 3 ساعت به تأخیر می اندازد.
حجم توزیع:20.2L/kg
اتصال پروتئینی: پیوند پروتئینی دوکسپین بالاست ، دوکسپین و دزمتیل دوکسپین 80% به پروتئین های پلاسما متصل می شوند.
متابولیسم: دوکسپین در کبد بطور وسیع متابولیزه می شود و دارای اثر عبور اولیه می باشد. متابولیسم از طریق CYP2C19 و 2D6 می باشد. متابولیت اولیه N-desmethyldoxepin (فعال) است.
فراهیم زیستی: 27%
نیمه عمر حذف: بزرگسالان : دوکسپین: حدود 15 ساعت. N-دزمتیل دوکسپین: 31 تا 51 ساعت
زمان رسیدن به اوج ، سرم: ناشتا: قرص: 3.5 ساعت.
دفع: ادرار (<3٪ به عنوان داروی بدون تغییر یا N-desmethyldoxepin).

موارد مصرف دوکسپین

بی خوابی یا تداوم خواب
اختلال افسردگی اساسی (تک قطبی) ، مقاوم در برابر درمان
اضطراب
کهیر

مقدار مصرف دوکسپین

*بزرگسالان:
1-بی خوابی، تداوم خواب:
خوراکی:
قرص: 3 تا 6 میلی گرم یک بار در روز و 30 دقیقه قبل از خواب. حداکثر دوز: 6 میلی گرم در روز.
کپسول: 10 میلی گرم یک بار در روز و 30 دقیقه قبل از خواب. توجه: تولید کننده برای قرص ها حداکثر دوز 6 میلی گرم در روز را توصیه می کند. با این حال ، برخی از متخصصان ممکن است کپسول 10 میلی گرمی را بر اساس در دسترس بودن محصول شروع کنند.
2- اختلال افسردگی ماژور (تک قطبی) ، مقاوم در برابر درمان:
توجه: مصرف بیش از حد ممکن است کشنده باشد. از مصرف در بیماران در معرض خطر مصرف بیش از حد (Overdose) عمدی اجتناب کنید
خوراکی: کپسول و کنسانتره خوراکی: اولیه: 25 تا 50 میلی گرم به صورت تک دوز قبل از خواب. افزایش دوز بر اساس پاسخ و تحمل تا 25 تا 50 میلی گرم افزایش در فواصل 3 روز تا دوز معمول 100 تا 300 میلی گرم یک بار در روز قبل از خواب یا در 2 تا 3 دوز منقسم.
حداکثر دوز منفرد: 150 میلی گرم. در بیمارانی که نسبت به عوارض جانبی حساسیت بیشتری دارند (به عنوان مثال ، افسردگی) ، برخی از متخصصان توصیه می کنند از 10 تا 25 میلی گرم در روز هنگام خواب شروع کنند.

3-اضطراب
:

موارد خفیف :
مقدار اولیه : 25mg در روز در 1 تا 3 دوز منقسم / مقدار نگهدارنده :25 تا 50mg در روز در 1 تا 3 دوز منقسم .
موارد متوسط :
مقدار اولیه : 75mg در روز در 1 تا3 دوز منقسم / مقدار نگهدارنده : 75 تا 150mg در روز در 1 تا3 دوز منقسم .
موارد شدید :
مقدار اولیه : 150mg در روز در 1 تا 3 دوز منقسم / مقدار نگهدارنده : 150 تا 300mg در روز در 1 تا 3 دوز منقسم .
-حداکثر مقدار مجاز در یک نوبت 150mg می باشد .
4-کهیر :
10mg خوراکی 3 بار در روز.

*اطفال:
1-افسردگی و یا اضطراب:
خوراکی:
توجه: در آزمایشات بالینی کنترل شده ، داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای برتر از دارونما برای درمان افسردگی در کودکان و بزرگسالان نبوده است.
به عنوان داروی خط اول توصیه نمی شود. ممکن است برای بیماران مبتلا به بیماری های همراه مفید باشد.
کودکان 7 تا 11 سال: اطلاعات محدودی موجود است.  1 تا 3 میلی گرم در کیلوگرم در روز در دوزهای منفرد یا منقسم
کودکان ≥12 سال و نوجوانان: اولیه: 25 تا 75 میلی گرم در روز هنگام خواب یا در 2 تا 3 دوز منقسم. از دوز کم شروع کنید و به تدریج تیتر کنید. بعضی بیماران ممکن است به 25 تا 50 میلی گرم در روز پاسخ دهند. حداکثر دوز منفرد: 150 میلی گرم ، حداکثر دوز روزانه: 300 میلی گرم در روز

*سالمندان:
1-بی خوابی ، حفظ خواب:
خوراکی: 3 میلی گرم یک بار در روز در مدت 30 دقیقه قبل از خواب.
در صورت نیاز بالینی به 6 میلی گرم یک بار در روز افزایش دهید. حداکثر دوز: 6 میلی گرم در روز
2-اختلال افسردگی اساسی (تک قطبی) ، مقاوم در برابر درمان:
کپسول و کنسانتره خوراکی: خوراکی:
بیماران مسن معمولاً باید با دوز پایین دوکسپین شروع و از نزدیک مراقبت شوند. از دوزهای بیشتر از 6 میلی گرم در روز خودداری کنید.

موارد منع مصرف

ازدیادحساسیت به این دارو و ترکیبات آن
بیماران دارای گلوکوم
بیماران دارای سابقه احتباس ادراری
استفاده از مهار کننده های MAO در 14 روز گذشته

عوارض جانبی دوکسپین

قلب و عروق: فشار خون بالا (بیماران بی خوابی مزمن٪ 3) ، ادم ، گرگرفتگی ، افت فشار خون ، تاکی کارد
سیستم عصبی مرکزی: آرام بخشی (بیماران دچار بی خوابی مزمن 6٪ تا 9٪) ، سرگیجه (بیماران بی خوابی مزمن ≥ 1٪) ، آتاکسی ، لرز ، گیجی ، گمراهی ، خواب آلودگی ، واکنش خارج از هرم ، خستگی ، توهم ، سردرد ، بی حسی ، پارستزی ، تشنج ، دیسکینزی تاخیری
پوست: آلوپسی ، دیافورز (بیش از حد) ، خارش ، حساسیت به نور ، بثورات پوستی
غدد درون ریز و متابولیک: تغییر گلوکز سرم ، تغییر در میل جنسی ، گالاکتوره ، ژنیکوماستی ، SIADH ، افزایش وزن
دستگاه گوارش: حالت تهوع (بیماران بی خوابی مزمن 2٪) ، ورم معده روده (بیماران بی خوابی مزمن ≤ 2٪) ، بی اشتهایی ، استوماتیت آفتی ، یبوست ، اسهال ، سوء هاضمه ، استفراغ ، خشکی دهان
دستگاه ادراری تناسلی: هایپرتروفی پستان ، تورم بیضه ، احتباس ادرار
هماتولوژیک و آنکولوژیک: آگرانولوسیتوز ، ائوزینوفیلی ، لکوپنی ، پورپورا ، ترومبوسیتوپنی
کبدی: زردی
عصبی - عضلانی و اسکلتی: لرزش ، ضعف
چشم: تاری دید
گوش: وزوز گوش
تنفسی: عفونت دستگاه تنفسی فوقانی (بیماران بی خوابی مزمن 4٪) ، تشدید آسم

تداخلات دارویی

ارگوتامین سی , استیل کولین , اکسپکتورانت , پیموزاید , ترازودون , ترانیل سیپرومین , آیوپامیدول , پاروکستین , پتاسیم کلراید , تالیدومید , تریمی پرامین , تیوتروپیوم بروماید , بروموپراید , کلرمتیازول , لمبورکسانت , فلونیترازپام , اومکلیدینیوم , پراملینتاید , گلیکوپیرولات , لوفکسیدین , متوتری مپرازین , روفناسین , پیتولیسانت , لینزولید , بوپرنورفین , الوکسادولین , آیوهگزول (امنی پک) , اورفنادرین , سوورکسانت , متیلن بلو , آترونت استنشاقی | ایپراتروپیوم بروماید , آزلاستین , دونپزیل , داپوکستین , اکسی کدون , سیبوترامین , سیزاپراید , گالانتامین , متادون , مکلوبماید , کلونیدین , دوبوتامین , دومپریدون , سالبوتامول , سایمتیدین , سلژیلین , زولپیدم , سربرولایزین , فلووکسامین , فلوکستین , مدافینیل , نیلوتینیب , ونلافاکسین , کلوزاپین , یوهمبین , سیکلوبنزاپرین , پگ اینترفرون آلفا 2بی , تری فلونوماید , پتاسیم سیترات , سدیم اکسی بات , پروکائین آمید , اسپارفلوکساسین , بنزتروپین , تورمیفن , وندتانیب , دروپریدول , راساژیلین (رازاگیلین) , سافینامید , پالونوسترون , دولاسترون , تاپنتادول , دی اتیل پروپیون , مفلوکین , اینداپامید , دوفتیلید , بپریدیل , لیز دگزامفتامین | لیس دکس آمفتامین , آرسنیک تری اکساید , تروپیسترون , لورکاسرین , بنزفتامین , دکس فن فلورامین , دس ونلافاکسین , میلناسیپران , پروپیل هگزدرین , زایلومتازولین , آکریواستین + پسودوافدرین , گرپافلوکساسین , هالوفانترین , پیلوکارپین خوراکی , هوپرزین آ , لنواتینیب , بداکیلین , گلیکوپیرونیوم توسیلات , آرفورموترول , 5-هیدروکسی تریپتوفان , کلرسیکلیزین + فنیل افرین , بلونانسرین , کانابیدیول , نتوپیتانت , فلوربتاپیر F18

آگونیست های آلفا-بتا: داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای ممکن است اثر وازوپرسور آگونیست های آلفا-بتا را افزایش دهند. مدیریت: در صورت امکان از استفاده از آگونیست های آلفا - بتا در بیمارانی که داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای دریافت می کنند خودداری کنید. در صورت ترکیب ، شواهد مربوط به افزایش فشار را کنترل کرده و کاهش دوزهای اولیه آگونیست آلفا - بتا را در نظر بگیرید. تداخل رده D: اصلاح درمان
آگونیست های آلفا-2: داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای ممکن است اثر ضد فشار خون آگونیست های آلفا 2 را کاهش دهند. مدیریت: اجتناب از این ترکیب در نظر گرفته می شود. در صورت استفاده ، دوز آلفا 2 آگونیست را کاهش دهید. در صورت قطع آلفا 2-آگونیست در بیمار دریافت کننده TCA ، احتیاط زیادی داشته باشید. تداخل رده D: اصلاح درمان
آزلاستین (بینی): ممکن است اثر سرکوب CNS داروهای سرکوب کننده CNS را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
باربیتورات ها: ممکن است متابولیسم داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را افزایش دهد. مدیریت: در مورد کاهش کارایی داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای در صورت شروع باربیتورات یا افزایش دوز ، یا افزایش اثرات در صورت قطع باربیتورات یا کاهش دوز ، نظارت کنید. به احتمال زیاد تنظیم دوز ضد افسردگی سه حلقه ای مورد نیاز است. تداخل رده D: اصلاح درمان
بلونانسرین: داروهای CNS ممکن است اثر مهارکننده CNS بلونانسرین را افزایش دهند. مدیریت: در صورت استفاده همزمان از داروهای سرکوب کننده CNS و بلونانسرین ، احتیاط کنید. ممکن است به کاهش دوز سرکوب کننده دیگر CNS نیاز باشد. داروهای سرکوب کننده قوی CNS نباید با بلونسانرین همراه باشد. تداخل رده D: اصلاح درمان
بروموپراید: ممکن است اثر نامطلوب یا سمی داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
برومپریدول: ممکن است اثر مهارکننده CNS داروهای سرکوب کننده CNS را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
بوپرنورفین: داروهای مهارکننده CNS ممکن است اثر افسردگی CNS بوپرنورفین را افزایش دهند. مدیریت: کاهش دوزهای دیگر داروهای ضد افسردگی CNS و اجتناب از مصرف چنین داروهایی در بیمارانی که در معرض خطر مصرف بیش از حد بوپرنورفین یا تزریق خود قرار دارند. بوپرنورفین را در دوزهای کمتری در بیمارانی که قبلاً داروهای سرکوب کننده CNS دریافت کرده اند ، شروع کنید. تداخل رده D: اصلاح درمان
کلرمتیازول: ممکن است اثر سرکوب کننده CNS داروهای سرکوبگر CNS را افزایش دهد. مدیریت: برای اثبات سرکوب بیش از حد CNS از نزدیک نظارت کنید. در برچسب کلرمتیازول ذکر شده است که در صورت استفاده از چنین ترکیبی ، باید از دوز مناسب استفاده شود. تداخل رده D: اصلاح درمان
سایمتروپیوم: عوامل آنتی کولینرژیک ممکن است اثر آنتی کولینرژیک سایمتروپیوم را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
کلوزاپین: داروهای آنتی کولینرژیک ممکن است اثر یبوست کلوزاپین را افزایش دهند. مدیریت: در صورت امکان گزینه های دیگری را برای این ترکیب در نظر بگیرید. در صورت ترکیب ، از نزدیک علائم و نشانه های کم تحرکی دستگاه گوارش را کنترل کرده و درمان ملین پیشگیری را در نظر بگیرید. تداخل رده D: اصلاح درمان
داپوکستین: ممکن است اثر سروتونرژیک عوامل سروتونرژیک را افزایش دهد (با خطر بالا). این می تواند منجر به سندرم سروتونین شود. مدیریت: از داروهای سروتونرژیک (پرخطر) همراه با داپوکستین یا طی 7 روز پس از قطع داروی سروتونرژیک استفاده نکنید. در طی 14 روز پس از استفاده از مهار کننده های مونوآمین اکسیداز ، از داپوکستین استفاده نکنید. سازنده داپوکستین این ترکیب را منع مصرف می کند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
دومپریدون: عوامل طولانی کننده فاصله QT (خطر متوسط) ممکن است اثر طولانی کننده QTc دومپریدون را افزایش دهند. مدیریت: گزینه های دیگری را برای این ترکیب دارویی در نظر بگیرید. در صورت ترکیب ، ازدیاد فاصله QTc و آریتمی های بطنی را کنترل کنید. بیمارانی که فاکتورهای خطر اضافی برای طولانی شدن QTc دارند ممکن است حتی در معرض خطر بیشتری باشند. تداخل رده D: اصلاح درمان
دروندارون: محصولات حاوی دوکسپین ممکن است اثر طولانی کننده QTc دروندارون را افزایش دهند. تداخل ردهX: منع مصرف همزمان
دروپریدول: ممکن است اثر مهارکننده CNS داروهای سرکوب کننده CNS را افزایش دهد. مدیریت: کاهش دوز دروپریدول یا سایر سرکوب کننده های CNS (به عنوان مثال ، مواد مخدر ، باربیتورات ها) را با مصرف همزمان در نظر بگیرید. تداخل رده D: اصلاح درمان
الوکسادولین: داروهای آنتی کولینرژیک ممکن است اثر یبوست داروی الوکسادولین را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
فلونیترازپام: داروهای CNS ممکن است اثر مهارکننده CNS فلونیترازپام را افزایش دهند. مدیریت: دوز داروهای مهارکننده CNS را هنگامی که با فلونیترازپام ترکیب می شود کاهش دهید و بیماران را برای اثبات سرکوب CNS (به عنوان مثال ، آرام بخشی ، افسردگی تنفسی) کنترل کنید. در صورت وجود از داروهایی که باعث سرکوب CNS نمی شوند استفاده کنید. تداخل رده D: اصلاح درمان
فلوکستین: ممکن است اثر سروتونرژیک داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را افزایش دهد. فلوکستین ممکن است غلظت سرمی داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را افزایش دهد. مدیریت: از نظر علائم و نشانه های سندرم سروتونین یا مسمومیت سروتونین (به عنوان مثال ، هایپر رفلکسی ، کلونوس ، هایپرترمی ، دیافورز ، لرزش ، تغییرات وضعیت روانی) و افزایش غلظت TCA یا اثرات این ترکیبات ، افزایش می یابد. تداخل رده D: اصلاح درمان
گلیکوپیرولات (استنشاق دهانی): داروهای آنتی کولینرژیک ممکن است اثر آنتی کولینرژیک گلیکوپیرولات (استنشاق دهانی) را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
گلیکوپیرونیم (موضعی): ممکن است اثر آنتی کولینرژیک داروهای ضد کولینرژیک را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
یوهگزول: عوامل دارای پتانسیل کاهش آستانه تشنج ممکن است اثر نامطلوب یا سمی یوهگزول را افزایش دهند. به طور خاص ، خطر تشنج ممکن است افزایش یابد. مديريت: داروهايي را كه ممكن است آستانه تشنج را 48 ساعت قبل از مصرف داخل نخاعی یوهگزول كاهش دهند ، قطع كنيد. حداقل 24 ساعت پس از عمل صبر کنید تا این عامل از سر گرفته شود. در روش های غیرانتخابی ، استفاده از داروهای ضد تشنج پیشگیری کننده را در نظر بگیرید. تداخل رده D: اصلاح درمان
یومپرول: عوامل دارای پتانسیل آستانه تشنج ممکن است اثر نامطلوب یا سمی یومپرول را افزایش دهند. به طور خاص ، خطر تشنج ممکن است افزایش یابد. مديريت: داروهايي را كه ممكن است آستانه تشنج را 48 ساعت قبل از مصرف داخل نخاعی آيومپرول پايين آورند ، قطع كنيد. حداقل 24 ساعت پس از عمل صبر کنید تا چنین داروهایی از سر گرفته شود. در روش های غیرانتخابی ، استفاده از داروهای ضد تشنج پیشگیری کننده را در نظر بگیرید. تداخل رده D: اصلاح درمان
ایوپامیدول: عوامل دارای پتانسیل کاهش آستانه تشنج ممکن است اثر نامطلوب یا سمی ایوپامیدول را افزایش دهند. به طور خاص ، خطر تشنج ممکن است افزایش یابد. مديريت: داروهايي را كه ممكن است آستانه تشنج را 48 ساعت قبل از مصرف داخل نخاعی ايوپاميدول كاهش دهند ، قطع كنيد. حداقل 24 ساعت پس از عمل صبر کنید تا چنین عوامل دیگری از سر گرفته شود. در روش های غیرانتخابی ، استفاده از داروهای ضد تشنج پیشگیری کننده را در نظر بگیرید. خطر D: اصلاح درمان را در نظر بگیرید
ایپراتروپیوم (استنشاق دهانی): ممکن است اثر آنتی کولینرژیک داروهای ضد کولینرژیک را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
لمبورکسانت: ممکن است اثر مهارکننده CNS داروهای سرکوبگر CNS را افزایش دهد. مدیریت: تنظیمات دوز داروی لمبورکسانت و همزمان سرکوب کننده های CNS ممکن است هنگام تجویز با هم به دلیل اثرات مهارکننده بالقوه CNS لازم باشد. نظارت دقیق برای اثرات سرکوب CNS لازم است. تداخل رده D: اصلاح درمان
لووسولپیراید: داروهای آنتی کولینرژیک ممکن است اثر درمانی لووسولپیراید را کاهش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
لینزولید: ممکن است اثر سروتونرژیک داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را افزایش دهد. این می تواند منجر به سندرم سروتونین شود. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
لوفکسیدین: ممکن است اثر طولانی مدت QTc دوکسپین را افزایش دهد. دوکسپین ممکن است اثر طولانی شدن QTc در لوفکسیدین را افزایش دهند. محصولات حاوی دوکسپین ممکن است اثر درمانی لوفکسیدین را کاهش دهند. مدیریت: در نظر داشته باشید که در صورت امکان از این ترکیب خودداری کنید. هنگام ترکیب این عوامل ، ازدیاد فاصله QTc و آریتمی های بطنی را کنترل کنید. بیمارانی که فاکتورهای خطر اضافی برای طولانی شدن QTc دارند ممکن است حتی در معرض خطر بیشتری باشند. تداخل رده D: اصلاح درمان
متادون: محصولات حاوی دوکسپین ممکن است اثر طولانی مدت QTc در متادون را افزایش دهند. مدیریت: گزینه های دیگری را برای این ترکیب دارویی در نظر بگیرید. در صورت ترکیب ، ازدیاد فاصله QTc و آریتمی های بطنی را کنترل کنید. بیمارانی که فاکتورهای خطر اضافی برای طولانی شدن QTc دارند ممکن است حتی در معرض خطر بیشتری باشند. تداخل رده D: اصلاح درمان
متوتریمپرازین: داروهای مهارکننده CNS ممکن است اثر سرکوب CNS متوتریمپرازین را افزایش دهند. متوتریمپرازین ممکن است اثر سرکوب CNS در سرکوب کننده های CNS را افزایش دهد. مدیریت: در صورت شروع متوتریمپرازین دوز معمول داروهای سرکوب کننده CNS را تا 50٪ کاهش دهید تا دوز متوتریمپرازین ثابت شود. بیمار را از نزدیک برای مشاهده شواهدی از سرکوب CNS کنترل کنید. تداخل رده D: اصلاح درمان
متیلن بلو: داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای ممکن است اثر سروتونرژیک متیلن بلو را افزایش دهند. این می تواند منجر به سندرم سروتونین شود. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
آگونیست های اپیوئیدها: داروهای سرکوب کننده CNS ممکن است اثر سرکوب CNS آگونیست های اپیوئیدی را افزایش دهند. مدیریت: در صورت امکان از مصرف همزمان آگونیست های اپیوئیدی و بنزودیازپین ها یا سایر داروهای سرکوب کننده CNS خودداری کنید. این عوامل فقط در صورت ناکافی بودن گزینه های درمانی جایگزین باید ترکیب شوند. در صورت ترکیب ، دوزها و مدت زمان مصرف هر دارو را محدود کنید. تداخل رده D: اصلاح درمان
اورفنادرین: داروهای CNS ممکن است اثر افسردگی CNS اورفنادرین را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
اوکساتوماید: ممکن است اثر آنتی کولینرژیک داروهای آنتی کولینرژیک را افزایش دهد.تداخل رده X: منع مصرف همزمان
اوکسوممازین: ممکن است اثر مهارکننده CNS در سرکوب کننده های CNS را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
اکسی کدون: داروهای مهارکننده CNS ممکن است اثر سرکوب CNS در اکسی کدون را افزایش دهند. مدیریت: در صورت امکان از مصرف همزمان اکسی کدون و بنزودیازپین ها یا سایر داروهای سرکوب کننده CNS خودداری کنید. این عوامل فقط در صورت ناکافی بودن گزینه های درمانی جایگزین باید ترکیب شوند. در صورت ترکیب ، دوزها و مدت زمان مصرف هر دارو را محدود کنید. تداخل رده D: اصلاح درمان
پارالدئید: مهارکننده های CNS ممکن است اثر سرکوب CNS پارالدئید را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
پاروکستین: ممکن است اثر سروتونرژیک داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را افزایش دهد. پاروکستین ممکن است غلظت سرمی داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را افزایش دهد. مدیریت: از نظر علائم و نشانه های سندرم سروتونین یا مسمومیت سروتونین (به عنوان مثال ، هایپر رفلکسی ، کلونوس ، هایپرترمی ، دیافورز ، لرزش ، تغییرات وضعیت روانی) و در صورت ترکیب این عوامل غلظت یا اثرات TCA را کنترل کنید. تداخل رده D: اصلاح درمان
پیموزاید: ممکن است اثر طولانی کردن QTc در عوامل طولانی کننده QT (خطر متوسط) را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
پیتولیسانت: داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای ممکن است اثر درمانی پیتولیسانت را کاهش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
پتاسیم کلرید: عوامل آنتی کولینرژیک ممکن است اثر ایجاد زخم پتاسیم کلرید را افزایش دهند. مدیریت: بیماران مصرف کننده دارویی که دارای اثرات آنتی کولینرژیک قابل توجهی هستند باید از استفاده از هر نوع فرم خوراکی جامد کلرید پتاسیم خودداری کنند. تداخل رده X: منع مصرف همزمات
پتاسیم سیترات: داروهای آنتی کولینرژیک ممکن است اثر زخم زائی سیترات پتاسیم را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
پراملنیتاید: ممکن است اثر آنتی کولینرژیک داروهای آنتی کولینرژیک را افزایش دهد. این اثرات مخصوص دستگاه گوارش است. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
عوامل طولانی کننده QT (بالاترین خطر): ممکن است باعث افزایش طولانی شدن QTc محصولات حاوی دوکسپین شود. مدیریت: گزینه های دیگری را برای این ترکیب در نظر بگیرید. بیمارانی که سایر عوامل خطر (به عنوان مثال سن بالاتر ، جنسیت زن ، برادی کاردی ، هیپوکالمی ، هیپومنیزمی ، بیماری قلبی و غلظت های بالاتر دارو) را دارند، در معرض خطر بیشتری برای این مسمومیت ها هستند. تداخل رده D: اصلاح درمان
راساژیلین: ممکن است اثر سروتونرژیک داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را افزایش دهد. این می تواند منجر به سندرم سروتونین شود. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
روفناسین: عوامل آنتی کولینرژیک ممکن است اثر آنتی کولینرژیک Revefenacin را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
سافینامید: ممکن است اثر سروتونرژیک داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را افزایش دهد. این می تواند منجر به سندرم سروتونین شود. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
سلژیلین: ممکن است اثر سروتونرژیک داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را افزایش دهد. این می تواند منجر به سندرم سروتونین شود. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
اپیوئیدهای سروتونرژیک (با خطر بالا): داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای ممکن است اثر سرکوب CNS اپیوئیدهای سروتونرژیک را افزایش دهند (خطر بالا). مواد اپیوئیدی سروتونرژیک (با خطر بالا) ممکن است اثر سروتونرژیک داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را افزایش دهند. این می تواند منجر به سندرم سروتونین شود. مدیریت: گزینه های دیگری را برای این ترکیب دارویی در نظر بگیرید. در صورت ترکیب ، علائم و نشانه های سندرم سروتونین یا سمیت سروتونین و سرکوب CNS را کنترل کنید. تداخل رده D: اصلاح درمان
سوورکسانت: داروهای CNS ممکن است اثر سرکوب CNS سوورکسانت را افزایش دهند. مدیریت: کاهش دوز سووروکسانت و یا هر داروی دیگر سرکوب کننده CNS ممکن است لازم باشد. استفاده از سووروکسانت با الکل توصیه نمی شود و استفاده از سووروکسانت با هر داروی دیگری برای درمان بی خوابی توصیه نمی شود. تداخل رده D: اصلاح درمان
تالیدومید: داروهای سرکوب کننده CNS ممکن است اثر سرکوب CNS در تالیدومید را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
تیوتروپیوم: عوامل آنتی کولینرژیک ممکن است اثر آنتی کولینرژیک تیوتروپیوم را افزایش دهند. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
اومکلیدینیوم: ممکن است اثر آنتی کولینرژیک داروهای آنتی کولینرژیک را افزایش دهد. تداخل رده X: منع مصرف همزمان
زولپیدم: داروهای سرکوب کننده CNS ممکن است اثر سرکوب CNS زولپیدم را افزایش دهند. تداخل رده D: اصلاح درمان

هشدارها

1-در مصرف دوکسپین بیماران دارای اختلالات افسردگی شدید(MDD)، هم بزرگسالان وهم کودکان ، ممکن است وخیم تر شدن وضعیت افسردگی و یا افزایش تمایل به خودکشی یا تغییرات رفتاری غیرطبیعی را تجربه کنند.
2- در بیماران دارای افسردگی دوقطبی با احتیاط فراوان دوکسپین تجویز شود.
3-اتساع مردمک چشم بدنبال تعداد زیادی از ضد افسردگی ها از جمله دوکسپین می تواند رخ دهد. دوکسپین می تواند سبب حمله بسته شدن زاویه در بیماران دارای زاویه باریک ذاتی (کسانیکه تحت عمل برداشتن قرنیه قرار نگرفته اند) شود.

نکات قابل توصیه

1- تا زمانیکه حالت خواب آلودگی ناشی از دوکسپین برطرف نشده است بیماران مصرف کننده دوکسپین باید در انجام کارهای دقیق و کارهایی که نیاز به هوشیاری کامل دارند مانند رانندگی و کار با ماشین آلات احتیاط لازم را بعمل آورند.
2- در هنگام مصرف دوکسپین از مصرف فرآورده های حاوی الکل خودداری کنید.
3- داروهای خواب آور از جمله دوکسپین ممکن است باعث حالت سردرگمی و گیجی و خواب آلودگی شدید در سالمندان شوند. سالمندان عموما باید با مقدارهای پایین دوکسپین درمان را شروع کنند و حین درمان بدقت تحت کنترل باشند.
4- اثر ضد اضطراب دوکسپین زودتر از اثر ضدافسردگی آن پدیدار می گردد.شروع اثر ضدافسردگی دوکسپین پس از 2 تا 3 هفته می باشد.

مصرف در بارداری

تاکنون به اثبات نرسیده است.

به گفته سازنده ، به دنبال استفاده مادر از دوکسپین در دوران بارداری ، خطر افزایش نقایص مادرزادی یا سقط جنین مشاهده نشده است. با این حال ، داده ها محدود هستند.
عوارض جانبی در نوزاد تازه متولد شده در اثر قرار گرفتن در معرض دوکسپین در اواخر سه ماهه سوم شامل آپنه ، گریه مداوم ، سیانوز ، مشکل تغذیه ، هایپر رفلکسی ، هیپوتونی ، افت قند خون ، تحریک پذیری ، بی حسی ، ناراحتی تنفسی ، تشنج ، بی ثباتی دما ، لرزش و استفراغ است. بستری طولانی مدت ، پشتیبانی تنفسی یا تغذیه با لوله ممکن است لازم باشد. ایلئوس فلج کننده نیز در یک نوزاد متعاقب قرار گرفتن در معرض رحم با دوکسپین گزارش شده است.

مصرف در شیردهی

دوکسپین و N-دزمتیل دوکسپین در شیر مادر ترشح می شود.
خواب آلودگی ، استفراغ ، تغذیه نامناسب و هیپوتونی عضلانی در نوزاد شیرخوار پس از استفاده مادر از دوکسپین مشاهده شد. علائم 24 ساعت پس از قطع تغذیه با شیر مادر شروع به برطرف شدن کردند. علاوه بر این ، سازنده ذکر می کند که خواب آلودگی و آپنه در نوزاد شیرخوار پس از استفاده مادر از دوکسپین برای افسردگی گزارش شده است.
روان درمانی یا سایر روشهای درمانی غیر دارویی برای درمان اولیه افسردگی خفیف در خانم های شیرده توصیه می شود. با این حال ، داروهای ضد افسردگی هنگامی توصیه می شود که روان درمانی کارساز نیست یا علائم متوسط ​​تا شدید است. اگر در دوران بارداری از داروی ضد افسردگی سه حلقه ای موثر استفاده شده باشد ، در صورت عدم وجود موارد منع مصرف ، می توان آن را در دوران شیردهی ادامه داد. با توجه به احتمال بروز واکنشهای جانبی جدی در نوزاد شیرخوار ، تولید کننده توصیه می کند که شیردهی در طول درمان قطع شود.
به دلیل حوادث ناگوار قابل توجهی که در ارتباط با قرار گرفتن در معرض شیر مادر وجود دارد ، در هنگام شروع داروی ضد افسردگی در بیمارانی که شیردهی دارند ، عواملی به غیر از دوکسپین توصیه می شود. نوزادانی که از طریق شیر مادر در معرض داروهای اعصاب قرار می گیرند باید از نظر تغییر در خواب ، الگوی تغذیه و رفتار کنترل شوند.

اشکال دارو دوکسپین

اشکال دارویی موجود در ایران:
کپسول 10mg و 25mg
قرص 10mg  و 25mg

اسامی تجاری:
Doneurin، رازودوکسپین، آپودوکسپین

اخبار روز دارویی و سلامت را دنبال کنید
**به اطلاع میرسانیم که واکسن آنفلوآنزا در داروخانه مرکزی امام (ع) موجود می باشد . 
متقاضیان میتوانند با ارائه ی کارت ملی و با مراجعه به داروخانه مرکزی امام یا استفاده از خدمات غیر حضوری ، اقدام به تهیه واکسن نمایند .**

**پاسخگویی به سوالات دارویی ، روزهای دوشنبه و چهارشنبه در پیج اینستاگرام موسسه انجام می شود .

پرسش از دکتر داروساز


سوالات کاربران
    • فردین | 1400/01/01

      سلام وقتتون بخیرمن خارش کل بدن داشتم بخصوص پشت سرم وسینم رفتم دکترازمایش دادم دکترگفت کبدچرب داری خارشت بخاطراونه قرص نوشت وگفت خون بده خون هم دادم قرصامم تموم شددوباره خارشم شدیدشد،رفتم دکترپوست دوکسپین ۱۰نوشت کپسول رو مصرف کردم یه ورق مونده بودقطعش کردم قرصوودوباره خارشم شروع شده چکاربایدبکنم ؟؟ممنون

      پاسخ اقای دکتر اشرفی:

      سلام جهت درمان کبد چرب ضمن رعایت رژیم غذایی و مصرف دارو باید پیگیری آزمایشگاهی نیز انجام داد تا نتیجه کامل حاصل شود
      جهت کنترل عارضه خارش باید زیر نظر متخصص پوست از داروهای موضعی و خوراکی استفاده کرد

       

       

       

       

       

       

       

       

       

       

       

       

       


    • زینب | 1399/11/12

      سلام من از قرص دوکسپین استفاده میکنم دچار ناامیدی و گیجی بی حالی کسلی بی ذوقی و کمبود انرژی شدم عوارض قرص است ایا به حالت عادی برمیگردم؟؟؟؟

      پاسخ اقای دکتر اشرفی:

      سلام بله جز عوارض آن میباشد که به مرور زمان کمتر (نه رفع کامل) میشود


    • زینب | 1399/11/04

      باسلام من چند هفته هست زیر نظر پزشک دوکسپین شبی ۱ عدد میخورم و حس میکنم یه ادم بیخیال و بی شوق و انرژی شدم ایا بخاطر عوارض قرص بحساب می آید و بعد ترک دارو به حالت عادی برمیگردم ؟؟

      پاسخ خانم دکتر بیدار:

      با سلام
      بله علایمی که ذکر کردید از عوارض دارو می باشد.. پس از مدتی از قطع مصرف به شرطی که دوره درمان را کامل کرده باشید عوارض از بین می رود..


    • زینب رحیمی | 1399/11/01

      من بخاطر حالت تهوع دکتر بهم قرص متوکلوپراُمید داد و بدن من رو این قرص عصبی و پریشان شدم و بیخوابی شدید داشتم با مراجعه به دکتر عصاب بهم قرص دوکسپین ۲۵شبی ۱ عدد داد حالم خوب شد ولی حس عجیبی دارم مثلا بی ذوق و بی انرژی بی خیال بی فکر تمایل به انجام کاری ندارم ایا بعد قطع دارو به حالت عادی برمیگردم ؟؟؟

      پاسخ خانم دکتر مشیری:

      با سلام
      این علائم نمیتوانند از عوارض متوکلوپرامید باشد.بهتر است تحت نظر روان پزشک خود بوده و داروهای ایشان را مصرف نمایید.


    • حسن اصغرپور | 1399/09/21

      باسلام خدمت شما . من شبها خیلی دیر می‌خوانم و خوابم نمیاد و همچنین فشار خون هم دارم . چه قرصی برای خواب خوبه که وابستگی و در فشار خونم تاثیر نداشته باشه. ممنون

      پاسخ اقای دکتر اشرفی:

      سلام در مرحله اول با اصلاح شیوه زنگی اقدام به تنظیم خواب بفرمایید در صورت عدم تاثیر میتوان از ترکیبات گیاهی خواب استفاده کرد


    • فتحی | 1399/09/13

      سلام،من بعد از ابتلا به کرونا دچار افسردگی،استرس اضطراب شدم به نحوی که تمتم روز فکرم درگیره وهیج فکر خوبی به نظرم نمیرسه،به دکتر مراجعه کردم وایشون برام فکوکستین 20روزی یک بار بعد از صبحانه،دوکسپین شبی یمی اوایل شب وکلر دیاز پوکساید شبی یکی اخر شب تجویز کردن،میخاستم بدونم این داروها اعتیاد اور نیستن،واینکه یه مقدار خییییییلی کم حالت کوفتگی دارم ،ممنون میشم جواب بدید بهم

      پاسخ خانم دکتر بیدار:

      با سلام
      داروهای سیستم عصبی در مصرف طولانی مدت ممکن است باعث وابستگی شوند که البته با قطع تدریجی دوز مصرفی می توان این عارضه را کنترل کرد..
      در صورتیکه در دو الی سه هفته اول مصرف این داروها هستید عوارض کوفتگی معمول است و معمولا پس از حدود یک ماه اثر درمانی این داروها شروع می شوند..


    • آترین | 1399/09/09

      آیا مصرف طولانی مدت کپسول دوکسپین روی قلب تاثیرداره

      پاسخ اقای دکتر اشرفی:

      سلام بله مصرف طولانی مدت آن باعث آفزایش فشار خون و اثرات قلبی میشود


    • محمود | 1399/08/30

      سلام بنده بخاطر کهیر و خارش پوست از دوکسپین 10 استفاده میکردم شبی 1 عدد و علائمم بهبود داشت ولی مقدار تجویزی توسط دکتر تموم شد و مجددا بعد از دو روز قطع دارو علائمم برگشته میتونم همون شبی یه عدد رو ادامه بدم؟

      پاسخ اقای دکتر اشرفی:

      سلام بهتر است جهت مصرف طولانی این دارو با پزشک مشورت بفرمایید


    • عباس | 1399/08/29

      آیا برای درمان زود انزالی میشود از داروی دوکسپین استفاده کرد

      پاسخ خانم دکتر بیدار:

      با سلام
      بهتر است با مشورت پزشک از دسته دارویی دیگری برای مشکل خود استفاده کنید..


    • پرهام | 1399/08/29

      سلام. وقتتون بخیر. شاید سوالم عجیب باشه. اما دکتر اعصاب و روان واسم لیبرو-سی صبح و ظهر، ۱/4 کلونازپام دوبار در روز، پاروکسیتین ۱/۲ یک بار در روز و پرانول ۲۰ یک بار عصر ها و دوکسپین ۱۰ شب ها تجویز کردن. اما از تداخل دارویی میترسم. میتونید بهترین ساعت مصرف رو واسه داروهام مشخص ‌کنید. سپاس

      پاسخ خانم دکتر بیدار:

      با سلام
      تداخلات داروئی ربطی به زمان مصرف ندارد و برخی داروها بدون در نظر گرفتن تایم مصرف در طول روز باهم تداخل دارند..
      زمان های تجویز شده برای شما کاملا منطقی بنظر می رسد..
      داروهای شما خصوصا اوایل مصرف ممکن است باعث باعث گیجی و خواب آلودگی و تشویش ذهنی شوند ولی پس از گذشت مدتی از مصرف در بدن به این عوارض تحمل ایجاد می شود


    • سارا | 1399/08/29

      سلام ببخشید من مشکل بی خوابی داشتم دکتر برام دوکسپین نوشت بعدا هم قرص ازیپم 10بهش اضافه کرد که چون حالت لرز بهم میداد قطع کردم به گفته دکتر ولی الان حس میکنم تو ناحیه سر و گردنم تیک گرفتم اصلا سابقه نداشته میخواستم بدونم مربوط به دارو هاست ؟خوب میشم؟

      پاسخ خانم دکتر بیدار:

      با سلام
      در صورتیکه ازیپم را یه مدت مصرف کرده و به یکباره قطع کنید بروز این عارضه در شما طبیعی است.. قطع مصرف باید تدریجی باشد..
      دوکسپین هم در شروع مصرف عوارض دارد ولی بدن کم کم به آن تحمل نشان می دهد..


    • علی اصغررئیسی افشار | 1399/08/28

      سلام من مدت ۶ماه هست که لوکیسیم ۲۰استفاده میکنم.ولی متاسفانه الان گیرم نمیاد و رفتم داروخانه لوکیسیم ۲۵ خریدم ایا مصرفش بجای لوکسیم مشکلی نداره یا خطر ناکه آخه لوکسیم هم بخاطر افسردگی بعد از ترک دکتر بهم داد

      پاسخ خانم دکتر دنیایی:

      با سلام داروی پاروکستین دونوع 20 و 40میلی گرمی دارد به نظر می رسد داروی 25 میلی گرمی که خریده اید اشتباه است


    • رضا | 1399/08/27

      سلام وقتتون به خیر من چند ساله مشکل رفلاکس دارم و با داروهای گوارش کنترل شده تقریبا منتها من مدتیه شبی دو عدد کپسول دوکسپین 10 قبل از خواب مصرف میکنم. تقریبا نیم ساعت یا یک ساعت پس از مصرف دوکسپین دچار سوزش معده شدید میشم. امکان داره دوکسپین باعث تشدید رفلاکسم شده باشه؟ چون تو اینترنت هم خوندم این عوارض رو داره. در مورد قرص الانزاپین چی؟ اونم باعث شل شدن دریچه معده میشه؟

      پاسخ خانم دکتر مشیری:

      با سلام
      سوء هاضمه از عوارض دوکسپین و الانزاپین میباشد که به مرور زمان علائم آن کمتر خواهد شد. 


    • محمد | 1399/08/23

      سلام من شب وقتی میخوابم آخرای خوابم بیدار میشم و چون مثانه عصبی دارم بعد که میخوابم و دوباره بیدار میشم احساس مثانه پر رو دارم آیا من میتونم دوکسپین۱۰ رو مصرف کنم تا از خواب بیدار نشم و خوابم کامل بشه؟ ممنونم

      پاسخ اقای دکتر اشرفی:

      سلام خیر


    • مهسا | 1399/08/22

      سلام.خسته نباشید.مادر من دوکسوپین ۱۰ مصرف می‌کنه.میشه لطف کنین درمورد قطع دارو راهنمایی بفرمایین؟

      پاسخ خانم دکتر بیدار:

      با سلام
      قطع این دارو حتما باید تدریجی باشد..
      هر هفته یک چهارم دوز را کاهش دهید..


    • مبینا | 1399/08/17

      سلام من شبی نصف قرص دوکسپین ۱۰ میخوردم الان قرصش رو پیدا نکردم و کپسولش هست . چطور میشه نصف کپسول دوکسپین ۱۰ رو مصرف کرد ؟ ممنون.

      پاسخ خانم دکتر علمدار:

      متاسفانه نمیشه نصف کرد . در مواردی که پزشک نتونه دارو یا دوز اون رو تغییر بده گفته میشه کپسول رو باز کنید و نصف پودر ر دور بریزید بقیه رو مصرف کنید ولی این اخرین راهه


    • مبینا | 1399/08/16

      سلام من شبی نصف قرص دوکسپین ۱۰ میخوردم الان قرصش رو پیدا نکردم و کپسولش هست . چطور میشه نصف کپسول دوکسپین ۱۰ رو مصرف کرد ؟ ممنون.

      پاسخ اقای دکتر اشرفی:

      سلام میتوان نصف محتوی کپسول را مصرف کرد


    • عارف | 1399/08/11

      من چند سالی داروی دوکسپین مصرف کردم با دوز ۲۵ روزی سه عدد. حدود یک سال میشه کم کم کمش کردم از روزی ۳ عدد به دو عدد با دوز ۱۰ و بعد یک عدد با دوز ۱۰. حدود ۶ ماه روزی یک عدد مصرف میکردم که مشکلی نداشتم. از اسفند ماه ۹۸ تصمیم گرفتم کلا قطعش کنم با دکتر هومیپاتم مشورت کردم گفتن کم کم قطعش کنم. ماه اول یک روز در میان مصرف می کردم بعد دو روز در میان و بعد سه روز در میان الانم هر ۴ روز یک عدد دوز ۱۰ مصرف میکنم حدود ۴ ماه به شدت سردرد دارم به نظرتون میتونه از عوارض ترک این دارو باشه.

      پاسخ اقای دکتر اشرفی:

      سلام کاهش  تدریجی دوز صحیح بوده و لذا باید حداقل عوارض را داشته باشد که میتوان آنرا علامت درمانی کرد
      البته در صورت تداوم سردرد (ممکنه مربوط به بیماری باشد) باید به پزشک مراجعه بفرمایید


    • صفی الله | 1399/08/08

      س من چندروزه دارم قرص دوکسپین 10استفاده میکنم ولی بدترشدم بنظرتون ایاعلایمش همینه بعدش خوب میشم

      پاسخ خانم دکتر بیدار:

      با سلام
      شروع مصرف این علایم طبیعی است و حتی ممکن است کمی شدید تر شود بتدریج با گذشت دو تا سه هفته از شروع درمان اثرات درمانی خود را نشان می دهند..


    • خانم دکتر دنیایی | 1399/08/04

      سلام من بدون مشورت دکتر دکسپین استفاده کنم ایراد نداره آخه شب ها اصلا خوابم نمی بره

      پاسخ اقای دکتر اشرفی:

      سلام خیر باید زیر نظر پزشک استفاده شود